Χειραγώγηση της κοινής γνώμης
Ο υπολοχαγός Ορντε Γουίνγκεϊτ που καθοδηγούσε την Ταξιαρχία των Τσίντιτς με 3.000 στρατιώτες βρετανικής, βιρμανικής και ινδικής καταγωγής. Αριστερά, το λιοντάρι - σύμβολο στο σήμα της ιστορικής ταξιαρχίας, που θα χρησιμοποιηθεί και στη σύγχρονη αναβίωσή της
Aν ζούσε σήμερα ο εμπνευστής του σύγχρονου ανταρτοπόλεμου, ίσως να είχε εκμεταλλευτεί στρατηγικά τον χώρο της επικοινωνίας πολύ νωρίτερα. «Κι όμως, ο βρετανικός στρατός ασχολείται καιρό με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης» επισημαίνει στα ΝΕΑ ο Μπους. «Αυτό που αλλάζει τώρα είναι η δημόσια αναγνώριση της εξέχουσας σημασίας αυτού του πεδίου».
Πράγματι, η ανακοίνωση της εκστρατείας που βαδίζει στα χνάρια των ΗΠΑ και του Ισραήλ, δύο χωρών που έχουν εντάξει προ πολλού στις δραστηριότητές τους τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στέλνει σαφές μήνυμα στον εχθρό – όποιος και αν είναι αυτός. Σε αυτή την τακτική, όμως, δεν μπορεί να αγνοηθούν οι κατηγορίες περί χειραγώγησης της κοινής γνώμης.
«Για να έχει αποτέλεσμα η επιχείρηση θα πρέπει να κερδηθεί η εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης» τονίζει ο Μπους. «Και δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να γίνει αυτό εκτός από την αναπαραγωγή των πραγματικών γεγονότων» προσθέτει. «Ο υπέρτατος στόχος» έγραφε εξάλλου ο Γουίνγκεϊτ στις σημειώσεις του το 1944, «είναι να εκμεταλλεύεσαι τις αδυναμίες του αντίπαλου στρατιώτη μέσα από τα δυνατά σημεία του δικού σου στρατιώτη». Και αν το αδύναμο σημείο των τιζιχαντιστών, τότε το δυνατό σημείο της 77ης Ταξιαρχίας, δεν μπορεί παρά να είναι η αλήθεια.