Η γέφυρα του παλαιού με το νέο

Ο επόμενος κύκλος που άνοιξαν οι οργανώσεις στα μέσα της δεκαετίας του ’90 ίσως αποτελεί την κύρια γέφυρα, τον τελευταίο και ισχυρότερο κρίκο ανάμεσα στις παλιές και τις νέες οργανώσεις.

Το κοινωνικό περιβάλλον, η ηλεκτρισμένη από εξεγέρσεις και καταλήψεις περιρρέουσα ατμόσφαιρα αποτελούσαν τον ιδανικό χώρο για στρατολόγηση και συγκρότηση νέων σχημάτων.

Από τις πιο σημαντικές νέες οργανώσεις θεωρούνται οι Επαναστατικοί Πυρήνες και η Κόκκινη Γραμμή. Οι Επαναστατικοί Πυρήνες ξεκίνησαν τη δράση τους τον Μάιο του 1997 με την τοποθέτηση βόμβας σε Λιμενικό Τμήμα του Πειραιά. Ακολούθησαν και άλλες επιθέσεις, πάντα βομβιστικές, με ωρολογιακούς μηχανισμούς σε  γραφεία πολιτικών, επιχειρήσεις και τράπεζες. Μέχρι που μια επίθεση με ισχυρή βόμβα στο ξενοδοχείο Ιντερκοντινένταλ τον Απρίλιο του 1999 είχε τραγική και απρόβλεπτη εξέλιξη. Από την έκρηξη βρήκε μαρτυρικό θάνατο η υπάλληλος Βιργινία Κωνσταντίνου, ενώ τραυματίστηκε ένας ακόμα υπάλληλος. Με ένα εννιάρι πιστόλι άρχισε τις επιθέσεις της, χωρίς να υπάρξουν θύματα, η οργάνωση Κόκκινη Γραμμή. Πρώτος στόχος ήταν τα δικαστήρια της Ευελπίδων και ακολούθησαν επιθέσεις με «γάζωμα» σε γραφεία του ΟΗΕ, στο Χρηματιστήριο και σε γραφεία τραπεζών.