«Μας συγκινεί η παιδική ηλικία που δεν ενηλικιώνεται»

«Η απλότητα και η καθαρότητα σκέψης της Αλκης Ζέη με συγκινεί» σημειώνει από την αρχή της συζήτησής μας η σκηνοθέτρια Ανδρομάχη Χρυσομάλη, η οποία έχει αναλάβει την ειδική αποστολή: το ανέβασμα του αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος της Αλκης Ζέη «Καπλάνι της βιτρίνας», 52 χρόνια μετά την πρώτη έκδοσή του και ύστερα από τη μεταφορά του σε 22 γλώσσες.

«Το σκηνικό των παιδικών χρόνων της Ζέη», συνεχίζει η σκηνοθέτρια, «έχει καταγραφεί στις καρδιές μας με τόση τρυφεράδα και ανθρωπιά που δύσκολα ξεχνιέται. Είναι από τις στιγμές εκείνες που όταν τις αναπολείς νιώθεις να σε πλημμυρίζει ξανά η ίδια εκείνη συγκίνηση της πρώτης ανάγνωσης. Αναρωτιόμουν πολλές φορές πώς προκαλείται αυτή η συγκίνηση. Τι είναι αυτό που πραγματικά μας συγκινεί. Και κατέληξα πως είναι η αυτοσυνειδησία, είναι η παιδική μας ηλικία που ποτέ δεν ενηλικιώνεται, είναι η αθώα μας ματιά στο βλέμμα των μεγάλων».

Ιδού λοιπόν, εξηγεί η Χρυσομάλη, ο λόγος για να παρουσιάσει το βιωματικό έργο της Αλκης Ζέη που μας μεταφέρει στο Λαμαγάρι της Σάμου την εποχή του Μεσοπολέμου και τη δικτατορία του Μεταξά. «Μου θυμίζει την παιδική μου ηλικία. Αυτή που δεν αποχωρίστηκα ποτέ, αυτή που μ’ έπιασε απ’ το χέρι και με έκανε βόλτα στη χώρα των μεγάλων. Κι εγώ αρνήθηκα να μεγαλώσω. Εδώ μπορώ να ονειρεύομαι, να κάνω ό,τι θέλω, ακόμη και να βάλω φτερά σαν τη μικρή Μέλια και να πετάξω, να πιστεύω ότι μπορώ να αλλάξω τον κόσμο. Να πιστεύω ότι η πείνα, η φτώχεια, η δυστυχία, οι πόλεμοι, ο πόνος, να χάνεις την ελευθερία σου, να ζεις χωρίς πατρίδα, είναι μια φάρσα, ένα παιχνίδι των μεγάλων που γρήγορα θα τελειώσει». Η αναβίωση της εποχής γίνεται μέσα από 3D προβολές, video art  του Σπύρου Ρασιδάκη και 45 σκηνικά σε επιμέλεια Γιάννη Μετζικώφ, ενώ ένας θίασος 11 ηθοποιών δίνει ψυχή στο εγχείρημα.

Αν η μόνη πατρίδα είναι, όπως λέγεται, τα παιδικά μας χρόνια, σήμερα μήπως είμαστε απάτριδες; «Οσο πατρίδα μας παραμένει η παιδική μας ηλικία, όχι. Εκεί χωράμε. Στις πατρίδες μας δεν χωράμε πια. Δεν χωράμε εμείς στον τόπο που μας γέννησε, δεν χωράνε οι άλλοι στον δικό τους τόπο. Γιατί πρέπει άραγε να έχεις μνήμη; Γιατί να πρέπει να έχεις ταυτότητα; Γιατί να πρέπει να έχεις πατρίδα; Αποφάσισαν λοιπόν πως δεν τα χρειαζόμαστε. Τι να την κάνετε την πατρίδα, μας είπαν».

INFO
«Το καπλάνι της βιτρίνας», θεατρική διασκευή – σκηνοθεσία Ανδρομάχης Χρυσομάλη, στο θέατρο Βρετάνια (Πανεπιστημίου 7, τηλ. 210-3221.579,  210-5325.563 – για σχολεία).