ΣΧΟΛΕΙΑ ΠΟΤΕΜΚΙΝ
Οπως η τσαρίνα της Ρωσίας Αικατερίνη έβλεπε όμορφα σπίτια και ευτυχισμένους χωρικούς να τη χαιρετούν στην περιοδεία της στην - τότε φρεσκοκατακτημένη - Κριμαία, έτσι και ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης βλέπει τα σχολεία να λειτουργούν «σε μεγάλο βαθμό».
Οπως η τσαρίνα της Ρωσίας Αικατερίνη έβλεπε όμορφα σπίτια και ευτυχισμένους χωρικούς να τη χαιρετούν στην περιοδεία της στην – τότε φρεσκοκατακτημένη – Κριμαία, έτσι και ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης βλέπει τα σχολεία να λειτουργούν «σε μεγάλο βαθμό».
Μόνο που από τα σπίτια υπήρχαν μόνο οι προσόψεις και οι χωρικοί ήταν στρατιώτες που έπαιζαν τον ρόλο τους ύστερα από εντολή του υπουργού Ποτέμκιν, ο οποίος είχε την πρόνοια να φτιάξει εκείνα τα χωριά – βιτρίνα που πήραν το όνομά του. Στην ελληνική εκδοχή, ακόμα και η βιτρίνα είναι σπασμένη.
Εχει περάσει ένας μήνας από την έναρξη των μαθημάτων και αρκετά σχολεία, ειδικά σε απομακρυσμένες περιοχές, είναι ακόμα κλειστά, ενώ σε πολλά άλλα λείπουν βασικές ειδικότητες, με αποτέλεσμα να υπολειτουργούν.
Το χειρότερο είναι ότι οι ελλείψεις εξακολουθούν να είναι τεράστιες στα σχολεία ειδικής αγωγής – τα οποία ουσιαστικά δεν έχουν λειτουργήσει, στερώντας από τα παιδιά με ειδικές ανάγκες κάθε δυνατότητα εκπαίδευσης.
Η κρίση και το Μνημόνιο έχουν βρει μόνιμη θέση στη ζωή μας και η έλλειψη πόρων είναι δεδομένη. Ομως δεν μπορεί να είναι η μόνιμη δικαιολογία για τις καθυστερήσεις της πολιτείας απέναντι στις βασικές υποχρεώσεις της – όπως είναι η εκπαίδευση. Ειδικά μάλιστα όταν τα σχολεία Ποτέμκιν δεν τα έφτιαξε η κρατική ανέχεια, αλλά η έλλειψη στοιχειώδους οργάνωσης.