«Το είχα καταλάβει ότι η Πραξαγόρα ανήκει στην Αριστερή Πλατφόρμα…»

Ηταν η δεύτερη πανσέληνος μέσα στον Ιούλιο, το λεγόμενο μπλε φεγγάρι. Κατά τη λαϊκή ρήση των Βρετανών, η έκφραση «once in a blue moon» σημαίνει πολύ σπάνια ή έστω μια φορά στο τόσο. Οι θεατές που βρέθηκαν στο αρχαίο αργολικό θέατρο την Παρασκευή 31 Ιουλίου και το Σάββατο 1 Αυγούστου απόλαυσαν τις «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη κι έζησαν κάτι που όντως συμβαίνει σπάνια. Περί τους 18.000 θεατές (συνολικά και τις δύο βραδιές) χειροκρότησαν θερμά την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου κάτω από ένα γεμάτο φεγγάρι που φώτιζε ένα ακόμα πιο γεμάτο θέατρο. Οι δύο παραστάσεις ήταν sold out.

«Ο Μπέζος εμφανίζεται με τα ρούχα που φορούσε η Ζωή Κωνσταντοπούλου την ημέρα της ορκωμοσίας της» σχολίαζαν οι επισκέπτες την ώρα που έμπαιναν στο «τελειότερο αρχαίο ελληνικό θέατρο από άποψη ακουστικής και αισθητικής» όπως χαρακτηριστικά έλεγαν μεταξύ τους. Επισκέπτες που επωφελήθηκαν από τα φτηνά εισιτήρια των 8 ευρώ (11.000 από αυτά πωλήθηκαν και τις δύο μέρες) ή των 15 ευρώ, συμπεριλαμβανομένης της μετάβασης και επιστροφής με πολυτελή πούλμαν (από 500 τέτοια εισιτήρια πωλήθηκαν κάθε μία από τις δύο μέρες). Τουρίστες αλλά και πολλοί Αθηναίοι κάθε ηλικίας, από παιδιά 3-4 ετών που ήρθαν με τους παππούδες τους, μέχρι παρέες φοιτητών σε δραματικές σχολές, που για πρώτη φορά πατούσαν το πόδι τους σε αυτό τον ιερό χώρο.

ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ. Εχοντας πάνω του τον τολμηρό συνδυασμό χρωμάτων που φορούσε η Πρόεδρος της Βουλής, ο Γιάννης Μπέζος καταχειροκροτήθηκε αμέσως μόλις εισήλθε στη σκηνή. Με το καναρινί πανωφόρι, το μπορντοκόκκινο φαρδύ παντελόνι και την απαραίτητη περούκα η Πραξαγόρα άρχισε να αναλύει τους νόμους και όλες τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν για να είναι άνδρες και γυναίκες ίσοι.

Ολα αυτά φυσικά με τη βοήθεια του Χορού – των γυναικών της Αθήνας οι οποίες μεταμφιεσμένες σε άνδρες πήγαν κρυφά στην Εκκλησία του Δήμου και πέρασαν ένα ψήφισμα που τους έδωσε την εξουσία. Ετσι, λοιπόν, άρχισαν να επιβάλλουν τις πολιτικές τους μεταρρυθμίσεις και να εφαρμόζουν περιουσιακή και ερωτική κοινοκτημοσύνη. Ο έρωτας θα είναι πλέον ελεύθερος και υποχρεωτικός. «Αυτός είναι κοινομουνισμός» απαντά ο Βρέπυρος – Γιάννης Ζουγανέλης, με τα ροζ νεγκλιζέ, που λίγη ώρα νωρίτερα έψαχνε πού θα τα αφήσει. «Εγώ το είχα καταλάβει ότι η Πραξαγόρα ανήκει στην Αριστερή Πλατφόρμα», είπε ο Σχολιαστής (Κώστας Κοράκης).

Σε κάθε ατάκα του Μπέζου και του Ζουγανέλη το κοινό δεν σταματά να γελά. Τρεις γριές δράττονται της ευκαιρίας του ελεύθερου και υποχρεωτικού έρωτα και, όταν συναντούν τον Νέο – Πάνο Βλάχο, προσπαθούν με κάθε τρόπο να τον «προσεγγίσουν». Με το λευκό του κοστούμι, ο Νέος, που περπατάει σαν τον Φαίδωνα Γιωργίτση και κάνει φιγούρες α λα Ελβις Πρίσλεϊ, αναζητά τον έρωτα με τη Νέα – Δανάη Σκιάδη. Αντ’ αυτού οι τρεις γριές αρχίζουν να τον περιτριγυρίζουν και να του λένε πως είναι νομικά υποχρεωμένος να τους «εφαρμόσει» τον νόμο. «Μα, αυτό το κορμί έχει στερηθεί τον υδατάνθρακα, το έχτισα κουτάκι-κουτάκι. Ρε-γιά-γιούνιον» λέει ο Νέος, που τελικά μένει πάνω στη σκηνή μόνο με το μποξεράκι του.

Ο κόσμος αυτές τις δύσκολες ημέρες είχε μεγάλη ανάγκη από μια διαφορετική – πιο ευχάριστη – προσέγγιση. «Επιτέλους, αυτό θέλαμε. Να γελάσουμε, να ακούσουμε κάτι πέρα από τρόικες και Μνημόνια», ακούσαμε να σχολιάζουν οι διπλανοί μας. Βγήκαμε από το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου με καινούργια πνευμόνια αν και, όπως είπαν και κάποιοι, δεν περιμέναμε να τελειώσει τόσο γρήγορα. Κάτι χρειαζόταν ακόμα, ίσως περισσότερο γέλιο, περισσότερες ατάκες. «Χώρα μου σ’ αγαπώ και αρχίζω τώρα μια αλλιώτικη ζωή» ήταν ο τελευταίος στίχος που τραγούδησε ο Χορός και φύγαμε με τον απόηχό του στα αφτιά μας.