«Η γλυπτική είναι πολιτική κίνηση»

Θέλεις να τα αγγίξεις από την πρώτη στιγμή που το βλέμμα πέφτει πάνω τους. Μοιάζουν σαν να βρίσκονται σε μια διαρκή ροή, νομίζεις ότι τα πέτυχες όρθια σε μία και μόνη στιγμή ισορροπίας και ότι ύστερα από λίγο, αν δεν καταρρεύσουν, σίγουρα θα αλλάξουν μορφή. Κι αν το ξύλο μοιάζει με μάρμαρο και ο χαλκός με ρευστή σοκολάτα, το βλέμμα είναι σχεδόν αδύνατον να μη μαγνητιστεί από τα 180.000 ζάρια που έχουν επιστρατευτεί για να δημιουργηθεί ένα από τα 25 έργα (από ατσάλι, χαλκό, ξύλο, πέτρα και πλαστικό) που παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα ο σπουδαίος βρετανός γλύπτης Τόνι Κραγκ στο Μουσείο Μπενάκη και συνθέτουν μια μίνι αναδρομική έκθεση του έργου του κατά την τελευταία 15ετία.

Ποιο θεωρεί το καλύτερο υλικό ο καλλιτέχνης που έχει δει τη δουλειά του να εκτίθεται ακόμη και στο Λούβρο; «Τον εγκέφαλο», μας απαντά, ενώ αγγίζει τα καμωμένα από βιομηχανικό ξύλο γλυπτά του αφού τον προσελκύουν τα «υλικά που φτιάχνει ο άνθρωπος» και έχει την τάση να ξεπερνά τις δυνατότητες που του προσφέρει κάθε πρώτη ύλη. «Η γλυπτική είναι μια ριζοσπαστική πολιτική κίνηση. Δείτε γύρω σας στον δρόμο, σε κάθε πόλη όλα είναι ίδια: τα πεζοδρόμια, τα φωτιστικά. Ολα βαρετά. Κάποιος πρέπει να κάνει κάτι γι’ αυτό και αυτός είναι είτε ο ντιζάινερ – του οποίου το προϊόν όμως έχει αποδέκτη το αγοραστικό κοινό – είτε ο καλλιτέχνης που ξεκινά μια περιπέτεια με αφορμή το υλικό» εξηγεί.

Λίγα μέτρα μακριά από το Μουσείο της Ακρόπολης ο Τόνι Κραγκ διακρίνει κάποια συνάφεια ανάμεσα στην αρχαία ελληνική γλυπτική και στη δουλειά του; «Μα βρίσκεται στο DNA μας, οπωσδήποτε υπάρχει σύνδεση. Τις αξίες τις έχουμε πάρει από την Ελλάδα».

n Εκθεση του Τόνι Κραγκ στο Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138, έως 8 Νοεμβρίου.