Πολιτικός ακτιβισμός ή δημόσιες σχέσεις;

Η Λωρίδα της Γάζας είναι ο τελευταίος σταθμός του Μπάνκσι, του δημιουργού-φάντασμα των γκραφίτι με παρεμβατικό σχολιασμό. Πρόσφατα ο street artist ανέβασε στην ιστοσελίδα του ένα δίλεπτο βίντεο με ύφος ντοκιμαντέρ. Με αυτό στοχεύει – μέσω σαρκαστικής αφήγησης – να αφυπνίσει(;) το ευρύ κοινό για την κατάσταση των κατοίκων που βιώνουν την ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση. Ή μήπως σκοπός του είναι να διασφαλίσει ότι τα νέα έργα που ζωγράφισε στα χαλάσματα θα αποκτήσουν αξία και θα προσελκύσουν το ενδιαφέρον των συλλεκτών;

Το βίντεο με τίτλο «Καλωσήρθατε στη Γάζα» ξεκινά με μία διαδρομή με αυτοκίνητο κατά πάσα πιθανότητα του Μπάνκσι. Ο δημιουργός μέσα από μυστικά τούνελ και περάσματα φτάνει στη Γάζα. Η κάμερά του εστιάζει σε παιδιά που παίζουν στον δρόμο ανάμεσα σε κατεστραμμένα σπίτια. «Οι κάτοικοι είναι τόσο ευχαριστημένοι εδώ που δεν φεύγουν ποτέ» λέει το σαρκαστικό κείμενο που συνοδεύει το πλάνο. Και σε παρένθεση εξηγεί «επειδή δεν τους επιτρέπεται η έξοδος», για να συμπληρώσει την εικόνα με ένα πλάνο ισραηλινών στρατιωτών που επιτηρούν τους κατοίκους. Η κάμερα συνεχίζει την ξενάγηση με εικόνες του κατεστραμμένου οικισμού και σχόλια για την έλλειψη υποδομών ρεύματος και νερού. Για να σταματήσει πάνω στα γκραφίτι ενός σκεπτόμενου α λα Ροντέν, τις σκιές παιδιών πάνω σε έναν περιστρεφόμενο μύλο, μία γάτα με ροζ φιόγκο στον λαιμό. Και κλείνει με το κείμενο του Μπάνκσι πάνω σε έναν τοίχο: «Αν νίψουμε τα χέρια μας από τη σύγκρουση των ισχυρών με τους αδύναμους, τότε τασσόμαστε με τους ισχυρούς – δεν παραμένουμε ουδέτεροι».

Ισως ο Μπάνκσι να ήταν πιστευτός αν παρέμενε στην αφέλεια της στράτευσής του για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οταν όμως στην ιστοσελίδα του εμφανίζεται και σχετική ανακοίνωση από τον εκπρόσωπό του δημοσίων σχέσεων για να επαληθεύσει το γεγονός ότι, ναι, πράγματι ο Μπάνκσι πήγε εκεί, τότε η δυσπιστία του κοινού ρίχνει τη σκιά της πάνω από τις προθέσεις του καλλιτέχνη.