Το ξύπνημα του Δράκου

Ο κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ, ένθερμος θιασώτης του ποδοσφαίρου, πιστεύει ότι έφθασε η στιγμή η χώρα του να απαλλαγεί από τα βαρίδια του παρελθόντος, όπως η διαφθορά, η κακή οργάνωση και η έλλειψη ποδοσφαιρικής παιδείας και να βάλει τις βάσεις για να μετατραπεί σε πρωταγωνίστρια στο δημοφιλέστερο άθλημα.

Τα πρώτα σημάδια βελτίωσης είναι ορατά. Η εθνική ομάδα ανέβηκε στην κατάταξη της FIFA από την 97η θέση που βρισκόταν πέρυσι στην 83η, το πρωτάθλημα άρχισε να προσελκύει πιο αξιόπιστους ξένους παίκτες και, το σημαντικότερο, η κυβέρνηση αποφάσισε να επενδύσει στα μικρά παιδιά, πολλά από τα οποία θα διδάσκονται από τον Σεπτέμβριο το «μάθημα ποδοσφαίρου».

Για να εξελιχθεί ποδοσφαιρικά η Κίνα χρειαζόταν ένα σημείο αναφοράς, μια χώρα που να είχε κάνει βήματα προόδου στο άθλημα. Και αυτή δεν ήταν άλλη από την Ιαπωνία.

Σε επίπεδο πρωταθλήματος, η κινεζική Σούπερ Λιγκ ξεπέρασε το 2011 την J League στον μέσο όρο εισιτηρίων.

Φέτος οι Κινέζοι δείχνουν πανίσχυροι και στα ασιατικά Κύπελλα. Υστερα από τρεις αγωνιστικές στους ομίλους του ασιατικού Τσάμπιονς Λιγκ καθεμία από τις κινεζικές Γκουανγκζού Εβεργκρέιντ και Μπεϊζίνγκ Γκουοάν έχει κατακτήσει περισσότερους βαθμούς απ’ ό,τι και οι τέσσερις εκπρόσωποι της Ιαπωνίας μαζί.

ΟΙ ΞΕΝΟΙ. Ο ρόλος των ξένων παικτών ώστε να κλείσει η ψαλίδα του κινεζικού με το ιαπωνικό ποδόσφαιρο αποδεικνύεται καθοριστικός. Τα χρήματα που επενδύονται στους συλλόγους μετέτρεψαν την Κίνα σε ποδοσφαιρικό Ελντοράντο της Ασίας. Ενας από αυτούς που αποφάσισαν να αναζητήσουν την τύχη τους στην πολυπληθέστερη χώρα είναι και ο πρώην αμυντικός του Ολυμπιακού Αβραάμ Παπαδόπουλος, ο οποίος εκπροσωπεί τα χρώματα της Σανγκάι Γκρίνλαντ Σένχουα.

Κάθε κινεζική ομάδα δεν μπορεί να έχει περισσότερους από πέντε ξένους παίκτες ενώ ο μέγιστος αριθμός που μπορεί να βρίσκεται στον αγωνιστικό χώρο είναι τέσσερις.

Η διαφορά ποιότητας των ξένων παικτών που αγωνίζονται στην Κίνα σε σχέση με τους παίκτες των άλλων ασιατικών συλλόγων έγινε αισθητή στην πρόσφατη αναμέτρηση της Γκουανγκζού Εβεργκράντε με την ιαπωνική Κασίμα, την οποία νίκησε 4-3 με δύο γκολ του Βραζιλιάνου Ρικάρντο Γκούλαρντ. Για την απόκτηση του 23χρονου ποδοσφαιριστή η Γκουανγκζού πλήρωσε φέτος στην Κρουζέιρο το εντυπωσιακό ποσό για τα κινεζικά ποδοσφαιρικά δεδομένα των 15 εκατ. ευρώ.

Μεγάλη επιτυχία θεωρείται επίσης η απόκτηση από την Γκουανγκζού R&F του νοτιοκορεάτη διεθνούς Γιανγκ Χιουν Σου ύστερα από τη μεσολάβηση του τότε προπονητή της Σβεν Γκόραν Ερικσον ο οποίος συνεχίζει στη Σανγκάι SIPG.

«Η κινεζική Σούπερ Λιγκ βελτιώνεται συνεχώς» λέει ο Γιανγκ Χιουν Σου. «Υπάρχουν καλοί παίκτες και καλοί προπονητές, ενώ οι σύλλογοι δεν διστάζουν να επενδύσουν. Στο θέμα του ταλέντου δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά με τους ιάπωνες παίκτες. Είναι σχεδόν ίδιοι. Αυτό που δεν είναι σε υψηλό επίπεδο είναι η αντίληψη της τακτικής».

Ο Γιανγκ πιστεύει ότι και σε αυτόν τον τομέα οι Κινέζοι σύντομα θα βελτιωθούν με τη βοήθεια έμπειρων προπονητών που εργάζονται αυτή τη στιγμή στις ομάδες τους, όπως είναι ο Ισπανός Γκρεγκόριο Μανθάνο, ο Σουηδός Σβεν Γκόραν Ερικσον, ο Ολλανδός Αρι Χάαν και οι Γάλλοι Τρουσιέ και Ζιλό. Στην Κίνα αποφάσισε να κάνει τα πρώτα του προπονητικά βήματα και ο Φάμπιο Καναβάρο, αρχηγός της παγκόσμιας πρωταθλήτριας το 2006 Ιταλίας, με τις ευλογίες του συμπατριώτη και πρώην προπονητή του Μαρτσέλο Λίπι, τον οποίο αντικατέστησε στην Εβεργκράντε.

«Το κινεζικό ποδόσφαιρο έχει το δικό του στυλ και τη δική του ατμόσφαιρα, μοιάζει με αυτό της Ευρώπης. Το παιχνίδι είναι πολύ γρήγορο. Είμαι πολύ πιο κουρασμένος έπειτα από έναν αγώνα στην Κίνα παρά όταν έπαιζα στην Κορέα ή στην Ιαπωνία» παρατηρεί ο Γιανγκ.

Είναι γεγονός ότι η Ιαπωνία αναδεικνύει ποιοτικότερους παίκτες από τις ακαδημίες της. Ωστόσο προτιμούν να συνεχίζουν την καριέρα τους στην Ευρώπη, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην Κίνα που έχει τη δυνατότητα να κρατήσει κοντά της τους πιο ταλαντούχους παίκτες.

Οι Κινέζοι αντιλαμβάνονται ότι οι ξένοι μπορούν να συμβάλουν τα μέγιστα για τη βελτίωση του πρωταθλήματός τους, αλλά όχι και της εθνικής τους ομάδας. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να επενδύσουν στις ακαδημίες και να δώσουν κίνητρα στους πιτσιρικάδες για να ασχοληθούν με το άθλημα.

ΥΠΟΔΟΜΕΣ. Το υπουργείο Παιδείας της χώρας έχει καταρτίσει ένα πλάνο σύμφωνα με το οποίο μέχρι το 2017 σε 20.000 σχολεία της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης θα είναι υποχρεωτικό το μάθημα του ποδοσφαίρου. Αυτό σημαίνει ότι περίπου οκτώ εκατομμύρια παιδιά θα παίζουν ποδόσφαιρο. Και αυτό είναι μόνο η αρχή.

Το μεγαλύτερο σχέδιο της Κίνας είναι η διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το οποίο θα εκτοξεύσει τη δημοτικότητα του αθλήματος στη χώρα. Η Κίνα δεν θέλει να γίνει πρωταγωνίστρια μόνο στην Ασία, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο του ποδοσφαίρου.