Στριμώχνουν τον Τσίπρα για διπλό συμβιβασμό

Νωρίς το απόγευμα της περασμένης Τετάρτης, την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας προσγειωνόταν στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών για το κρίσιμο ραντεβού με τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο Αντώνης Σαμαράς γνώριζε ότι ο διάδοχός του στο Μαξίμου θα βρισκόταν αντιμέτωπος με ένα σκληρό κείμενο που θα στρίμωχνε την κυβέρνηση.

Το πενθήμερο που βρισκόταν καθηλωμένος στην οικία του στη Κηφισιά λόγω του κατάγματος στο αριστερό χέρι, υπήρξε μια γραμμή πληροφόρησης για όσα διαδραματίζονταν στο παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων, η οποία ανάγκασε τον πρόεδρο της ΝΔ να διαφοροποιήσει και τη δική του στρατηγική, αναδεικνύοντας πλέον την ανάγκη να διαμορφωθούν – με πρωτοβουλία της κυβέρνησης – συνθήκες για «μεγάλη εθνική συνεννόηση».

Χθες το βράδυ από το βήμα της Βουλής επισημοποίησε ουσιαστικά τη νέα κατεύθυνση αυτής της στρατηγικής, ενώ οι αυστηρές συστάσεις του προς την κυβέρνηση να μην αναζητήσει διέξοδο σε μια εκλογική αναμέτρηση υπαγορεύονται επίσης από το κλίμα που καταγράφει στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Για τον πρόεδρο της ΝΔ, προσφυγή στις κάλπες όχι μόνο δεν θα λύσει τα προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να αποδειχθεί για τη χώρα «πτώση χωρίς αλεξίπτωτο».    

Μπροστά στη νέα εικόνα για την πορεία του ελληνικού προγράμματος, ο ίδιος αναμένει – και σίγουρα επιδιώκει – διπλή υποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα, εντός και εκτός συνόρων. Διαφορετικά, προειδοποιεί ότι η κυβέρνηση θα έχει επιλέξει ένα άλμα στο κενό, ενώ η ΝΔ θα μπει μπροστά για να μη συμπαρασύρει και τη χώρα.

Η ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ. Η χθεσινή σκληρή σύγκρουση στη Βουλή αντιμετωπίζεται από το γαλάζιο επιτελείο ως αφετηρία αντεπίθεσης που θα επαναφέρει τη ΝΔ σε πρωταγωνιστικό ρόλο και θα της επιτρέψει σύντομα να ανακάμψει και δημοσκοπικά. Μέσα σε ένα τέτοιο σκηνικό, στον τρίτο όροφο της Λεωφόρου Συγγρού προεξοφλούν ότι θα αναγκαστούν να αλλάξουν βηματισμό και οι πόλοι της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, συντασσόμενοι με τη νέα στρατηγική του Αντώνη Σαμαρά.

Ο πρόεδρος της ΝΔ θεωρεί ότι πλέον ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται «στριμωγμένος στα σκοινιά» και δεν έχει περιθώρια ελιγμών. Οι αναφορές περί «email Τσίπρα» που είναι χειρότερο από το email Χαρδούβελη φορτώνοντας νέα δυσβάστακτα φορολογικά βάση, ιδίως στη μεσαία τάξη, και οδηγώντας την ελληνική οικονομία σε υφεσιακό αδιέξοδο, δεν έχουν στόχο μόνο να αναδείξουν την «ορθότητα» των χειρισμών της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά κυρίως να καταστήσουν προσωπικά τον Πρωθυπουργό υπεύθυνο για την ελληνική απομόνωση και την εικόνα εκτροχιασμού της διαπραγμάτευσης.

Η στοχοποίηση που διευκολύνεται από άμεση, προσωπική εμπλοκή του Αλέξη Τσίπρα στη διαπραγμάτευση, προφανώς αποβλέπει στην απομείωση του πολιτικού κεφαλαίου που διαθέτει ο Πρωθυπουργός – εξού και η επίθεση εναντίον του θα κλιμακωθεί.

Η προοπτική λύσης με τους εταίρους, τουλάχιστον όπως ζυγίζουν τα πράγματα στη Λεωφόρο Συγγρού, περνά αναγκαστικά πλέον μέσα από έναν «πικρό και δυσβάστακτο συμβιβασμό». Ταυτόχρονα, όμως, ο πρόεδρος της ΝΔ εκτιμά ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα αναγκαστεί να καταφύγει και σε δεύτερο συμβιβασμό εντός συνόρων – έστω και αν κινηθεί με στόχο να καταστήσει την αντιπολίτευση «συμμέτοχο» στις αποφάσεις.

ΟΙ ΔΥΟ ΔΡΟΜΟΙ. Στο πλαίσιο αυτό, όπως διαφάνηκε και από τη χθεσινή αναμέτρηση κορυφής στη Βουλή, ο Αντώνης Σαμαράς θα κινηθεί σε δύο δρόμους, ανάλογα με την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση:

– Στο ενδεχόμενο ρήξης με Ευρωπαίους και δανειστές, που προφανώς θα δυναμώσει τον εγχώριο εκλογικό συναγερμό, θα επιδιώξει συστράτευση του λεγόμενου ευρωπαϊκού τόξου, διεκδικώντας ρόλο καθοδηγητή και προεξοφλώντας ότι θα διαμορφωθούν συνθήκες άγριας πόλωσης.

– Προ ενός συμβιβασμού της κυβέρνησης με τους πιστωτές, θα πιέσει τον Πρωθυπουργό να αναζητήσει «σωσίβιο» μέσα από μια «συνεννόηση» με την αντιπολίτευση. Η κίνηση αυτή δεν θα συνδυαστεί με προαπαιτούμενα για αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα και πολύ περισσότερο στη θέση του Πρωθυπουργού, παρά τις εισηγήσεις γαλάζιων στελεχών για τη συγκρότηση νέας κυβέρνησης «εθνικής ενότητας». Τουλάχιστον στην παρούσα φάση, ο Αντώνης Σαμαράς προκρίνει για πολλούς λόγους να παραμείνουν η ΝΔ και τα στελέχη της μακριά από το κυβερνητικό φάσμα. Θεωρεί ωστόσο επιτακτικό να συγκροτηθεί μια «διακομματική, εθνική ομάδα» που θα αναλάβει στο εξής τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους.