Ανθρώπινες φωλιές στον κήπο του Ζαππείου

Μόλις τρία βήματα από το Καλλιμάρμαρο, στη γωνία του κήπου του Ζαππείου, μπορεί ο καθένας να δει τις παράγκες που έχουν στήσει και ζουν κάποιοι από τους άστεγους της Αθήνας, όπως λένε εργαζόμενοι στην καθαριότητα του κήπου.

«Δεν τους βλέπουμε. Εμείς ερχόμαστε να καθαρίσουμε τα παρτέρια του Ζαππείου στις 8 το πρωί και τελειώνουμε μεσημέρι. Αυτοί προφανώς σηκώνονται πολύ νωρίτερα από την ώρα που ερχόμαστε εμείς, πηγαίνουν να μαζέψουν ανακυκλώσιμα σκουπίδια από τους δρόμους και επιστρέφουν βράδυ» λέει υπάλληλος καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων.

Οι παράγκες του Ζαππείου δεν φτιάχτηκαν σε μια νύχτα. Πριν από περίπου ένα χρόνο είχε εμφανιστεί ένα μικρό ξύλινο παράπηγμα. Σήμερα υπάρχουν τρία τέτοια παραπήγματα. Γύρω από αυτά σε χώρους-αποθήκες είναι στοιβαγμένα διάφορα αντικείμενα προς ανακύκλωση. Και φυσικά, ούτε ρεύμα ούτε θέρμανση. Η εικόνα από μακριά θυμίζει εγκαταλειμμένο μαντρί.

Οταν ο καιρός το επιτρέπει, δηλαδή η θερμοκρασία είναι πάνω από 10 βαθμούς Κελσίου, στα παρτέρια του Ζαππείου διαμένουν περίπου 30 άστεγοι. Ακόμη και ολόκληρες οικογένειες με τρία παιδιά, στρώνουν στο χώμα ό,τι πανιά βρουν και ξαπλώνουν. «Τώρα που οι θερμοκρασίες είναι πολύ χαμηλές, είναι δύσκολα τα πράγματα. Και σλίπινγκ-μπαγκ να έχει κάποιος, κρυώνει. Οσο εκπαιδευμένος και να είναι» λέει ο υπάλληλος του δήμου. Ετσι, αυτές τις ημέρες ο αριθμός των αστέγων στα δημόσια πάρκα μειώνεται και στο Ζάππειο υπάρχουν μόνο πέντε άτομα. «Οι υπόλοιποι αναζητούν εγκαταλειμμένα σπίτια, όπου μπορούν να ανάψουν και φωτιά. Δεν αντέχουν να μένουν έξω με τόσο κρύο».

Και στο Πεδίον του Αρεως. Παρόμοια κατάσταση επικρατεί και στο Πεδίον του Αρεως. Οσοι άστεγοι έχουν παραμείνει για να ξεχειμωνιάσουν, έχουν στήσει τις δικές τους παράγκες με χαρτόκουτα και νάιλον – μοιάζουν με φωλιές ανάμεσα σε θάμνους και δένδρα. Και ενώ το καλοκαίρι στο Πεδίον του Αρεως άστεγοι είχαν στήσει το «νοικοκυριό» τους σε περίπου 50 σημεία, σήμερα υπάρχουν μόνο δύο παράγκες και ακόμη έξι σημεία κάτω από πυκνές φυλλωσιές, όπου έχουν στήσει απάγκεια άνθρωποι που δεν έχουν πού την κεφαλήν κλίνη.