Ο «Αστακός» του Λάνθιμου «φοβίζει και διασκεδάζει» τη Νέα Υόρκη
Σε αυτήν την κωμική κριτική του κοινωνικού ελέγχου όπου οι εργένηδες θεωρούνται παράνομοι, ανακαλύπτουμε ότι οι μοναχικοί τύποι δεν είναι οι επαναστατημένοι ήρωες. Αλλά εξίσου αυστηροί, άτεγκτοι και τιμωρητικοί με εκείνους που επιβάλλουν τους συμβιβαστικούς κανόνες του ζευγαρώματος.
Ο Λάνθιμος, βουτώντας στο παρελθόν, δανείζεται στοιχεία από την αρχαία τραγωδία για να εικονογραφήσει το μέλλον ως σουρεαλιστική και τρομακτική υπέρβαση του παρόντος.
Ο “Αστακός” μας φοβίζει και μας διασκεδάζει, μας θλίβει και μας εμπνέει με το φινάλε μιας αυτοθυσίας και πράξης αφοσίωσης που υπερβαίνει τις προσπάθειες της κοινωνίας να ρυθμίσει και να κανονικοποιήσει το μυστήριο του έρωτα».














