Το «κοσμοδρόμιο» των προπονητών
Από τη μάχη για τη σωτηρία της Σάντερλαντ στην πρόκληση του πρωταθλητισμού με την ΑΕΚ, ο Γκουστάβο Πογέτ θέλει πολλά να αποδείξει
Τελικά τι είναι το ελληνικό πρωτάθλημα, η εγχώρια Λίγκα; Μήπως ισοδυναμεί με νεκροταφείο για τις καριέρες ορισμένων ή μοιάζει με βατήρα εκτόξευσης όπως υποστηρίζουν άλλοι;
Φυσικά, όπως συμβαίνει συχνά, η αλήθεια βρίσκεται περίπου στη μέση. Με τη διαφορά ότι για όσους έχουν φιλοδοξίες και τις υποστηρίζουν, το βιογραφικό τους εμπλουτίζεται με έναν τίτλο, μια διάκριση, μια επανεκκίνηση καριέρας.
«Θα πάω στην ΑΕΚ, να διεκδικήσω πρωτάθλημα, να πετύχω» ήταν μια από τις ατάκες του Γκουστάβο Πογέτ προς τους ατζέντηδές του, όταν προ ολίγων εβδομάδων δέχθηκε πρόταση από την Ενωση. Ως τεχνικός της Σάντερλαντ πάλευε για τη σωτηρία ή σε κάθε περίπτωση ήταν μακριά από τα υψηλά στρώματα, εκεί όπου βρέθηκε όντας ποδοσφαιριστής στο παρελθόν της Τσέλσι. «Ηθελα να αναλάβω μια ομάδα με την προοπτική να κατακτήσω τίτλους, στην Πρέμιερ Λιγκ θα ήμουν σε σύλλογο που θα είχε στόχο την παραμονή. Εγώ θέλω να κερδίζω» εξήγησε στην παρθενική συνέντευξή του και στο match programme του αγώνα ΑΕΚ – Αστέρα ο ουρουγουανός προπονητής.
Κάτι αντίστοιχο συνέβη στις αρχές του καλοκαιριού με τον Μάρκο Σίλβα. Ο κόουτς που έχει γοητεύσει τους πάντες στον Πειραιά με τη δουλειά και τις επιτυχίες του, ως υπεύθυνος της Σπόρτινγκ Λισαβόνας πανηγύρισε μεν ένα Κύπελλο Πορτογαλίας, ωστόσο το πιθανότερο ήταν πάντα να έβλεπε την πλάτη του δίπολου Μπενφίκα – Πόρτο. Επέλεξε (ή τον επέλεξαν, σωστότερα!) τον Ολυμπιακό. Κίνηση ματ αμφέτερων των πλευρών, καθόσον στον Πειραιά δικαιώθηκαν για την επιλογή τους να περιμένουν τον νεαρό προπονητή. Οι 10 διαδοχικές νίκες στο πρωτάθλημα, συν τις τρεις κολλητές στο Τσάμπιονς Λιγκ, συνιστούν παράσημο καριέρας για τον Σίλβα και δεν είναι εκτός πραγματικότητας όσοι επιμένουν πως αργά ή γρήγορα το χρυσό αυτό παιδί της προπονητικής θα ακολουθήσει καριέρα ανάλογη του Μουρίνιο ή του Βίλας Μπόας. Εχοντας, προφανώς, όλα αυτά ως οδηγό, ο Παναθηναϊκός προτίμησε να πάει σε λύση με προπονητή νεαρής ηλικίας και όχι να πάρει έναν δεινόσαυρο των πάγκων. Ο Στραματσόνι δεν έχει κλείσει ούτε τα 40, πέρασε από τους πάγκους των Ιντερ και Ουντινέζε, χωρίς όμως να λάμψει. Στο Κορωπί ψάχνει μια διάκριση, ένα φως για να ανέβει ξανά ψηλά στη συνείδηση όσων μιλούσαν με θερμά λόγια για τον φέρελπι ιταλό κόουτς πριν από λίγο μόνον καιρό. Ή μήπως ο Τούντορ δεν προέκυψε το περασμένο καλοκαίρι στον ΠΑΟΚ ένεκα της επιθυμίας όλων των πλευρών να φτάσει ο Κροάτης σε επιτυχία και να υπάρξει κερδισμένο στοίχημα στην Τούμπα;
Ρεχάγκελ και Περέιρα
Ενας προπονητής που βρέθηκε στον κολοφώνα της δόξας του και ένας που πανηγύρισε τίτλο μέσα σε λίγους μήνες ανέβηκαν πίστα μέσω της Ελλάδας. Ο μεν Ρεχάγκελ μετά τη θητεία του στην Εθνική μας άκουσε τη συγγνώμη του Μπεκενμπάουερ που τον είχε απολύσει στο παρελθόν από την Μπάγερν, ενώ ο Περέιρα έφτασε μέχρι την πολύ πλούσια Φενέρμπαχτσε και το πρωτάθλημα Τουρκίας.