«Ορέστης» του Ευριπίδη
Από την παράσταση «Οταν “Ο μύθος του σπηλαίου” του Πλάτωνα συν-απαντά “Το χωριό των ηλιθίων” του Νιλ Σάιμον» που ανέβασε προχθές την Κυριακή η θεατρική ψυχοθεραπευτική ομάδα anima vita στο Αρχαίο Στάδιο του Ασκληπιείου Επιδαύρου
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Η προσπάθεια να γίνει σύγχρονος ο καημός (ενίοτε και νταλγκάς) των τραγικών ηρώων και μέσα από τη «νεωτεριστική» απόδοση του Γιάννη Τσαρούχη γοήτευσε, αν όχι έπεισε, κάποιους. Οι ηθοποιοί έκαναν ό,τι μπορούσαν σε μια σκηνοθεσία την οποία ακόμη και αν δεν εθαύμασαν πολλοί, τουλάχιστον δέχτηκαν ότι ήταν συνεπής σε ένα μότο από αρχής μέχρι τέλους.
Η μεγάλη διάρκεια (πάνω από δύο ώρες) δεν μπορεί να καταμετρηθεί στα υπέρ της παράστασης. Ποιος αντέχει δύο ώρες ακίνητος στο «νταμάρι»; Το ηχητικό τοπίο που ξεκίνησε σαν μια ηλεκτρονική σειρήνα (πολέμου;) και παρέμεινε ως ενοχλητικός, συνεχής, ηλεκτρονικός βόμβος δεν ήταν το καλύτερο, επίσης, για τα νεύρα (τουλάχιστον όλων) των θεατών.
Google news
