ΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ – ΚΟΜΑΝΤΟΣ…

«Ερχεται το ΣΔΟΕ!»: τα καλοκαίρια, η άφιξη των φοροελεγκτών στους νησιωτικούς τουριστικούς προορισμούς συντελείται σε απευθείας μετάδοση. Οι μαγαζάτορες ενημερώνονται προκαταβολικά – με τα γνωστά αποτελέσματα. 

Τούτου δοθέντος, είναι ωραία η έμπνευση του υπουργού Οικονομικών να προσλαμβάνει για δύο μήνες – χωρίς δικαίωμα παράτασης – ανέργους που θα παριστάνουν τους πελάτες και θα κυνηγούν τους φοροφυγάδες: ο φόβος φυλάει τα έρημα, έστω και με ολίγη από αριστερό αυτοματισμό. 

Ο φόβος είναι το βασικό στοιχείο μιας επιτυχημένης φοροεισπρακτικής πολιτικής. Για παράδειγμα, η Ολλανδία είναι η πιο αποτελεσματική χώρα της ευρωζώνης στην είσπραξη του ΦΠΑ για έναν και μόνον λόγο: οι επιχειρηματίες γνωρίζουν ότι θα τιμωρηθούν ανελέητα αν πιαστούν να κλέβουν. 

Η Ελλάδα δεν είναι Ολλανδία. Το Δημόσιο χάνει τρία στα δέκα ευρώ ΦΠΑ. Το ποσόν ξεπερνά τα τρία δισ. ετησίως. Αν υπήρχαν αυτά τα χρήματα στα δημόσια ταμεία, η πίεση των δανειστών για μέτρα θα ήταν μηδαμινή ή ελάχιστη. 

Αρκούν όμως οι εκατό άνεργοι – κομάντος του Βαρουφάκη για να αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή στον ΦΠΑ; Οποιος γνωρίζει την ελληνική πραγματικότητα θα το αμφισβητήσει: κάποιοι μαγαζάτορες μπορεί να χτυπήσουν τους ελεγκτές με τη συμπαράσταση των θαμώνων – το έχουμε δει στο παρελθόν. Από την άλλη πλευρά, κάποιοι ελεγκτές ενδεχομένως θα θελήσουν να βγάλουν «το κατιτίς» μέσα στο δίμηνο της υπηρεσίας τους.

Με λίγα λόγια, μια ωραία έμπνευση δεν συνιστά ολοκληρωμένο σχέδιο κατά της φοροδιαφυγής. Για παράδειγμα, η πολιτική του φόβου δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται από την παροχή κινήτρων για τους καταναλωτές, ώστε να επιζητούν την έκδοση αποδείξεων. 

Η κυβέρνηση χαίρει μεγάλης αποδοχής, αλλά δεν διαθέτει την πολυτέλεια του χρόνου. Οσο μένει σε ωραίες ιδέες, χωρίς να καταθέτει και να υλοποιεί πραγματικά σχέδια, τόσο θα χάνει στο πεδίο της οικονομίας.