Το προϊόν ήταν απλό και γινόταν κατανοητό και από το λογότυπό του. «Ο λαγός, το κουνελάκι, έχει μια σεξουαλική έννοια στην Αμερική» έλεγε ο δημιουργός του το 1967, σε συνέντευξη στην Οριάνα Φαλάτσι. Το συγκεκριμένο ζώο, εξηγούσε, είναι καθαρό, ντροπαλό, ζωηρό, πεταχτό, σέξι. «Πρώτα σε μυρίζει» συνέχιζε, «μετά σου ξεφεύγει, έπειτα επιστρέφει και θέλεις να το χαϊδέψεις, να παίξεις μαζί του. Ενα κορίτσι μοιάζει με ένα κουνελάκι. Είναι κεφάτο, όλο αστεία. Σκεφτείτε το κορίτσι που κάναμε δημοφιλές: το κουνελάκι του μήνα. Δεν είναι ποτέ σοφιστικέ, δεν είναι ένα κορίτσι που δεν θα μπορείς να αποκτήσεις πραγματικά. Είναι ένα νέο, υγιές, απλό κορίτσι - το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Δεν μας ενδιαφέρει η μυστηριώδης, δύσκολη γυναίκα, η φαμ φατάλ, που φοράει κομψά εσώρουχα με δαντέλα, που είναι θλιμμένη και κατά κάποιο τρόπο πνευματικά βρώμικη. Το κορίτσι του "Playboy" δεν έχει δαντέλες ούτε εσώρουχα. Είναι γυμνό, καλοπλυμένο με σαπούνι και νερό και χαρούμενο».
Η περιγραφή ανήκει στον Χιου Χέφνερ και δεν είναι γνωστό ποιες βαθύτερες σκέψεις προκάλεσε στην ιταλίδα δημοσιογράφο. Εκείνος πάντως διέθετε κιόλας μπόλικη αυτοπεποίθηση, ως διευθυντής ενός περιοδικού υπεύθυνου για εξίσου μπόλικες στρέιτ ανδρικές φαντασιώσεις. Από τον Δεκέμβριο του 1953 που το είχε βάλει μπρος, φιλοξενώντας μια γυμνή φωτογράφιση της Μέριλιν Μονρόε, το πνευματικά καθαρό παιδί του είχε συνεχίσει μια λαμπρή πορεία με διασημότητες όπως η Τζέιν Μάνσφιλντ και η Ούρσουλα Αντρες. Οι Κιμ Μπέισινγκερ, Σάρον Στόουν, Ναόμι Κάμπελ ή Σαρλίζ Θέρον που ακολούθησαν, δεν ήταν λιγότερο ποθητές. Υπήρχε βέβαια και η σχολή «το αγοράζω για τα κείμενα»: τις καλές μέρες, το «Playboy» δημοσίευε διηγήματα των Ιαν Φλέμινγκ, Σολ Μπίλοου, Μάργκαρετ Ατγουντ, Χαρούκι Μουρακάμι και συνεντεύξεις από τους Malcolm X, Βλαντίμιρ Ναμπούκοφ, Τζον Λένον και Γιόκο Ονο. Το μείγμα πουλούσε εκατομμύρια και προσπάθησαν να το μιμηθούν πολλοί.
«ΝΑΙ» ΑΠΟ ΧΕΦΝΕΡ. Τι συνέβη λοιπόν και ένα μήνα πριν, όταν ο αρχισυντάκτης Κόρι Τζόουνς πρότεινε στον Χέφνερ να σταματήσουν να δημοσιεύουν φωτογραφίες γυμνών κοριτσιών, εκείνος, κούνησε το κεφάλι του καταφατικά; Η προφανής απάντηση είναι ότι συνέβη το πορνογραφικά πλήρες Διαδίκτυο: πλέον, κανένας πιτσιρικάς δεν έχει λόγο να ξεφυλλίζει περιοδικά υπό το λιγοστό φως ενός φακού και οι οδηγοί που θα κολλήσουν στην καμπίνα του φορτηγού τους το πτυσσόμενο «σαλόνι» με το αγαπημένο τους κουνελάκι σπανίζουν. Τα νούμερα είναι αμείλικτα: από 5,6 εκατ. που ήταν το 1975, η κυκλοφορία του «Playboy» έφτασε σε 1,5 εκατ. τεύχη το 2011, ενώ πλέον, σύμφωνα με στοιχεία της Alliance for Audited Media, κυμαίνεται στα 800.000. Το «Penthouse», ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής του, είχε προσπαθήσει κάποτε να αυξήσει τις πωλήσεις του αυξάνοντας και τη θερμοκρασία των φωτογραφιών. Δεν τα κατάφερε.
Το επιτελείο του Χέφνερ έκανε και εκείνο μερικές προσπάθειες. Τον Αύγουστο της προηγούμενης χρονιάς η ιστοσελίδα του περιοδικού αφαίρεσε κάθε γυμνή φωτογραφία, με στόχο να επιτραπεί το περιεχόμενό της στα κοινωνικά δίκτυα. Το εντυπωσιακό αποτέλεσμα ήταν μια μείωση του μέσου όρου ηλικίας των επισκεπτών του site, από 47 έτη, σε λίγο πάνω από 30. Η επισκεψιμότητά του εκτοξεύτηκε από τέσσερα εκατ. μοναδικούς χρήστες κάθε μήνα, σε 16 εκατ. Καθόλου παράξενο επομένως που στελέχη του περιοδικού δήλωναν προ ημερών ότι από τον Μάρτιο το έντυπο θα στραφεί σε ένα επίσης «πιο καθαρό και μοντέρνο στυλ». Το κουνελάκι του μήνα θα επιζήσει, οι πόζες του όμως θα είναι κάπως λιγότερο προκλητικές. Απαντώντας σε σχετικές έρευνες, οι αναγνώστες που γεννήθηκαν από το 1980 και έπειτα, οι πιο επιθυμητοί από τους εκδότες, δείχνουν προς αυτήν την κατεύθυνση.  
ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ. Τίποτα από όλα αυτά ωστόσο δεν μπορεί να τεκμηριώσει γενικεύσεις για ένα όλο και πιο περιθωριοποιημένο γυμνό - άλλο πράγμα εξάλλου η χρήση του σαν δόλωμα και άλλο σαν αισθητική επιλογή. Ούτε είναι εύκολο να πιστωθεί κάποια νίκη στον φεμινισμό - σύμφωνα λ.χ. με την καθηγήτρια ιστορίας του Πανεπιστημίου της Δυτικής Τζόρτζια Κάρι Πιτσούλο, «το ηδονιστικό λάιφσταϊλ του "Playboy" δεν θα ήταν δυνατό χωρίς γυναίκες ελεύθερες να ζήσουν και να αγαπήσουν όπως επιθυμούσαν». Πιο πολλά μοιάζει να φανερώνει η σταθερή θέση στην ιστορία του περιοδικού της λέξης «καθαρό», που έμοιαζε να σημαίνει σώματα σαν βγαλμένα από γραμμή παραγωγής: ίσως να μην πουλάνε πια σε έντυπη μορφή. Ή ίσως να πρόκειται για μια ανακατανομή των σφαιρών επιρροής. «Η μάχη δόθηκε και έχει νικητή» δήλωνε στους «Νιου Γιορκ Τάιμς» ο διευθύνων σύμβουλος του περιοδικού, Σκοτ Φλάντερς. «Η απόσταση από κάθε σεξουαλική πράξη που μπορεί να φανταστεί κανείς, είναι ένα κλικ και είναι δωρεάν. Σε αυτή τη συγκυρία, λοιπόν, οι γυμνές φωτογραφίες είναι απλώς πασέ».
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από