Με το όπλο παρά πόδα το κόμμα της δραχμής

Η Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992 που έβαλε τις βάσεις για το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα ψηφίστηκε από όλα τα κόμματα του ελληνικού Κοινοβουλίου, πλην του ΚΚΕ. Ακόμη και από τον Συνασπισμό.

Τότε, στο εσωτερικό της Κουμουνδούρου είχε ξεσπάσει σφοδρή σύγκρουση για το συγκεκριμένο ζήτημα, που έληξε με την επικράτηση των ανανεωτικών που ήταν υπέρ του Μάαστριχτ.

Αρκετά χρόνια αργότερα, με τον Συνασπισμό να μην υπάρχει πια και το διάδοχο σχήμα, τον ΣΥΡΙΖΑ, στην αξιωματική αντιπολίτευση, οι τότε ηττημένοι προσπάθησαν να πάρουν τη ρεβάνς. «Δεν έχουμε ανοίξει καμία συζήτηση για το ευρώ και την ευρωζώνη, αυτή τη σύγχρονη γερμανική φυλακή πολυτελείας». Η θέση αυτή εκφράστηκε στο ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ από τον επικεφαλής της εσωκομματικής μειοψηφίας Παναγιώτη Λαφαζάνη. Η θέση αυτή καταψηφίστηκε, ποτέ όμως δεν έφυγε από το μυαλό των στελεχών της Αριστερής Πλατφόρμας. Είναι μια σύγκρουση βαθιά ιδεολογική. Η ρήξη με την ευρωζώνη, για τη μειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία θα πρέπει να βαδίσει η χώρα προκειμένου να αποφύγει τη θηλιά των συμφώνων σταθερότητας. Οταν δε ο Λαφαζάνης γνώρισε τον οικονομολόγο Κώστα Λαπαβίτσα, η πολιτική σκέψη συνάντησε την οικονομική επιστήμη. Ακολούθησαν δεκάδες εκδηλώσεις στις οποίες και οι δύο άνδρες ανέπτυξαν τις θέσεις τους.

Παρ’ όλα αυτά, ο γαλουχημένος με τις αρχές του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού Παναγιώτης Λαφαζάνης στις δημόσιες τοποθετήσεις του πάντα ανέφερε την επίσημη κομματική θέση υπέρ της παραμονής στην ευρωζώνη. Με τις πιέσεις των Ευρωπαίων προς την ελληνική κυβέρνηση να εντείνονται, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την επανέναρξη της συζήτησης για το νόμισμα, ακόμη και στη σημερινή συνεδρίαση της ΚΕ. Και πλέον να έχει περισσότερους οπαδούς από ποτέ.