ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ: Αλλαγή παραδείγματος

Το 2012 ένας καθηγητής Χημείας και ένας θεωρητικός της τέχνης από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο παρουσίασαν το κοινό τους έργο: τρία συνθετικά διαμάντια φτιαγμένα από μπαρούτι, το κέλυφος ενός αρμαντίλο που έπεσε νεκρό σε δρόμο του Τέξας και λωρίδες κινηματογραφικού φιλμ. Σύμφωνα με τους δημιουργούς, κάθε διαμάντι έχει μια ιδιαίτερη συμβολική σημασία. Το διαμάντι-αρμαντίλο συμβολίζει το περιβάλλον καθώς το μικρόσωμο θηλαστικό με το οστεώδες κέλυφος διέσχισε τον ποταμό Ρίο Γκράντε για να κατακλύσει τις εκτάσεις του Τέξας. «Γνωρίζουμε το κόστος παραγωγής τους, αλλά περιμένουμε από τον κόσμο να αποδώσει την αξία που τους αρμόζει» δήλωσαν οι δημιουργοί την παραμονή της δημοπρασίας των διαμαντιών στο Ντάλας. Το διαμάντι αρμαντίλο συμμετέχει στην έκθεση «Τι είναι πολυτέλεια;» που εγκαινιάστηκε στο Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου του Λονδίνου. Η παρουσία του εκεί υπογραμμίζει την αλλαγή παραδείγματος για τη βιομηχανία της πολυτέλειας. Το ίδιο τονίζουν ένας αυτόματος πωλητής με δείγματα ανθρώπινου DNA, ένα φόρεμα της σχεδιάστριας Ιρις βαν Χέρπεν φτιαγμένο για τρισδιάστατη εκτύπωση, ένα κολιέ της καλλιτέχνιδος Νόρα Φοκ που αποτελείται από 1.000 μικροσκοπικές φυσαλίδες πλεγμένες στο χέρι από διαφανές νήμα νάιλον. Καθώς και άλλα εκατό αντικείμενα σύγχρονης κατασκευής τα οποία αφηγούνται το απτικό, πολιτισμικό, εννοιολογικό πέρασμα της πολυτέλειας προς το μέλλον.

Παράλληλα με την έκθεση στο λονδρέζικο μουσείο, η επικαιρότητα από τον κόσμο της μόδας και του ντιζάιν τροφοδοτεί το φαινόμενο με περισσότερα νέα δεδομένα. Χρόνος, χώρος, τεχνολογία, χειροτεχνία, σπανιότητα και πρόσβαση συνθέτουν την έννοια της πολυτέλειας σήμερα. Η νέα της κατεύθυνση  αντιπαραθέτει το ήθος απέναντι στο χρήμα.

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΟΝΟΜΑΤΑ. Ο Ρέντσο Πιάνο, αρχιτέκτονας του νέου κτιρίου του Μουσείου Σύγχρονης Αμερικανικής Τέχνης Γουίτνεϊ της Νέας Υόρκης, παρέδωσε όχι μόνο ένα κτίσμα που δίνει στους επισκέπτες της πόλης νέα θέα από ψηλά προς τον ποταμό Χάντσον. Αλλά και ένα σχέδιο πρόσοψης το οποίο παρέδωσε στον ιταλικό οίκο Max Mara για τη δημιουργία μιας συλλεκτικής γυναικείας τσάντας που παρουσιάστηκε την ημέρα των εγκαινίων του νέου Γουίτνεϊ ως κομψό ενθύμιο μιας κοινωνικής μετάβασης από τη μεγαλοαστική άνω ζώνη του Μανχάταν στην εξευγενισμένη περιοχή της πρώην κρεαταγοράς (Meatpacking District). Την περασμένη Δευτέρα τα εγκαίνια της φετινής έκθεσης στο Ινστιτούτο Μόδας με θέμα την επίδραση της Κίνας στην υψηλή ραπτική  επαλήθευσαν τη σύγχρονη επιθυμία του κόσμου της πολυτέλειας: η πρόσκληση στα εγκαίνια είναι μια κατάκτηση εκείνων που καταλαμβάνουν τις θέσεις στα τραπέζια του γκαλά του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης που γίνεται με την αυστηρή εποπτεία της σιδηράς Αννας Γουίντουρ, διευθύντριας της «Βογκ». Η συνεύρεση για μία νύχτα με επιχειρηματίες, πάτρωνες του μουσείου, ή αστέρια του Χόλιγουντ και της υψηλής μόδας αξίζει το αντίτιμο της θέσης ανάμεσά τους που ξεκινά από 10.000 δολάρια το άτομο.

Ο Τζόρτζιο Αρμάνι είχε τους δικούς του λόγους που θέλησε να μετατρέψει ένα σιλό της Nestle στο Μιλάνο σε εκθεσιακό χώρο. Τα σαράντα δημιουργικά του χρόνια μέσα στον κόσμο της μόδας τα άπλωσε στην αχανή έκταση του  ιδιωτικού του χώρου Armani Silos για να εκθέσει το αρχείο όλης της δουλειάς του. Και με τον τριήμερο εορτασμό αυτής της επετείου δήλωσε ότι είχε την πολυτέλεια και την ισχύ να κάνει τα πάντα.