«Χρειαζόμαστε ουτοπίες για να συνεχίσουμε να επιβιώνουμε»

καθημερινότητά της περιλαμβάνει ισόποσες δόσεις από αναγκαία κόπωση – ας όψονται οι πρόβες – και ενθουσιασμό – ας όψεται η επικείμενη συνεργασία της με τον σλοβένο σκηνοθέτη Τόμας Παντούρ και τον Γιώργο Κιμούλη για τον «Βασιλιά Ληρ» στον Ελληνικό Κόσμο.

Επιστροφή, όμως, στην πραγματικότητα. Στην παράσταση, δηλαδή, «Η γυναίκα από τα παλιά» που ανεβαίνει στις 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Πορεία. «Το έργο του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ, ενός εξαιρετικού συγγραφέα, είναι σύγχρονο και ένα από τα ωραιότερα έργα που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια» μας λέει η Στεφανία Γουλιώτη. «Αλλά γιατί είναι ένα από τα ωραιότερα, θα μου πείτε. Επειδή αναμετριέται με ένα θέμα που έχουμε ζήσει όλοι μας και κάνουμε πως δεν υπάρχει. Ή σε όσους συνέβη – και νομίζω ότι έχει συμβεί σε όλους μας – το έχουμε αφήσει άλυτο και δεν έχουμε ασχοληθεί καθόλου. Και αυτό είναι: τι γίνεται όταν κάποιος μας υπόσχεται ότι θα μας αγαπά για πάντα».

ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ. Στην παράσταση η πρωταγωνίστρια εκλαμβάνει αυτό το «για πάντα» κυριολεκτικά θέτοντας σε κίνηση έναν μηχανισμό ψευδαισθήσεων και εκβιασμών. Επιστρέφει, λοιπόν, στη ζωή του Φρανκ (τον ερμηνεύει ο Νίκος Ψαρράς) για να διεκδικήσει όλη την ενέργεια και ό,τι επενδύθηκε ως συναίσθημα. Για εκείνη ήταν μια τεράστια επένδυση, γι’ αυτό και επιστρέφει ύστερα από είκοσι τέσσερα χρόνια στη ζωή του. Για να απαιτήσει ό,τι μοιάζει απολύτως φυσιολογικό: να τηρήσει αυτό που της υποσχέθηκε.

«Αν το σκεφτούμε καλά, όλοι μας νιώθουμε τρομερή προδοσία όταν κάποιος δεν τηρεί την υπόσχεσή του» συνεχίζει. «Η πρωταγωνίστρια μπορεί να ακούγεται τρελή, μια γυναίκα που ζητάει το παράλογο. Δεν είναι όμως. Αυτό που με προκαλεί περισσότερο στο έργο είναι ακριβώς αυτό: πώς μια πολύ μεγάλη επένδυση συναισθήματος μπορεί να εξατμιστεί τόσο εύκολα. Είναι ένας μικρός θάνατος. Και πόσο περιτριγυρισμένοι είμαστε από μικρούς θανάτους. Αυτή η γυναίκα απλά δεν αποδέχεται την αλλαγή. Πέρασαν τα χρόνια και άλλαξαν τα πράγματα».

Βρίσκει η Στεφανία Γουλιώτη αναλογίες μεταξύ του έργου και της προσωπικής της ζωής; «Και εγώ από τη δική μου ζωή μαθαίνω ότι όσο πιο πολύ διαθέσιμος είσαι στην αλλαγή τόσο καλύτερα θα την περάσεις. Και οι άνθρωποι που δεν είναι ευέλικτοι δυσκολεύονται πολύ περισσότερο». Ισως το αξίωμα αυτό χρειάστηκε να το επιστρατεύσει και η ίδια πρόσφατα, όταν λύθηκε η συνεργασία της ως καλλιτεχνικής διευθύντριας με τη σχολή ερμηνευτικής Ιασμος, καθώς αθετήθηκε η οικονομική συμφωνία και έτσι αναγκάστηκε να παραιτηθεί.

ΠΛΑΝΕΣ. Υπάρχει ένα κλειδί με το οποίο κατάφερε να ξεκλειδώσει τις απαιτήσεις του ρόλου; «Το ωραίο στην παράσταση είναι ότι η γυναίκα δεν είναι τρελή, το ξαναλέω. Και αυτή πλανεύει τον εαυτό της για να μπορέσει να επιβιώσει. Πλανεύει και τον Φρανκ και τον πείθει ότι η σύζυγος και το παιδί του δεν υπάρχουν. Προσπαθεί να τον βάλει και εκείνον μέσα σε αυτή την ψευδαίσθηση. Ταυτοχρόνως τίθεται και το θέμα τού πώς ένας άνθρωπος κουράζεται από τη ζωή και χρειάζεται έστω και μια τέτοια ουτοπία για να μπορέσει να συνεχίσει να επιβιώνει».

Η σκηνοθεσία στο θέατρο Πορεία είναι η πρώτη για την Ελενα Καρακούλη, η οποία υπογράφει και τη μετάφραση του έργου. «Μπορώ να πω», λέει η Στεφανία Γουλιώτη, «ότι έχει μια ματιά πολύ διαπεραστική, ενώ η παιδεία και η μόρφωσή της βοηθούν στο να γίνει μια δουλειά εξαιρετικά ποιοτική. Η μετάφραση που έχει κάνει είναι πολύ πιστή στο γερμανικό κείμενο και αυτό είναι πολύ σημαντικό: όσο πιο συγκεκριμένα είναι για εμάς τους ηθοποιούς τα πράγματα που λέγονται και όσο δεν υπάρχουν υπονοούμενα τόσο περισσότερο χώρο έχουμε για να είμαστε ελεύθεροι».

Ιnfo
«H γυναίκα από τα παλιά» του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ, από 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Πορεία (Τρικόρφων 3, τηλ. 210-8210.082). Σκηνοθεσία: Ελενα Καρακούλη. Παίζουν: Νίκος Ψαρράς, Στεφανία Γουλιώτη, Μαρία Ζορμπά, Χάρης Τζωρτζάκης, Ηλιάνα Μαυρομάτη. 
Η Στεφανία Γουλιώτη εμφανίζεται επίσης στο «Ενας άνθρωπος για όλες τις εποχές» του Εθνικού Θεάτρου.