Ενα βήμα που έμεινε μετέωρο
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Η παγκόσμια κατακραυγή για τις συνθήκες νοσηλείας στο ψυχιατρείο της Λέρου αποτέλεσε την αφορμή για να αρχίσει πριν από 30 χρόνια η πολυσυζητημένη ψυχιατρική μεταρρύθμιση.
Το ζητούμενο ήταν η ανθρώπινη αντιμετώπιση των ψυχικά ασθενών και η αποασυλοποίησή τους με την ταυτόχρονη δημιουργία ενός δικτύου δομών ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης στεγαστικού τύπου (π.χ. ξενώνες και οικοτροφεία).
Το επόμενο βήμα του προγράμματος που ονομάστηκε «Ψυχαργώς» ήταν η κοινωνική επανένταξή τους με στόχο την είσοδό τους στον εργασιακό χώρο, από τον οποίο οι ψυχικά ασθενείς είναι κατά κανόνα αποκλεισμένοι.
Ο σεισμός του 1999 αποτέλεσε ακόμη μία χρονιά – κλειδί για την πορεία του προγράμματος. Το Δαφνί υπολειτουργούσε και συνεπώς χρειαζόταν άμεση λύση. Κάπως έτσι, δημιουργήθηκαν περίπου 100 δομές υπό την εποπτεία του – κατά βάση διαμερίσματα και οικοτροφεία. Στην προσπάθεια αυτή συνέβαλε και ο ιδιωτικός μη κερδοσκοπικός τομέας (ΜΚΟ) που ανέπτυξε αντίστοιχες δομές, οι οποίες σήμερα υπολογίζεται ότι αγγίζουν τις 550.
1,4 δισ. Στα χρόνια που μεσολάβησαν έως και σήμερα, έχουν δαπανηθεί 1,4 δισ. για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση. Ομως, κατά κοινή ομολογία δεν επιτεύχθηκαν οι αρχικοί στόχοι του εγχειρήματος, παρότι έκλεισαν πέντε ψυχιατρεία.
Είναι γεγονός ότι υπάρχουν περιοχές στη χώρα μας χωρίς καμία ψυχιατρική υπηρεσία, ενώ οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας για παιδιά και εφήβους «υπολείπονται μακράν των αποδεκτών ορίων», όπως υπογραμμίζεται και στην τελευταία αξιολόγηση.
Google news
