Φρέσκες ιδέες και ενθουσιασμός στους πάγκους

Ελληνες προπονητές. Χρόνια τώρα αναρωτιόμαστε αν υπάρχουν κάποιοι νεαρότερης ηλικίας οι οποίοι μπορούν να εξελιχθούν σε πρωταγωνιστές μέσα από τις μεγάλες ελληνικές ομάδες και – γιατί όχι; – μελλοντικά να απασχολήσουν συλλόγους του εξωτερικού, όπως πλέον είναι σύνηθες για τους καλούς γηγενείς ποδοσφαιριστές. 
Ο 42χρονος Γιάννης Αναστασίου και ο 37χρονος Τραϊανός Δέλλας δείχνουν ικανοί να εδραιωθούν για αρκετά χρόνια στους πάγκους των Παναθηναϊκού και ΑΕΚ αντιστοίχως, αν και οι προπονητές τρέφονται από τα (θετικά) αποτελέσματα, οπότε αυτή η συνθήκη μπορεί εύκολα να αλλάξει. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για δύο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις τεχνικών που την επόμενη σεζόν θα κοντραριστούν στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας με τον βασικό στόχο των ομάδων τους να είναι ο πρωταθλητισμός.

Ο,τι δεν πέτυχε με τον Παναθηναϊκό ο πολύπειρος, πολυδιαφημισμένος και ακριβοπληρωμένος πορτογάλος τεχνικός Ζεσουάλδο Φερέιρα το κατάφερε ένας άβγαλτος πρωτάρης. Ο Γιάννης Αναστασίου ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Τριφυλλιού τον Μάιο του 2013, στην πιο κρίσιμη καμπή της σύγχρονης ιστορίας του συλλόγου, κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες, και όμως, έπειτα από 22 μήνες έχει κατορθώσει αφενός να επαναφέρει τους Πράσινους στις ράγες του ανταγωνισμού, αφετέρου να εκτοξεύσει στα ύψη την τιμή της μετοχής του στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο.

Μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού είναι άλλωστε οι προπονητές που έχουν δεχθεί προτάσεις από ομάδες του εξωτερικού. Εντούτοις ο νεοσσός στην προπονητική Αναστασίου προσείλκυσε το ενδιαφέρον της Γκενκ και της Σταντάρ Λιέγης, που του πρότειναν ένα καλύτερο συμβόλαιο και την προοπτική να εργαστεί σε ένα σαφώς πιο ποιοτικό πρωτάθλημα από το ελληνικό και σε ένα ανώτερο ποδοσφαιρικό περιβάλλον.

Μολονότι απώτερος στόχος του είναι η εξόρμηση στους ευρωπαϊκούς πάγκους, απέρριψε και τις δύο προτάσεις που δέχθηκε διότι πρωτίστως θέλει να ολοκληρώσει την προσπάθεια που άρχισε προ δύο ετών, όταν ανέλαβε μια ομάδα που βρισκόταν προ της διάλυσης. Με όπλο τον ενθουσιασμό, τη μεταδοτικότητα και κυρίως τη γνώση που αποκόμισε αρχικά ως ποδοσφαιριστής, παίζοντας στις Κάτω Χώρες με τον Αγιαξ, την Αντερλεχτ και τη Ρόντα, και εν συνεχεία ως μέλος των ακαδημιών του προπονητικού τιμ του Αίαντα και αργότερα της Ρέντινγκ, ο Αναστασίου κατόρθωσε να βάλει πολύ γρήγορα την ποδοσφαιρική σφραγίδα του σε μια ομάδα που δομήθηκε από το μηδέν έχοντας στο δυναμικό της δώδεκα νέα πρόσωπα και αρκετούς νεαρούς και άπειρους ποδοσφαιριστές.

Παρά το χαμηλό μπάτζετ, τις μεταγραφές μηδενικού κόστους και τα πολλά ποδοσφαιρικά στοιχήματα, ο 42χρονος κόουτς βγήκε νικητής καθώς, πέραν κάθε προσδοκίας, οδήγησε τους Πράσινους στον πρώτο τίτλο έπειτα από μια στείρα τετραετία. Και το έκανε προσπαθώντας να παίξει ποδόσφαιρο και όχι αντιποδόσφαιρο. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να έχει ως προτεραιότητα το μηδέν στην άμυνα και όχι το «να πετύχουμε ένα γκολ παραπάνω από τον αντίπαλο», έχοντας θητεύσει στη μεγάλη του Αγιαξ σχολή. Οι επιρροές από τον Αίαντα είναι πολλές στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού, που στην καλή ημέρα του πλησιάζει μια μορφή total football (ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου).

Το έκανε πέρυσι στην έδρα του Ολυμπιακού με το εκκωφαντικό 3-0, το έκανε και στον τελικό του Κυπέλλου με το εντυπωσιακό 4-1 επί του ΠΑΟΚ. Παρ’ όλα αυτά αποδεικνύει, αν και νέος στο προπονητικό κουρμπέτι, ότι δεν ανήκει στην κατηγορία των τεχνικών που πορεύονται μόνο βάσει εγχειριδίου. Γι’ αυτό και όταν διαπίστωσε ότι το ολλανδικό 4-3-3 δεν ταιριάζει με το έμψυχο δυναμικό των Πρασίνων εφάρμοσε με επιτυχία το δύσκολο και ιδιαίτερα απαιτητικό 4-4-2 με ρόμβο στα χαφ.

Η καλυτέρευση που έχει το Τριφύλλι σε όλους τους τομείς – έστω κι αν φέτος δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον πήχη που ο ίδιος έβαλε πολύ ψηλά την περασμένη σεζόν ως προς την κατάκτηση τίτλων – όπως επίσης η μεγάλη πρόοδος-εξέλιξη που παρουσιάζει η πλειονότητα των ποδοσφαιριστών (νεαρών ή μη) του συλλόγου τοποθετεί τον Αναστασίου στην κατηγορία όχι απλά των καλών προπονητών αλλά και εκείνων που μεταμορφώνουν ακόμη και ασχημόπαπα σε κύκνους.