«Κράτος – ρυθμιστή» ζητεί ο Ν. Ξυδάκης

Εχει ενδιαφέρον, έστω και ως ερώτημα, πόσο κράτος χρειάζεται για την προώθηση της ψηφιακής επιχειρηματικότητας στον χώρο των πολιτιστικών οργανισμών και μουσείων. Οχι με την έννοια του ελέγχου στα διάφορα στάδια υλοποίησης μιας καινοτομικής ιδέας: αυτός χρειάζεται κατά τεκμήριο για να μην προκύπτουν σημεία και τέρατα που αφορούν την ιστορική γνώση. Χρειάζεται, για παράδειγμα, η επίβλεψη ώστε να μη διαστρεβλώνονται τα ιστορικά στοιχεία που αφορούν μνημεία και χώρους πολιτισμού. Από εκεί και πέρα, όμως, έχει ξεχωριστή σημασία η προσέγγιση του αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού, όπως μάλιστα εκφράστηκε στη διημερίδα (22 – 23 του μήνα) «Ψηφιακή αειφορία/Νέες προοπτικές για μουσεία και πολιτιστικούς οργανισμούς», που διοργάνωσε η PostScriptum σε συνεργασία με τον Κόμβο Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας της Τεχνόπολης INNOVATHENS του Δήμου Αθηναίων και την Εταιρεία Ελεύθερου Λογισμικού/Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα. Ο Νίκος Ξυδάκης (φωτογραφία) στην τοποθέτησή του αναγνώρισε ότι υπάρχουν πολλές προσπάθειες από ιδιωτικούς, αυτοδιοικητικούς και ημιδημόσιους φορείς, αλλά θα πρέπει να ενταχθούν σε έναν εθνικό χάρτη και σχεδιασμό. «Νομίζω ότι σ’ αυτό το κομβικό σημείο που είμαστε και οικονομικά και διοικητικά… το κράτος πρέπει να αναλάβει αυτόν τον ρόλο σχεδιαστή και ρυθμιστή, τον οποίο είτε από αδράνεια είτε από άγνοια τον είχε υποτιμήσει. Και να μπορέσει να αγκαλιάσει τις άλλες προσπάθειες μέσα σ’ ένα εθνικό πλαίσιο. Αυτό, αντιστοίχως, θα πρέπει να το δουν οι δραστήριοι – λιγότερο ή περισσότερο – ιδιωτικοί φορείς: ότι αυτό που συλλαμβάνουν ως καταπληκτική ιδέα θα πρέπει να εντάσσεται σε ένα εθνικό πλαίσιο. Διαφορετικά θα είναι πάλι μια σπατάλη».