«Αντί για το καράβι κάναμε σύμβολο την καρέκλα»

Οι «Αχαρνής» του Γιάννη Κακλέα διακρίνονται για μια πρωτοτυπία φέτος: έκαναν πρεμιέρα στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου στις 10 και 11 Ιουλίου, συνέχισαν με περιοδεία και στις 14-15 Αυγούστου επιστρέφουν στο αργολικό θέατρο. «Δεν ξέρω αν ο κόσμος έχει ανάγκη τόσο πολύ το γέλιο, όσο να δει μια καλή παράσταση» λέει στο «Νσυν» ο Φάνης Μουρατίδης, που απέσπασε θετικές κριτικές για τον ρόλο του στρατηγού Λάμαχου. Οι δύο πρώτες παραστάσεις ανέβηκαν μέσα σε δύσκολες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες, ενώ την επομένη της γενικής πρόβας έσκασαν το δημοψήφισμα και τα capital controls.

Test drive. «Ηταν μια μεγάλη δοκιμασία και για εμάς, βρεθήκαμε σε πολλά διλήμματα, σε ό,τι έχει να κάνει με τους συνανθρώπους μας, με τον διχασμό που εμφανίστηκε: ότι δεν μπορούσαμε να αποδεχτούμε ο ένας το Ναι και ο άλλος το Οχι. Λίγο μπερδευτήκαμε, αλλά ήταν ένα καλό test drive για το πού βρισκόμαστε σε ψυχολογικό επίπεδο αλλά και σε πολιτιστικό».

Εν καιρώ πολέμου. «Το θέατρο δείχνει τη δυναμική του στις ακραίες συνθήκες, αν σκεφτεί κανείς ότι οι “Αχαρνής” ανέβηκαν σε μια εποχή που ο πόλεμος δεν έχει σταματήσει. Το πνεύμα του συγγραφέα είναι ένα πνεύμα αφύπνισης. Δίνει μια εναλλακτική μέσα σε μια παγιωμένη κατάσταση, ανοίγει ένα παράθυρο σε ένα απόλυτο σκοτάδι της εποχής. Εννοώ ότι ο πολιτικός, ο ψυχαγωγικός, ο πνευματικός, ο διασκεδαστικός χαρακτήρας μιας παράστασης ξαφνικά παίρνει μια οικουμενική διάσταση. Ηταν 100% πολιτική η διάσταση του θεάτρου εκείνη την εποχή, αλλά χωρίς να είναι διδακτική, χωρίς να είναι ακαδημαϊκή, χωρίς να έχει μια ιδεολογική στράτευση. Εναν γνώμονα μόνο: τον άνθρωπο. Την προοπτική του και τη δυναμική που φέρει η ζωή».

Χιούμορ. «Κάνεις πλάκα με την επικαιρότητα και έχει ενδιαφέρον όταν τα πράγματα είναι ψιλολυμένα και είμαστε λίγο πιο εξυπνάκηδες σε σχέση με τους συνανθρώπους μας. Δεν ξέρω κατά πόσο η επικαιρότητα του τύπου “η βαζελίνη που κρατάει ο Γερμανός” θα σε έκανε να γελάσεις. Γιατί θα ήξερες ότι αποδέκτης της σεξουαλικής επιθυμίας θα ήσουν εσύ. Οπότε δεν είναι και πολύ ευχάριστο. Εκεί πια το χιουμοράκι περνάει σε δεύτερη φάση και μπαίνουμε στην πραγματική διαδικασία του χιούμορ. Ποιο είναι πραγματικά χιούμορ και ποια είναι τα όρια, τα βλέπεις σε λίγες καταστάσεις. Δεν μπορεί ποτέ να κρίνεις τα όρια όταν οι καταστάσεις είναι σε συνθήκες ευημερίας ή παρακμής, γιατί η ευημερία σε αυτόν τον τόπο είθισται να πηγαίνει μαζί με την παρακμή και όχι με την ανάπτυξη. Οταν μιλάμε για την εποχή της ευημερίας στην Ελλάδα, μιλάμε ουσιαστικά για την εποχή της παρακμής. Σε άλλες χώρες δεν πάει έτσι. Σε εμάς δικαιολογήθηκαν τα αδικαιολόγητα. Αρα είμαστε στην εποχή της τρυφηλότητας, όχι στην εποχή της ανάπτυξης, της ιδέας και του οράματος. Βλέπουμε τη φτώχεια ενώ έχουμε ανάγκη να δούμε στάση ανθρώπων, πολιτών, με πνεύμα προοπτικής».

Εθελοντισμός. «Θα πω ένα παράδειγμα που το έχω ξαναπεί, αλλά το έχουμε δει να λειτουργεί, και αυτό ήταν ο εθελοντισμός στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Οταν είδαμε πώς δούλεψαν οι εθελοντές μας εκεί για να πετύχουμε αυτό το όραμα, άσχετα με το τι σημαίνει αυτό σε επίπεδο κατασκευαστικό και όλη την παραφιλολογία την πολιτική. Αυτά τα παιδιά ήθελαν να πετύχει και να ξεχωρίσει η χώρα τους. Με αγάπη, με αθλητές που διεκδικούσαν μετάλλια, με μια δυναμική στα πράγματα, κατάφεραν και έκαναν την υπέρβαση. Σήμερα τους έχουμε εξουθενώσει όλους μέσα από ένα χτισμένο “κατηγορώ” απέναντι στον έλληνα πολίτη, ο οποίος φταίει για τα πάντα.

Ακόμα και για πράγματα που κοιμόταν και δεν έχει ιδέα. Αλλά για όλα φταίει τελικά και τον έχουμε κάνει να αισθάνεται ο τελευταίος του χωριού. Διαπράττουμε ένα έγκλημα σε έναν λαό χαρισματικό, σε έναν λαό με προοπτική, που έχει αποδείξει ότι οπουδήποτε και αν βρίσκεται, εκτός από τον τόπο του, έχει τη δυνατότητα να μεγαλουργεί. Σε έναν λαό που ενώ έχει σαν σύμβολο το καράβι, τον κατασκευάσαμε να έχει την καρέκλα. Ας ξαναβρεί λοιπόν το ροτβάιλερ τον πραγματικό του εαυτό και ας μην υποδύεται το πεκινουά».  

INFO
Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, 14 – 15/8 στις 21.00, σκηνοθεσία: Γιάννης Κακλέας. Πρωταγωνιστούν: Β. Χαραλαμπόπουλος, Α. Σερβετάλης, Φ. Μουρατίδης, Λ. Καλφαγιάννης και ο Χρ. Χατζηπαναγιώτης. Εισιτήρια: 15 ευρώ ενιαία τιμή στο κάτω διάζωμα (για όλες τις θέσεις) και 10 ευρώ στο άνω διάζωμα (για όλες τις θέσεις). Ακολουθεί περιοδεία σε όλη την Ελλάδα.

«Το μέλλον είναι η Εθνική Εφήβων»
«Ας τολμήσουμε να γίνουμε πάλι παρέες και όχι μονάδες. Μερικές φορές, το αυτονόητο μοιάζει να είναι το ακατόρθωτο. Γίναμε πολύ παρτάκηδες και δεν μας πάει. Πρόσφατα είδαμε τη νίκη της Εθνικής Εφήβων του μπάσκετ. Αυτά είναι τα παραδείγματα που πρέπει να βλέπουμε. Εχουμε αποδείξει ότι όταν είμαστε ομάδα, αυτό λειτουργεί σε αυτήν τη χώρα. Αυτοί οι πιτσιρικάδες είναι το μέλλον».