Made in France: Το παράδοξο μείγμα της παριζιάνικης μόδας

Η ιστορία των μεταναστεύσεων έφερε τη Γαλλία αντιμέτωπη με μια σύνθετη πραγματικότητα. Η μία όψη είχε φόβο και οδύνη που συνοψίζεται στο hashtag #Je Suis Charlie. Η άλλη, ευρηματική δημιουργικότητα και αφομοίωση. Για τη δεύτερη όψη, τη θετική, την πολύχρωμη και ονειρική, μιλά η μόδα. Με την έκθεση Fashion Mix, που παρουσιάζεται στο Παρίσι στο Μουσείο Ιστορίας της Μετανάστευσης στην περιοχή Πορτ Ντορέ. Το Fashion Mix λέει μια αλήθεια για τη γαλλική μόδα, που ακούγεται όλο και πιο σπάνια. Οτι η γαλλική υψηλή ραπτική είναι το προϊόν της μείξης στοιχείων που τα έφεραν στο Παρίσι οι μετανάστες σχεδιαστές και δημιουργοί από τις ιδιαίτερες πατρίδες τους.

 Η επιχειρηματολογία του επιμελητή της Ολιβιέ Σαγιάρ αρχίζει από το γεγονός ότι η υψηλή ραπτική γεννήθηκε στο Παρίσι χάρη στην εγκατάσταση στην πόλη το 1858 του Αγγλου Τσαρλς Φρέντερικ Γουόρθ. Και μέσα από τις παρατεταγμένες κατά εθνικότητα δημιουργίες, η τεκμηρίωση καλύπτει χρονικά τη μόδα του 20ού αιώνα φτάνοντας στο άμεσο παρελθόν της σεζόν 2012.

Ρώσοι εμιγκρέδες με υψηλές ικανότητες στο κέντημα, ιταλοί σουρεαλιστές τεχνίτες της νηματοπλεκτικής, αρμένιοι υποδηματοποιοί, ισπανοί δημιουργοί, ρηξικέλευθοι Ιάπωνες και Βέλγοι, αυτοδίδακτοι Βορειοαφρικανοί, οραματιστές Αγγλοι και ονειροπόλοι αμερικανοί σχεδιαστές εμπλούτισαν με τα εφόδια της πολιτισμικής τους παράδοσης  όλα τα στάδια παραγωγής της μόδας στο Παρίσι. Από τα μικρά χέρια των εργατριών στα ατελιέ, έως τους μετρ στα σαλόνια πολυτελείας. Ελσα Σκιαπαρέλι, Αζεντίν Αλαϊά, Πάκο Ραμπάν, Γιόζι Γιαμαμότο, Ρικ Οουενς, Μαρκ Τζέικομπς, Αλεξάντερ Μακουίν, Σόνια Ντελονέ, Κριστομπάλ Μπαλενσιαγκά είναι οι δημιουργικοί συγκάτοικοι της πόλης. Καθένας με τη δική του άποψη διαμόρφωσαν το ύφος της μόδας της. Το οποίο αποτελούν κώδικες από αρχαιοελληνικές πτυχώσεις, μινιμαλιστικές επιρροές, ανατολικοευρωπαϊκές χειροτεχνίες, στολές βάσκων ψαράδων και ιαπώνων χωρικών, η σκόνη που θαμπώνει το φως σε ένα κομμάτι μετάξι, η συνάντηση του μαύρου με το γκλάμορ. Τα έγγραφα από γαλλικές υπηρεσίες ελέγχου των μεταναστών για άδειες παραμονής, διαβατήρια, πιστοποιητικά ταυτότητας αναμειγνύονται στα κουτιά από πλεξιγκλάς με άλλα στοιχεία αρχείου από τους ιδρυτές των οίκων μόδας στο Παρίσι. Οπως τα βιβλία εγγραφής πελατών και οι φωτογραφίες τους από τις πρόβες των ειδικών παραγγελιών τους. Σε μια τέτοια προθήκη μπορεί κανείς να εντοπίσει τα ίχνη που άφησε ο Ελληνας από την Αλεξάνδρεια Ζαν Ντεσές στην παριζιάνικη υψηλή ραπτική. Με την εγγραφή της εταιρείας του Jean Dessès στο εμπορικό επιμελητήριο του Παρισιού το 1937 και τα άρθρα σε περιοδικά μόδας από τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 που αναφέρονται στον «μεγάλο μετρ της ραπτικής, αναγνωρισμένο ως έναν από τους πιο Παριζιάνους».  

Η γαλλική υπηκοότητα γίνεται για τον αυτοδίδακτο Τυνήσιο Αζεντίν Αλαϊά η μεγαλύτερη τιμή, όπως ο ίδιος δηλώνει, και αρνείται τις διακρίσεις από τους εκάστοτε υπουργούς Πολιτισμού οι οποίοι αναγνώρισαν την προσφορά του στη μόδα του Made in France. Η διαδρομή οδηγεί σήμερα και στις θέσεις που έχουν ξένοι σχεδιαστές στους ιστορικούς οίκους της γαλλικής μόδας. Ραφ Σίμονς στον Dior, Καρλ Λάγκερφελντ στoν Chanel, Αλμπέρ Ελμπάζ στον Lanvin, Φοίβη Φάιλο στον  Céline. Το Παρίσι εξακολουθεί μέσα στο σύστημα της μόδας να ακτινοβολεί ως η μεγάλη ευκαιρία ενός ταλέντου. Ακόμη και τώρα που οι δρόμοι της Πόλης του Φωτός δεν φαίνονται ανοιχτοί να υποδεχθούν την προσφορά της ματιάς του «ξένου άλλου», το Fashion Mix θα υπενθυμίζει έως τις 31 Μαΐου ότι η σχολή της παριζιάνικης μόδας είναι ένα μείγμα από μνήμες και ιστορίες ανθρώπων που μετανάστευσαν οδεύοντας σε μια επιθυμία συνάντησης με τη δημιουργία.