Πριν αρχίσω και χωρίς να θέλω να γίνω κουραστικός, εντάξει. Οι καθαρίστριες πήγαν στο Μέγαρο Μαξίμου.
Εγώ πάλι είχα μια δουλειά και κατέβηκα στο κέντρο, πριν όμως γυρίσω να κλειστώ στο καβούκι μου, είπα να κάνω ένα πέρασμα-βόλτα απ' το Πολυτεχνείο, μπας και προλάβω την εικαστική παρέμβαση που είχαν κάνει στο κτίριο πριν καιρό άγνωστοι καλλιτέχνες και που κατά δήλωση κυβερνητικού περί τα πολιτιστικά «απεικόνιζε το Μαύρο της ζωής μας» και άλλα βαρύγδουπα τα οποία και φρόντισα να ξεχάσω, γιατί τελευταία έχω ένα πρόβλημα με την αρτηριακή μου πίεση.
Δυστυχώς όπως με πληροφόρησε η Μαργέττα (πάντα με συνοδεύει νοερά αυτό το κορίτσι, να 'ναι καλά εκεί που δεν βρίσκεται),
- «Τώρα καλέ το έργο; πάει. Σου λέει την άλλη μέρα το πρωί μετά τα αποκαλυπτήρια, το εξαφάνισε το υπουργείο με τα ίδια του τα χέρια, και με σπαραγμό καρδιάς».
Κρίμα, το 'χασα το καλλιτέχνημα.
Στάθηκα όμως τυχερός γιατί στα κάγκελα του Μετσοβίου  είχε ένα πολύ ενδιαφέρον installation.
Κάτι πανο-κουρέλια κρεμόσανται, χαλαρά αφήνοντας τις  πτυχώσεις τους να παιχνιδίζουν στο αεράκι. Ετσι κατάφερνε το έργο αυτό της street art, θα τολμούσα τον χαρακτηρισμό, να ενεργοποιεί τον θεατή, και να τον κάνει να προσπαθεί να διαβάσει και να καταλάβει τι ακριβώς έγραφε το αεικίνητο πόνημα.
Επειτα από αρκετή εποικοδομητική παρατήρηση κατέληξα στο ότι το ένα απαιτούσε την άμεση απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, ενώ το άλλο σε πιο αλέγρα διάθεση, και πιο καλλιτεχνίζον, μας προέτρεπε να παρευρεθούμε σε μια συναυλία στο Μπραχάμι όπου θα τραγουδούσαν ολοζώντανα οι PanksRomana και τα Μεθυσμένα Ξωτικά.
Εν τω μεταξύ οι καθαρίστριες πήγαν στο Μέγαρο Μαξίμου μετά από πρόσκληση του ίδιου του Πρωθυπουργού.
Πήρα το μετρό ν' ανέβω για το σπίτι, είναι Πέμπτη, ακόμα δεν έχουν βγει τ' αποτελέσματα των εκλογών στην Αγγλετέρα, και περιέργως καθώς ψιλοακούω δυο Νεοέλληνες του κερατά να συνομιλούν, κατάλαβα ότι έχουμε ως λαός, εκτός των ελληνικών, και των διεθνών ζητημάτων την εποπτείαν.
- «Καλά ο ένας είναι ο Κάμερον. Ο άλλος ποιος είναι;
- Ο Εργατικός;
- Ο άλλος, ναι.
- Ο άλλος είναι ο αδερφός του.
- Του Κάμερον;
- Οχι ρε παιδί μου, του άλλου αδερφός, που είχανε βάλει μαζί υποψηφιότητα και δεν βγήκε ο άλλος και βγήκε αυτός κι ο αδερφός του που την πάτησε πήρε των ομματιών του και πήγε Καναδά.
- Τι λες τώρα;».
Εν τω μεταξύ οι καθαρίστριες πήγαν στο Μέγαρο Μαξίμου μετά από πρόσκληση του ίδιου του Πρωθυπουργού. Ο κύριος Τσίπρας τις υποδέχθηκε θερμά και τους εξομολογήθηκε...
Η συζήτηση στο μετρό αφού έλυσε το εκλογικό θέμα της Μεγάλης Βρετανίας, πέρασε και στα καθ' ημάς.  
- «Εγώ πάντως πολύ τον πάω τον Τσακάλωφ. Καλά ξηγήθηκε.
- Ποιον Τσακάλωφ ρε μαλάκα;
- Αυτόν στα οικονομικά.
- Οχι Τσακάλωφ, ρε. Τσακαλώτος. Τσακαλώτος ρε, θα με τρελάνεις.
- Τσακαλώτος 'ντάξει, κούλαρε. Οχι τα είπε... πολύ ειλικρινής. Και ότι κάναμε λάθος στη συμφωνία της 20ής Φευρουαρίου, κι ότι είμαστε ανέτοιμοι για διαπραγμάτευση.
- Αφού είναι τσακάλι μαλάκα ο άνθρωπος. Τον αγαπάει τον τόπο. Δεν τον έχεις ακούσει; Φαίνεται απ' τον τρόπο που μιλάει. Είναι πολύ Φιλέλληνας».
(Εν τω μεταξύ οι καθαρίστριες πήγαν στο Μέγαρο Μαξίμου μετά από πρόσκληση του ίδιου του Πρωθυπουργού. Ο κύριος Τσίπρας τις υποδέχθηκε θερμά και τους εξομολογήθηκε ότι ο αγώνας τους του δίνει κουράγιο, και από αυτόν τους τον αγώνα εμπνέεται για τις διαπραγματεύσεις του με τους Ευρωπαίους).
Ωπα.
Αμ έτσι πες μου ντε.
Τώρα εξηγούνται όλα.
Γι' αυτό έχουμε τέτοια πετυχεσιά.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από