Η αποκαθήλωση των ειδώλων

Τα φώτα όλου του κόσμου είχαν πέσει τότε στην Αθήνα και κατ’ επέκταση στην Ελλάδα. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 παραμένουν ακόμα και σήμερα ίσως η κορυφαία διοργάνωση όλων των εποχών, κάτι που παραδέχονται ακόμα και άσπονδοι φίλοι μας ανά την υφήλιο.

Για τον ελληνικό αθλητισμό σήμανε μια λαμπερή αγωνιστική υπέρβαση. Δεκαέξι μετάλλια, εκ των οποίων έξι χρυσά, έξι ασημένια και τέσσερα χάλκινα αποτέλεσαν ανεπανάληπτο άθλο, καθώς μόνο στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 τα είχαμε ξεπεράσει, αλλά με πολύ μικρότερη συμμετοχή από τις λοιπές χώρες.

Η λάμψη εκείνης της διοργάνωσης και τα συγχαρητήρια (μαζί με τη συγγνώμη των διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης που δεν είχαν πιστέψει ότι η Ελλάδα θα τα κατάφερνε) κοσμούν ακόμα τις προθήκες της ελληνικής φιλοξενίας κορυφαίων αθλητικών γεγονότων, τομέας στον οποίο πάντα η χώρα μας έβγαζε ασπροπρόσωπους.

Δυστυχώς δεν μπορεί να πει κανείς το ίδιο για κορυφαία αθλήματα που μας είχαν χαρίσει μοναδικές στιγμές ή ακόμα και αθλητές και αθλήτριές μας, που από τότε και μέχρι σήμερα ξεθώριασαν τη λάμψη τη δική τους και των αθλημάτων τους.

Η ΧΑΛΚΙΑ. Η χρυσή ολυμπιονίκης στα 400 μέτρα με εμπόδια Φανή Χαλκιά, με τα γυαλιά ηλίου, είχε χαθεί από τις αντιπάλους της που την κυνηγούσαν μάταια. Τέσσερα χρόνια αργότερα στο Πεκίνο, δεν πρόλαβε να τρέξει και οι μόνοι που την κυνηγούσαν ήταν οι έλληνες και ξένοι δημοσιογράφοι προκειμένου να καταλήξουν στο ξενοδοχείο όπου θα έδινε συνέντευξη Τύπου με τον προπονητή της Γιώργο Παναγιωτόπουλο. Είχε βρεθεί θετική σε μεθυλτριενολόνη (Μ3) και εγκατέλειψε το ολυμπιακό χωριό.

«Είμαι σοκαρισμένη γιατί τους τελευταίους μήνες και εδώ και δύο χρόνια περνάω τους περισσότερους ελέγχους από όλο τον κόσμο. Δεν ξέρω τι μπορεί να έχει συμβεί. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι υπάρχουν αρρωστημένα μυαλά για δολιοφθορά. Ανήκω στο πειραματικό πρόγραμμα της WADA και είμαι 365 ημέρες τον χρόνο στη διάθεση της ΔΟΕ» είχε πει εκείνο το βράδυ στο Πεκίνο η Φανή Χαλκιά.

Το 2004, τον ενθουσιασμό όλων των Ελλήνων είχαν παγώσει δύο περιστατικά που κατάφεραν ισχυρό πλήγμα τότε και στα αθλήματα του στίβου και της άρσης βαρών. Παραμονές της τελετής έναρξης ο Κώστας Κεντέρης και η Κατερίνα Θάνου δεν εμφανίστηκαν για έλεγχο στο ολυμπιακό χωριό (είχαν μπει και βγήκαν πριν τους ψάξουν), ενώ η σκηνοθεσία του ατυχήματος με τη μηχανή ήταν το αποκορύφωμα με το οποίο έχασαν και τις τελευταίες εντυπώσεις. Ο Κεντέρης (που μάλιστα επρόκειτο να ανάψει τη Φλόγα στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας) αποσύρθηκε από τότε, ενώ η Θάνου πάλεψε να αγωνιστεί ξανά τέσσερα χρόνια αργότερα στο Πεκίνο, αλλά ήδη η ΔΟΕ είχε φτιάξει κανονισμό που δεν της το επέτρεψε. Ο τρόπος που κουνούσε τις διαπιστεύσεις των δύο αθλητών και του προπονητή τους Χρήστου Τζέκου η εκπρόσωπος Τύπου της ΔΟΕ Ζιζέλ Ντέιβιτς έχει μείνει χαραγμένος στη μνήμη όσων ήταν παρόντες στη συνέντευξη Τύπου. Λες και κρατούσε πολεμικά λάφυρα.

Η ΑΡΣΗ ΒΑΡΩΝ. Το θετικό δείγμα του Λεωνίδα Σαμπάνη (είχε βρεθεί με αυξημένα όρια τεστοστερόνης) είχε συνέπεια την αφαίρεση του χάλκινου μεταλλίου που είχε πάρει στους Αγώνες της Αθήνας, αλλά το μεγάλο χτύπημα για την άρση βαρών και τον προπονητή των επιτυχιών Χρήστο Ιακώβου δεν είχε έρθει ακόμα.

Συνέβη τον Μάρτιο του 2008 λίγο πριν από τους Αγώνες του Πεκίνου, όταν βρέθηκαν θετικά 11 δείγματα στη νέα εθνική ομάδα. Τραγική φιγούρα ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, που έμπαινε σε όλα τα σπίτια εδώ και χρόνια με τη στεντόρεια φωνή του: «Κάτσε κάτω από την μπάρα».

Ο Χρήστος Ιακώβου απομονώθηκε από όλους και έζησε έναν εφιάλτη, έστω και αν δικαιώθηκε αργότερα στα πολιτικά δικαστήρια. Από την πρώτη στιγμή μιλούσε για λάθος σκευάσματα συμπληρωμάτων διατροφής από την Κίνα.

Η Αθανασία Τσουμελέκα, χρυσή ολυμπιονίκης στο βάδην το 2004, ήταν η πρώτη που βρέθηκε θετική με κατεψυγμένο δείγμα από το 2008 στο Πεκίνο, έναν χρόνο αργότερα.

Τελευταίο κρούσμα από τη λαμπερή γενιά του 2004 η ασημένια τότε Χρυσοπηγή Δεβετζή, που πλέον κινδυνεύει να χάσει το επόμενο ολυμπιακό μετάλλιο (χάλκινο στο Πεκίνο το 2008) από κατεψυγμένο δείγμα που βρέθηκε θετικό, από το Παγκόσμιο της Οσάκας το 2007 (επίσης χάλκινο).