Το ματς που θα καθορίσει την ευρωπαϊκή Κεντροαριστερά

Επισήμως, ανήκουν και οι δύο στην ευρωπαϊκή Κεντροαριστερά, την ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία. Οι αρχές και τα πιστεύω τους, ωστόσο, τους τοποθετούν στα δύο εκ διαμέτρου αντίθετα άκρα της, τέρμα αριστερά για τον Τζέρεμι Κόρμπιν, το φαβορί για την ηγεσία των Εργατικών στις προκριματικές εσωκομματικές εκλογές που ήδη διεξάγονται στη Βρετανία, τέρμα δεξιά για τον Εμανουέλ Μακρόν, τον πρώην τραπεζίτη στον οποίο ανέθεσε ο Φρανσουά Ολάντ το υπουργείο Οικονομίας όταν ο Αρνό Μοντμπούρ έκλεισε πίσω του την κυβερνητική πόρτα διαμαρτυρόμενος πως το Παρίσι συμμορφώνεται ευπειθώς προς τα ντικτάτα του Βερολίνου.

Μακρόν εναντίον Κόρμπιν, Κόρπιν εναντίον Μακρόν: το ματς δεν είναι τόσο αυθαίρετο όσο ενδεχομένως ακούγεται. Απ’ άκρη σ’ άκρη της Ευρώπης, μια κατακερματισμένη, διχασμένη Αριστερά αναζητεί τρόπους να συνδυάσει την ιδεολογία με την πραγματικότητα, να παραμείνει επίκαιρη σε έναν κόσμο που διέρχεται οικονομική, κοινωνική, υπαρξιακή κρίση. Ο διάλογος θα ήταν το ζητούμενο, αλλά η εικόνα, ατυχώς, παραπέμπει συχνότερα σε ρινγκ, με τους μεν να κατηγορούν τους δε πως προδίδουν τις αριστερές τους αξίες και τους δε να κατηγορούν τους μεν πως παραμένουν παγιδευμένοι σε ιδεολογικές αγκυλώσεις του παρελθόντος, ενώ, για να το πούμε απλά, ο κόσμος χάνεται και τα άκρα, τα πραγματικά άκρα, κερδίζουν συνεχώς έδαφος. Και αν ο 66χρονος Τζέρεμι Κόρμπιν με το σκαμμένο πρόσωπο και τα φθαρμένα σακάκια δείχνει επί του παρόντος να κερδίζει στα σημεία (κανείς δεν μιλάει για Μακρόν-μανία στη Γαλλία, αντιθέτως όλοι μιλούν για Κόρμπιν-μανία στη Βρετανία), ο 38χρονος Εμανουέλ Μακρόν, η εικόνα η προσωποποιημένη του καλοβαλμένου αστού, παραμένει όρθιος και αποφασισμένος: πρόσφατο «βαρόμετρο» τον θέλει να είναι ο δεύτερος δημοφιλέστερος γάλλος πολιτικός μετά τον δεξιό Αλέν Ζιπέ.