Η κληρονομιά και ο «Ηλίθιος» λογαριασμός

Εμφανώς ενοχλημένος ο γιος τηλεφωνεί στον διαχειριστή κεφαλαίων της τράπεζας να τον κατσαδιάσει για την καθυστέρηση στη μεταφορά των χρημάτων από τον λογαριασμό που μοιραζόταν με τη μητέρα του στον προσωπικό του. Είναι 12 Δεκεμβρίου 2003, πρωί, και ο γιος σχεδόν φωνάζει στον υπάλληλο, ο οποίος είχε λάβει εδώ και 24 ώρες προφορικές εντολές να στείλει το έμβασμα των 300.000 δολαρίων. Οπως είχε διατυπώσει με σαφήνεια η Μ.Δ. κατά την επικοινωνία της με τον τραπεζικό υπάλληλο, επρόκειτο για χρήματα τα οποία είχε ξοδέψει ο γιος της για να τη φροντίζει κατά τα προηγούμενα χρόνια. Και του τα χρωστούσε. Ο υπάλληλος έκανε το λάθος να ζητήσει γραπτώς την εντολή για τη μεταφορά των 300.000, προκαλώντας τη δυσαρέσκεια του γιου. «Υπέδειξε ότι η στάση μου δεν συνάδει με την εμπιστοσύνη που είχε δημιουργηθεί μεταξύ της μητέρας του, του ιδίου και εμένα στο χρονικό διάστημα των 20 και πλέον χρόνων που συνεργαζόμαστε. Επιπλέον, η μητέρα του ήταν άνω των 70 ετών και το να γράφει επιστολές είχε μετατραπεί σε αγγαρεία. Συμφώνησα να προχωρήσω και να πραγματοποιηθεί η μεταφορά» ανέφερε ο υπάλληλος στις σημειώσεις του. Και οι δύο λογαριασμοί ήταν μη ονομαστικοί, με κωδικούς, έτσι ώστε να μη φαίνονται οι πραγματικοί κάτοχοί τους: Creche (βρεφοκομείο) ονομαζόταν αυτός που μοιραζόταν η μητέρα με τον γιο, Idiot (ηλίθιος) ήταν ο προσωπικός λογαριασμός του γιου.

Ακριβώς έναν χρόνο μετά και ενώ το συμβάν με τον έμπιστο διαχειριστή έχει ξεχαστεί, η Μ.Δ. αφήνει την τελευταία της πνοή. «Ο αιφνίδιος θάνατός της σε ένα τραπέζι στο σπίτι της στην Αθήνα ήταν μεγάλο σοκ» έγραφε ο υπάλληλος. Χωρίς να είναι ξεκάθαροι οι λόγοι, στις σημειώσεις του ο έμπιστος διαχειριστής επεσήμανε ότι ο γιος είχε επίγνωση της «νομικής» κατάστασης που έχει δημιουργηθεί – χρησιμοποιώντας εισαγωγικά για τον όρο. Επίσης ανέφερε ότι ο γιος θα επισκεφθεί την τράπεζα το νέο έτος με αντίγραφα του πιστοποιητικού θανάτου της μητέρας και με διαθήκη επικυρωμένη από «συμβολαιογράφο» – και αυτό για άγνωστους λόγους εντός εισαγωγικών, όπως φαίνεται στις σημειώσεις του. Σε άλλο σημείο τοποθετούσε εντός εισαγωγικών και τη λέξη «διαθήκη».

«Μου εξήγησε ότι η μητέρα του ήθελε να μοιραστούν τα χρήματα του λογαριασμού ως εξής: 40% για τον εαυτό του, 40% για την αδελφή του και 20% για δύο ανιψιούς του (10% έκαστος). Σε συνέχεια συζήτησής του με το νομικό μας τμήμα, του εξήγησα τι «μπορεί και δεν μπορεί να κάνει» η αδελφή του αν επισκεφθεί την τράπεζα και ζητήσει πληροφορίες σχετικά με τον λογαριασμό Creche (θα είχε το δικαίωμα να δει το περιεχόμενο του λογαριασμού)» ανέφερε ο υπάλληλος. Τελικά ο γιος και ο ένας ανιψιός έλαβαν τα χρήματα σε ευρώ, λόγω του ότι κατοικούσαν σε Ελλάδα και Ισπανία αντίστοιχα, ενώ η αδελφή και ο άλλος ανιψιός σε στερλίνες.

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ. Μετά τις μεταφορές από τον λογαριασμό Creche στον Idiot του γιου, ο έμπιστος υπάλληλος χτύπησε το καμπανάκι για τα μεγάλα ποσά σε ρευστό που βρίσκονταν στον τελευταίο. Εναν μήνα μετά, στα τέλη Μαΐου του 2005 κατά τη διάρκεια επίσκεψής τους στην τράπεζα, ο γιος πήρε μαζί με τη σύζυγό του την απόφαση να προσανατολιστούν σε έναν επενδυτικό λογαριασμό για μετοχές. «Φάνηκε σε όλους μας ότι ήταν το πλέον λογικό. Ετσι, οι προβληματισμοί που είχαμε για την ευρωπαϊκή οδηγία φορολόγησης των τόκων των καταθέσεων, τους οποίους είχαμε συζητήσει στο παρελθόν, σταμάτησαν να υπάρχουν», έγραφε ο υπάλληλος στις σημειώσεις του, εννοώντας ότι έτσι ξεπεράστηκε ο σκόπελος της φορολόγησης. Το ποσό με το οποίο συνδεόταν ο λογαριασμός Idiot την περίοδο 2006-2007 ξεπερνούσε τα 1,3 εκατομμύρια δολάρια.