[Εμπιστευτικά] Νταούλια
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Είμαι βέβαιος ότι η πτώση της Δεξιάς και η ενδεχόμενη συγκρότηση μιας αριστερο-αριστερής κυβέρνησης στην Πορτογαλία προάγει την υπόθεση της παγκόσμιας ανατροπής και χαροποιεί όσους την προσμένουν.
Δεν είναι καθόλου βέβαιο όμως ότι πρέπει να χαροποιεί και την ελληνική κυβέρνηση. Ακόμη κι αν αφορά κάποιους ομοϊδεάτες της.
Οι λόγοι είναι τρεις και περίπου αυτονόητοι.
Πρώτον, όπως όλα δείχνουν, το ενδεχόμενο μιας τέτοιας κυβέρνησης στην Πορτογαλία γίνεται δεκτό πολύ αρνητικά από τις διεθνείς αγορές. Σε αυτές ακριβώς τις αγορές που (σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών) προσδοκούμε να εμφανιστούμε το δεύτερο εξάμηνο του 2016 και οι οποίες απέδειξαν ότι δεν χορεύουν με νταούλια – ούτε τραγουδούν φάντος!..
Αυτό ασφαλώς είναι δυσοίωνο για την Πορτογαλία. Αλλά κάθε αναταραχή στην ευρωζώνη είναι αρνητικό φορτίο και για την ελληνική προσπάθεια, η οποία για να αποδώσει χρειάζεται πρωτίστως σταθερότητα και ηρεμία.
Δεύτερον, είναι προφανές ότι οι λεγόμενοι «ακραίοι συντηρητικοί κύκλοι» της Ευρώπης (για να χρησιμοποιήσω την έκφραση του Πρωθυπουργού) θα κάνουν τη ζωή δύσκολη στους Πορτογάλους αν επιχειρήσουν να αμφισβητήσουν την κυρίαρχη ευρωπαϊκή πολιτική.
Σε αυτή την περίπτωση, η ελληνική κυβέρνηση κινδυνεύει να βρεθεί ανάμεσα σε δυο πυρά και να την πάρουν οι αδέσποτες – τώρα που ηρεμήσαμε…
Τρίτον, αν οι Πορτογάλοι κάνουν κωλοτούμπα και πάνε τελικά με τα νερά των Ευρωπαίων, τότε η ασταθής ισορροπία του κυβερνητικού συνασπισμού τους τίθεται σε αμφισβήτηση. Κι αν η συμμαχία διαλυθεί, αυτό θα είναι μια στρατηγική ήττα της ευρύτερης Αριστεράς.
Η οποία, κακά τα ψέματα, δεν αντέχει και δεύτερη ήττα ύστερα από εκείνη της ελληνικής κυβέρνησης τον περασμένο Ιούλιο.
Για να το πω λίγο διαφορετικά: Τη στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση έχει εξασφαλίσει ένα κλίμα συνεννόησης και συνεργασίας με τους Ευρωπαίους, δεν τη βοηθάει οτιδήποτε διαταράσσει αυτό το κλίμα.
Και τη στιγμή που προσπαθεί να εκμαιεύσει μια χαλάρωση του προγράμματος, το μόνο που δεν χρειάζεται είναι μια σκλήρυνση των συνομιλητών της στη γραμμή «εκπτώσεις δεν κάνουμε».
Λογικό. Οπως συμβαίνει συνήθως στην ευρωπαϊκή πολιτική, ευκολότερα επιτυγχάνεις μια διευθέτηση για έναν παρά μια διευθέτηση για πολλούς.
Από την άλλη πλευρά, θα μου πείτε, μια αριστερο-αριστερή διακυβέρνηση στην Πορτογαλία μπορεί να επιτύχει, να εφαρμόσει το ελαφρώς παρδαλό πρόγραμμά της και να επιβάλει εκ των πραγμάτων τη χαλάρωση στην ευρωπαϊκή πολιτική που ζητά και η Ελλάδα.
Καμία αντίρρηση. Είναι ένα ενδεχόμενο. Βάσιμο;
Δεν μπορώ να πω. Καλού – κακού όμως ας ρωτήσουν και τον έλληνα Πρωθυπουργό που το πέρασε πρόσφατα.
Google news
