Η Βιέννη «παίζει» ελληνικό σινεμά

^«Ενας φιλόσοφος έγραψε κάποτε ότι “μόνο ό,τι είναι νεκρό μπορεί να γίνει απόλυτα κατανοητό”. Σε μια συναισθηματικά φορτισμένη σκηνή από το “Βλέμμα του Οδυσσέα” του Θόδωρου Αγγελόπουλου, η κραυγή του Θανάση Βέγγου αντιλαλεί πάνω από τα ελληνοαλβανικά σύνορα: “Η Ελλάδα πεθαίνει!”. Αυτά το 1995. Πολλά έχουν αλλάξει έκτοτε, αλλά η Ελλάδα δεν έχει πεθάνει ακόμα. Ας ελπίσουμε πως δεν θα γίνει ποτέ απόλυτα κατανοητή». Με αυτά τα λόγια ξεκινούσε το σημείωμά του στον κατάλογο του φετινού 53ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βιέννης, το οποίο ολοκληρώθηκε χθες, ο Βασίλης Μπουρίκας, υπεύθυνος για την επιλογή των ταινιών που συγκροτούν το αφιέρωμα «Ελλάδα: Αλλη μια φορά με συναίσθημα».

Η επιλογή των ταινιών ήταν εντυπωσιακή: Ταινίες που δεν διακρίθηκαν απαραιτήτως σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις, ταινίες που δεν ακολουθούν κάποιο δημοφιλές (φεστιβαλικό) ρεύμα, ταινίες διαφορετικές, ξεχωριστές, αμιγώς ελληνικές, ιδανικά προγραμματισμένες στο πιο σινεφιλικό διεθνές Φεστιβάλ της Ευρώπης. Η «Βιεννάλε» επιλέγει περίπου 300 φιλμ κάθε χρόνο, δίνοντας έμφαση εκτός από τις μεγάλου μήκους σε ντοκιμαντέρ, μικρού μήκους ταινίες, αλλά και στον πειραματικό κινηματογράφο. Σε συνεργασία με το αυστριακό Filmmuseum (το πιο «πλούσιο» πανευρωπαϊκώς), διοργανώνει πολλαπλά ειδικά προγράμματα και αφιερώματα σε σημαντικές προσωπικότητες και ρεύματα, ενώ τα βραβεία του αποτελούνται από το βραβείο της διεθνούς ένωσης κριτικών κινηματογράφου Fipresci και το κινηματογραφικό βραβείο της πόλης της Βιέννης. Φέτος τα ειδικά αφιερώματα, εκτός από το ελληνικό, συμπεριελάμβαναν μια ρετροσπεκτίβα στην Αϊντα Λουπίνο, ενώ στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ συμμετείχαν πολλά ήδη καταξιωμένα έργα του διεθνούς φεστιβαλικού κύκλου, ανάμεσα τους το «Chevalier» της Αθηνάς – Ραχήλ Τσαγγάρη και ο «Αστακός» του Γιώργου Λάνθιμου.

Στο ελληνικό πρόγραμμα συναντήσαμε το «Forget me not» του Γιάννη Φάγκρα που προβλήθηκε σε κατάμεστες αίθουσες, το «Μικρό ψάρι» του Γιάννη Οικονομίδη, τη «Στρέλλα» (και όχι το «Xenia») του Πάνου Κούτρα (που βρέθηκε και ο ίδιος στη Βιέννη για την παρουσίαση του φιλμ), το «Μαύρο λιβάδι» του Βαρδή Μαρινάκη αλλά και φιλμ που δεν έχουν βρει ακόμη τον δρόμο τους για τις ελληνικές αίθουσες, όπως το πολύ ιδιαίτερο φιλμ «Στον λύκο» των Χριστίνας Κουτσοσπύρου και Αράν Χιουζ (τι εκρηκτικό φινάλε!). Μαζί τους, η «Πρώτη ύλη» του Χρήστου Καρακέπελη, το ντοκιμαντέρ «Ηλίας Πετρόπουλος: Ενας κόσμος υπόγειος» της Καλλιόπης Λεγάκη, το «Κρυφό σχολειό» της Μαρίνας Γιώτη, το «Αγόρι που τρώει το φαγητό του πουλιού» του Εκτορα Λυγίζου και ένα πλήθος ταινιών μικρού μήκους (ανάμεσα τους και το «Τι ώρα είναι;» της Εύας Στεφανή).