Είμαστε πια πρωταθλητές!

Ας είμαστε ρεαλιστές: στο συλλογικό ασυνείδητο το pole dancing είναι συνδεδεμένο με το στριπτίζ. Εστω και ως χορός πάνω σε στύλο που συνδυάζει τα ακροβατικά και τις αρμονικές κινήσεις στον ρυθμό της μουσικής. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ωστόσο, στη χώρα μας το λεγόμενο αισθησιακό στοιχείο του pole dancing υποχωρεί και δίνει σταδιακά τη θέση του στη γυμναστική, μιας και ολοένα και περισσότερες σχολές ανοίγουν, αντιμετωπίζοντάς το ως άθλημα όπως όλα τα άλλα και διδάσκοντας την τέχνη του στύλου σε όσους και όσες επιθυμούν να χτίσουν σώμα.

Με σκοπό την προώθηση της αθλητικής πλευράς του pole dancing, η εταιρεία Rad Polewear διοργάνωσε για δεύτερη συνεχή χρονιά το πανελλήνιο πρωτάθλημα. Το Gazi Music Hall, από νωρίς το απόγευμα, έχει γεμίσει με περισσότερους από 2.000 επισκέπτες που πλήρωσαν 15 ευρώ έκαστος για να απολαύσουν το πολύωρο θέαμα. Καθισμένες στην αρένα του νυχτερινού κέντρου και στον εξώστη, γυναικοπαρέες όλων των ηλικιών, μαθήτριες σε σχολές pole dancing, συζητούν ζωηρά.

Οι άνδρες; Μειοψηφία, μιας και οι περισσότεροι έχουν έρθει με τις συντρόφους τους για να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους στον χορό του στύλου. Οι ελάχιστοι που επέλεξαν να περάσουν το σαββατόβραδο με τους φίλους τους στην Ιερά Οδό το έκαναν για να στηρίξουν δικούς τους που διαγωνίζονταν. Οπως ο Γιάννης και ο Θοδωρής. «Μας είπε ο φίλος μας ότι συμμετέχει στον διαγωνισμό και ήρθαμε να δούμε τι παίζει. Το θέαμα είναι εντυπωσιακό. Εχει πολύ κόσμο, δεν το περιμέναμε. Εμείς πάντως δεν θα δοκιμάζαμε να συμμετάσχουμε σε κάτι τέτοιο. Θέλει πολλά κότσια να το κάνεις. Είναι πολύ δύσκολο και ως άθλημα αλλά και με τόσο κόσμο να εκτεθείς» τονίζουν.

Στη μέση της σκηνής έχουν τοποθετηθεί δύο μεταλλικοί στύλοι ύψους 4 μέτρων. Πριν ξεκινήσει το πρόγραμμα, βγαίνουν κοπέλες με πανιά στα χέρια και ειδικά καλύμματα στα πόδια, που ανεβαίνουν στους στύλους κι αρχίζουν να τους καθαρίζουν. Είναι οι pole cleaners που αφαιρούν τα υπολείμματα ιδρώτα και κρέμας ώστε να μη γλιστράνε. Μέχρι το τέλος της βραδιάς το κοινό θα τις έβλεπε συχνά, έπειτα από κάθε νούμερο, οπότε οι οκτώ κοπέλες χωρισμένες σε δυάδες καθαρίζουν εναλλάξ τη μεταλλική εγκατάσταση, ώστε να αποφευχθούν τα ατυχήματα.

Στα παρασκήνια, οι συμμετέχοντες ολοκληρώνουν το ζέσταμά τους, όταν στη σκηνή βγαίνει η Μαίρη Συνατσάκη, η παρουσιάστρια της βραδιάς, σημαίνοντας την έναρξη του πρωταθλήματος. Φέτος, οι κατηγορίες έχουν ενισχυθεί και είναι τέσσερις: οι ερασιτέχνες όπου διαγωνίζονται 12 κοπέλες, οι επαγγελματίες με 12 συμμετέχουσες, τα ντουέτα με 3 γυναικεία νούμερα και οι άνδρες με 3 χορευτές. Τις χορογραφίες βαθμολογεί η εξαμελής επιτροπή, αποτελούμενη από τους ξένους βιρτουόζους του είδους Μπρέντι Κέιτ, Αλεξ Σούκιν, Ολγα Κόντα, Φελίσιτι Λόγκαν, Τέρι Γουόλς και Λιζέτ Κρολ.

Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος, κάθε νούμερο πρέπει να έχει διάρκεια τριάμισι με τεσσεράμισι λεπτά. Οσο δηλαδή το τραγούδι που συνοδεύει τις κινήσεις των διαγωνιζομένων. Οσο για το styling, απαγορεύονται αυστηρά τα ερωτικά εσώρουχα, τα στρινγκ, η τόπλες εμφάνιση και το γδύσιμο. Είπαμε, εδώ κάνουμε αθλητισμό, όχι αστεία!

Οταν αρχίζει το σόου, το κοινό ξεσπά σε κραυγές. Μία μία οι διαγωνιζόμενες περνούν απ’ τη σκηνή για να εκτελέσουν τη χορογραφία τους. Φορούν κορμάκια με ανοίγματα στο πλάι ώστε να ακουμπάει η γυμνή τους σάρκα πάνω στον στύλο και να μη γλιστράνε. Είναι ξυπόλητες και κάνουν πλαστικές κινήσεις με το σώμα τους που θυμίζουν ρυθμική γυμναστική, συνδυασμένες με ακροβατικές ασκήσεις και έντονα στοιχεία ελεύθερου χορού. Στηριζόμενες μόνο με τα χέρια στον στύλο, κάνουν σπαγκάτο, παίρνουν ανάποδες πόζες, γλιστρούν τον κορμό τους ενώ τα πόδια τους είναι στον αέρα. Η έκφρασή τους διαφέρει από τα  άλλα κορίτσια που πατούν τη σκηνή με τους κοθόρνους τους και το σόου τους αποπνέει υπέρμετρο ερωτισμό χάρη στα τεντώματα, τις πόζες και τις κινήσεις στον στύλο που τονίζουν κυρίως τα οπίσθιά τους.

Τη διαφορά αυτή μου υποδεικνύει η Τζένη που παρακολουθεί τον διαγωνισμό μαζί με τον σύζυγό της Νίκο και την 11χρονη κόρη της Λυδία, εκκολαπτόμενη χορεύτρια στο είδος. «Εμείς το έχουμε κρατήσει σ’ ένα επίπεδο αρκετά αθλητικό, δεν φοράμε κοθόρνους, είμαστε ξυπόλητες, με σορτσάκι και φανελάκι ή μπουστάκι» μου λέει. Η ίδια, τα τελευταία τρία χρόνια, ασχολείται με το pole dancing. «Με τη δασκάλα μου έκανα μαζί γιόγκα και όταν ξεκίνησε pole dancing, είπα να δοκιμάσω. Είναι ένας ιδιαίτερος τρόπος εκγύμνασης, πολύ αποδοτικός» τονίζει. Μένοντας στην ευλυγισία και την ενδυνάμωση που της προσφέρει ο στύλος, απορρίπτει οποιαδήποτε θεωρία περί ερωτισμού. «Ως φιλόλογος, άκουγα διάφορα περίεργα σχόλια. Μετά την εκδήλωση που κάναμε ως σχολή, είδε ο κόσμος ότι δεν είναι κάτι παρεξηγημένο ή πονηρό. Υπήρχαν και μαθήτριές μου που χόρευαν, οπότε και οι γονείς το απενοχοποίησαν».

Πίσω στη σκηνή, το θέαμα γίνεται πιο εντυπωσιακό χάρη στις προσπάθειες των ντουέτων. Κορίτσια ντυμένα με πανομοιότυπα ρούχα συντονίζουν τις κινήσεις τους που μοιάζουν να αψηφούν τη βαρύτητα και συγχρονίζονται με τη μουσική. Με στήριγμα τον στύλο, πατάει η μία στην άλλη, κάνουν ακροβατικά και χορεύουν με ολόκληρο το σώμα τους. Το κοινό φωνάζει τα ονόματά τους, κουνά πανό, χειροκροτά δυνατά. Σαν να είναι σε γήπεδο. Η φασαρία φουντώνει με το πρόγραμμα των ανδρών που χάρη στα μπράτσα τους κάνουν πιο σταθερές κινήσεις και παράτολμα κόλπα. Δεν είναι τελικά γυναικείο προνόμιο το pole dancing.