Τρόμος από τη «σφαγή χωρίς σύνορα»

^«Ω μουτζαχεντίν, όπου και να βρίσκεστε, κάντε το Ραμαζάνι έναν μήνα καταστροφών για τους απίστους»: ήταν το μήνυμα που έστειλε στις αρχές της περασμένης εβδομάδας εκπρόσωπος της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος. Ουδείς γνωρίζει ακόμη αν οι επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή στη Γαλλία, στην Τυνησία και στο Κουβέιτ ήταν συντονισμένες. Το ISIS ανέλαβε την ευθύνη για την πρωτοφανή επίθεση σε πολυτελές ξενοδοχείο στη Σους της Τυνησίας, κατά την οποία βρήκαν τον θάνατο 39 ξένοι τουρίστες, ανάμεσά τους τουλάχιστον 15 Βρετανοί, καθώς και γερμανοί, ιρλανδοί και βέλγοι πολίτες, όπως και για την επίθεση σε σιιτικό τέμενος στην Πόλη του Κουβέιτ, όπου σκοτώθηκαν 27 άνθρωποι. Το κατά πόσο ο 35χρονος που αποκεφάλισε τον προϊστάμενό του στη Γαλλία και επιχείρησε κατόπιν να καταστρέψει ένα εργοστάσιο χημικών είναι πράγματι ένας ισλαμιστής «μοναχικός λύκος» παραμένει ασαφές. Αλλά ο τρόμος είναι ξεκάθαρος. «Σφαγή χωρίς σύνορα», με αυτή τη φράση ξεκινούσε το Σάββατο το κύριο άρθρο της η «Μοντ» – με την εφημερίδα να επισημαίνει την «επιπλέον καινοτομία φρίκης της ισλαμικής τρομοκρατίας, τις σχεδόν ταυτόχρονες επιθέσεις σε πολλές ηπείρους».

Ο πρωταρχικός στόχος αυτών των πολλαπλών επιθέσεων είναι σύμφωνα με τη «Μοντ» σαφής: «Προκειμένου να διασπείρουν καλύτερα τον τρόμο, χτυπάνε μαζικά, εκμεταλλευόμενοι το απέραντο ηχείο των ΜΜΕ, ιδιαίτερα εκείνο των κοινωνικών δικτύων. Προκειμένου να μην αφήσουν ποτέ τη φαντασία να ησυχάσει, καταφεύγουν κάθε φορά και σε μία νέα μορφή δράσης, σπρώχνουν ολοένα και πιο πέρα τα όρια του μακάβριου θεάματος. Η Γαλλία γνώριζε τις επιθέσεις, τις δολοφονίες, τη στοχοποίηση στρατιωτικών, δημοσιογράφων και Εβραίων; Οι Γάλλοι αποκτούν δικαίωμα σήμερα στην τερατώδη σκηνοθεσία ενός αποκεφαλισμού. Από την επίθεση στο μουσείο Μπαρντό, πριν από τέσσερις μήνες, και εξής οι Τυνήσιοι γνώριζαν πως οι πολιτιστικοί τους χώροι απειλούνται. Τώρα δέχονται επίθεση τουρίστες με μαγιό από ένοπλο που αφίχθη στην παραλία με σορτ και T-shirt, το Καλάσνικοφ κρυμμένο μέσα σε μια ομπρέλα. Είχαν γλιτώσει μέχρι τώρα οι σιιτικοί τόποι λατρείας στο Κουβέιτ; Πάνε αυτά, δεν υπάρχει πλέον άδυτο στο πλούσιο εμιράτο. Αλλά το ταμπλό αυτής της ματωμένης Παρασκευής δεν θα ήταν ολοκληρωμένο χωρίς τη σφαγή περισσοτέρων από 150 αμάχων στο Κομπανί, την ελεγχόμενη από τους Κούρδους πόλη της Συρίας όπου εισέβαλε εκ νέου το ISIS, και την επίθεση ισλαμιστών Σαμπάμπ σε μια βάση της δύναμης της Αφρικανικής Ενωσης στη Σομαλία, κατά την οποία σκοτώθηκαν δεκάδες στρατιώτες».

Πλήγμα στον τουρισμό. Εκατοντάδες αστυνομικοί περιπολούσαν χθες στους δρόμους των παραθαλάσσιων θερέτρων της Τυνησίας, χιλιάδες τουρίστες όμως έχουν ήδη εγκαταλείψει τη χώρα από όπου ξεκίνησε η Αραβική Ανοιξη, τη μοναδική όπου αυτή οδήγησε, έστω και μετ’ εμποδίων, σε μια πραγματική διαδικασία εκδημοκρατισμού. Οι Αρχές αναζητούσαν συνεργούς του 24χρονου που άνοιξε πυρ στο ξενοδοχείο (και την πλαζ) του Imperial Marhaba στη Σους προτού πέσει και ο ίδιος νεκρός, ενός φοιτητή ονόματι Σαΐφ Ρεζγκί που δείχνει να ασπάστηκε το ακραίο Ισλάμ το τελευταίο εξάμηνο. Και ο τυνήσιος υπουργός Τουρισμού περιέγραφε την επίθεση ως καταστροφή για την τουριστική βιομηχανία, που συνεισφέρει περίπου το 7% στο ΑΕΠ της χώρας.

Στόχος οι σιίτες. Αντίστοιχα ζοφερός μοιάζει να ήταν και ο στόχος των τζιχαντιστών στο Κουβέιτ, τη χώρα του Περσικού Κόλπου με τις μεγαλύτερες πολιτικές ελευθερίες: στοχοποιώντας τη σιιτική μειονότητα, το ISIS ευελπιστεί να πυροδοτήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση που θα διευρύνει το χάσμα ανάμεσα σε σουνίτες και σιίτες. «Αν οι σιίτες του Κόλπου κλειστούν στον εαυτό τους ή ζητήσουν βοήθεια από το Ιράν – επισήμανε η «Μοντ» – θα γίνει πιο εύκολο για το ISIS να επιβληθεί ως επικεφαλής ενός εκδικητικού και πολεμόχαρου σουνιτισμού. Μέχρι τώρα, αυτή η στρατηγική έχει αποδειχθεί επιτυχημένη τόσο στο Ιράκ όσο και στη Συρία».  

Θέλουν ρήξη μεταξύ Κούρδων και Αράβων
Παράλληλα με την αιφνίδια επίθεση που εξαπέλυσε την Πέμπτη στο Κομπανί της Συρίας, σφαγιάζοντας μέσα σε δυο ημέρες περισσότερους από 150 αμάχους, το ISIS εξεδίωξε όλους τους Κούρδους που παρέμεναν στη Ράκα, την επονομαζόμενη «πρωτεύουσά» του. Στόχος του, σύμφωνα με αναλυτές, είναι να επιτείνει τη ρήξη Κούρδων και Αράβων στη Συρία, να εξωθήσει τις κουρδικές δυνάμεις σε τυφλά αντίποινα και να αναζωπυρωθούν η εθνοτική διαμάχη και το χάος μέσα στα οποία ανθεί.