Καθησυχαστικά μηνύματα και γλαφυρές επεξηγήσεις

«Μια λέξη έπειτα από μια λέξη έπειτα από μια άλλη λέξη είναι δύναμη»

Αναΐς Νιν

Αν, απευθυνόμενος στους ψυχρούς τεχνοκράτες και στους προκατειλημμένους Βόρειους, ο Αλέξης Τσίπρας υιοθετεί μια περιγραφή με πολλές οικονομικές λεπτομέρειες και λογικά επιχειρήματα, για τους Νότιους επιφυλάσσει μια διαφορετική, πιο συναισθηματική προσέγγιση. Γράφοντας άρθρο για την «El Pais» έχει στο μυαλό του πως απευθύνεται σε ένα εκλογικό σώμα που αναδεικνύει στις δημοσκοπήσεις πρώτο κόμμα, το Podemos – κάποια στιγμή μάλιστα το αναφέρει κιόλας. Κάπως έτσι αναδεικνύονται οι κοινοί «εχθροί». «Η Ευρώπη κινδυνεύει από τη συντηρητική πολιτική της Μέρκελ» προειδοποιεί υιοθετώντας αμέσως μετά έναν πιο λυρικό τόνο, ταιριαστό για τους συμπατριώτες του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα και του Αντόνιο Ματσάδο. «Οι λαοί μας παίρνουν το μέλλον στα χέρια τους και ανοίγουν την πόρτα του αύριο σε νέους και άφθαρτους ανθρώπους. Στους δικούς τους ανθρώπους, με το καθαρό βλέμμα. Γι’ αυτό η νίκη του ελληνικού λαού και του ΣΥΡΙΖΑ είναι το μήνυμα μιας νέας, ελπιδοφόρας πορείας για την Ισπανία. Ετσι θα πάει μπροστά ο Νότος, για να αλλάξει η Ευρώπη».

«Ο δρόμος για την Κόλαση είναι στρωμένος με επιρρήματα»

Στίβεν Κινγκ

Θέλοντας προφανώς να στρώσει τον δρόμο προς την αντίθετη κατεύθυνση, ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να τα αγνοεί. Αντίθετα, στα άρθρα του χρησιμοποιεί πολλά επίθετα – θετικά για τη δυναμική του Νότου και των αλλαγών, αρνητικά για την πολιτική της λιτότητας και την πιθανή συνέχισή της. Υπάρχουν και γλαφυρές επεξηγήσεις. Η λιτότητα δεν είναι απλώς λιτότητα αλλά «το καύσιμο της στασιμότητας, της ανεργίας και της υπερχρέωσης». Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ μετατρέπεται σε «αφετηρία για τον αναπτυξιακό συντονισμό των πολιτικών μας». Και ένας από τους κύριους στόχους είναι «να επαναπατρίσουμε τη juventud exiliada, την εξορισμένη νεολαία – τους νέους μετανάστες». Απευθυνόμενος σε μια χώρα που ξεπερνά ακόμα και την Ελλάδα σε ανεργία, κατασχέσεις σπιτιών από τις τράπεζες και δάνεια που δεν εξυπηρετούνται, οι εκκλήσεις προς τις Βρυξέλλες γίνονται απαιτήσεις: «Χρειαζόμαστε επειγόντως: επεκτατική δημοσιονομική πολιτική σε όσες χώρες της ευρωζώνης είναι εφικτό σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς, ευρωπαϊκό New Deal, δηλαδή ισχυρή ευρωπαϊκή χρηματοδότηση αναπτυξιακών προγραμμάτων ευρείας κλίμακας και πλάνο τόνωσης της βιομηχανίας με έμφαση στις ευρωπαϊκές οικονομίες με ιδιαίτερα υψηλή ανεργία, ελάφρυνση του βάρους του χρέους στο πλαίσιο μιας Ευρωπαϊκής Διάσκεψης για το Χρέος, με πρότυπο τη Διάσκεψη του Λονδίνου του 1953 που διευκόλυνε τη μεταπολεμική ανάπτυξη της Γερμανίας. Η συλλογική και κοινωνικά βιώσιμη ρύθμιση της υπερχρέωσης της ευρωζώνης δεν αποτελεί για την κυρία Μέρκελ ηθικό κίνδυνο αλλά ηθικό χρέος».

«Η διαφορά ανάμεσα στη σωστή λέξη και στη σχεδόν σωστή λέξη είναι η διαφορά μεταξύ αστραπής και πυγολαμπίδας»

Μαρκ Τουέιν

Η επιλογή των λέξεων γίνεται προσεκτικά, ανάλογα με το κοινό. Στην Ιταλία, μια χώρα με βαθιές εσωτερικές διαφορές ανάμεσα στον πλούσιο Βορρά και στον προβληματικό Νότο, το μήνυμα είναι καθησυχαστικό. «Η Ελλάδα μου δεν θα ζημιώσει την Ευρώπη» είναι ο τίτλος άρθρου του Τσίπρα που δημοσιεύθηκε  στην «Corriere della Sera», που όμως ο ΣΥΡΙΖΑ διευκρίνισε ότι επρόκειτο για δηλώσεις. Οπως και να ‘χει, πάντως, η μαχητικότητα αναδεικνύεται κύρια αρετή όταν μιλάς με τους απογόνους του Γαριβάλδη. «Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει νέα ώθηση στις δυνάμεις οι οποίες μάχονται για την αλλαγή. Διότι αφού η Ελλάδα κατέληξε σε αδιέξοδο, η σημερινή Ευρώπη πρόκειται να έχει το ίδιο τέλος».

Το τέλος είναι φαντασμαγορικό με την Ελλάδα να μετατρέπεται στο πεδίο σύγκρουσης δύο διαμετρικά αντίθετων θέσεων για το μέλλον της Ευρώπης: του Σόιμπλε που επιμένει στον δρόμο της αυστηρής λιτότητας και του Ντράγκι που θα κάνει «ό,τι είναι δυνατόν» για να σώσει το ευρώ. «Οι ελληνικές εκλογές θα αποτελέσουν το πεδίο όπου θα συγκρουσθούν αυτές οι δύο πολιτικές. Υπάρχει ακόμα ένας λόγος για τον οποίο πιστεύουμε ότι θα νικήσει ο δεύτερος: διότι η Ελλάδα είναι η πατρίδα του Σοφοκλή που δίδαξε με την Αντιγόνη ότι μερικές φορές ο ανώτατος νόμος είναι η δικαιοσύνη».

«Η Ιστορία θα είναι καλή μαζί μου επειδή σκοπεύω να τη γράψω»
Ουίνστον Τσόρτσιλ 
Για το αποτέλεσμα δεν ξέρουμε ακόμα, η πρόθεση όμως είναι ξεκάθαρη. «Οι Ελληνες θα γράψουν Ιστορία με την ψήφο τους, ανοίγοντας τον δρόμο της ανανέωσης και της ελπίδας για όλους τους Ευρωπαίους» είναι η εναρκτήρια φράση στην «Corriere». Στους «Financial Times» το μέλλον εμφανίζεται να είναι ήδη εδώ. «Η Ελλάδα αλλάζει» είναι τα πρώτα λόγια, διατυπωμένα με βεβαιότητα παρόμοια με εκείνη του «πατέρα της νίκης».