Επανακρατικοποίηση των επιχειρήσεων μεταφορών και ενέργειας, καθώς και της χαλυβουργίας, κατάργηση των διδάκτρων στα πανεπιστήμια, καταπολέμηση των ανισοτήτων, αναδιανομή του πλούτου, μονομερής αφοπλισμός και έξοδος από το ΝΑΤΟ. Αυτό είναι το πρόγραμμα που εκτόξευσε τον Τζέρεμι Κόρμπιν από τη γη των αουτσάιντερ στους ουρανούς των φαβορί. Ο 66χρονος βουλευτής, που δεν έχει αλλάξει ιδέες εδώ και 40 χρόνια και το γκρίζο του μούσι τού δίνει έναν αέρα σοφού, μπήκε πριν από λίγους μήνες στην κούρσα για την ηγεσία των Εργατικών ως εκπρόσωπος της αριστερής πτέρυγας και για την τιμή των όπλων – ή ως «πρόβατο επί σφαγή» όπως λένε οι σύντροφοί του. Σήμερα, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι αποσπά το 52% των προτιμήσεων. Σύμφωνα με τους αναλυτές, την υποψηφιότητά του υποστηρίζουν εκείνοι που πιστεύουν στον ρόλο του κράτους, εκείνοι που δεν εκτίμησαν ποτέ τη στροφή του Τόνι Μπλερ προς το Κέντρο και οι νέοι που δεν γνωρίζουν τι συνέβη στη Βρετανία τη δεκαετία του 1980. Το κοινό αυτό πείθεται από έναν υποψήφιο που λέει ότι αυτή η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ανίκανη να προχωρήσει σε οποιαδήποτε κοινωνική μεταρρύθμιση και ότι η αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύει περίτρανα πως οι αγορές κυριαρχούν επί της πολιτικής. Κάπως έτσι, και παρά το γεγονός ότι οι ιδέες του είναι κάπως παλιές, ο Κόρμπιν δίνει στους μισούς και πλέον ψηφοφόρους των Εργατικών μια αίσθηση του νέου.
Αλλά είναι ακριβώς αυτό το κάπως παλιό οπλοστάσιο των ιδεών που κάνει πολλούς Εργατικούς να ανησυχούν ότι το κόμμα υπό την ηγεσία του Κόρμπιν θα δει την εξουσία μόνο με τα κιάλια. Ενας από αυτούς είναι ο ίδιος ο Μπλερ που είπε ότι όσων η καρδιά χτυπάει για τον Τζέρεμι Κόρμπιν θα πρέπει να κάνουν μεταμόσχευση καρδιάς. Ενας άλλος είναι ο Πίτερ Μάντελσον, πρώην υπουργός των Εργατικών και επικεφαλής της καμπάνιας των Εργατικών τις περιόδους 1985-91 και 1995-97. Ο Μάντελσον γράφει στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ότι οι προτάσεις του Κόρμπιν θα βυθίσουν τους Εργατικούς στην ανυπαρξία. «Και αυτό», προσθέτει, «θα ήταν πολύ κακό αποτέλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται για την ισότητα στη Βρετανία και τη θέση της στον κόσμο». Οι επικριτές του Κόρμπιν θεωρούν ότι είναι αδύνατον να διεισδύσει στη μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων που κινούνται στο Κέντρο και στις παρυφές του. Πιστεύουν ότι το οπλοστάσιό του είναι στην πραγματικότητα ένα μείγμα ιδεαλισμού, οργής, αφέλειας και κλεισίματος του ματιού στα συνδικάτα.
Το φαινόμενο Κόρμπιν, σημειώνει ο Πίτερ Μάντελσον, αναδεικνύει και κάτι ακόμη: τον κερματισμό της Αριστεράς, δηλαδή κάτι που είναι τόσο οικείο στην ηπειρωτική Ευρώπη. «Αν και με διαφορετικούς τρόπους και ένταση, όλοι βιώνουμε μια κατάσταση ΣΥΡΙΖΑ» γράφει. Ο κατακερματισμός αυτός οφείλεται ασφαλώς και στις παλιές αμαρτίες των Νέων Εργατικών – ο Τζέρεμι Κόρμπιν είχε καταψηφίσει περισσότερα από 500 νομοθετήματα της κυβέρνησης της οποίας ήταν βουλευτής. Ως το μεγάλο φαβορί σήμερα, θέλει να μετακινήσει τον άξονα πιο αριστερά από εκεί που τον είχε αφήσει η διαμάχη ανάμεσα στους μπλερικούς και τους μπραουνικούς. Ο Μάντελσον, ωστόσο, είναι τόσο πεπεισμένος ότι πολιτική ζωή με αξιώσεις εξουσίας δεν υπάρχει πολύ μακριά από το Κέντρο, ώστε κλείνει την παρέμβασή του στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» με μια αγωνιώδη έκκληση: «Το κόμμα μας βρίσκεται σε θανάσιμο κίνδυνο – πρέπει να το σώσουμε ξανά».