Το λάθος είναι του Σαββίδη
Ο Σαββίδης δίνει την εντύπωση ότι τα έχει όλα αφημένα στην τύχη τους
Ο Αγγελος Αναστασιάδης είναι ο ίδιος (και απαράλλαχτος) από τότε που ξεκίνησε να ασκεί το επάγγελμα του προπονητή και δεν θα αλλάξει σήμερα, στα 61 του. Οι απόψεις και οι εμμονές του παραμένουν αναλλοίωτες στο πέρασμα των ετών, όπως και η δουλειά του, η οποία σύμφωνα με πολλούς εξ όσων έχουν συνεργαστεί μαζί του μοιάζει με το παλιό κρασί.
Με τη διαφορά ότι ο εγκλωβισμός της σε μια φιάλη που φέρει τον ίδιο φελλό δεν είναι σύμμαχος της ποιότητας όσα χρόνια κι αν περάσουν. Στο συγκεκριμένο άθλημα η υπερβολική ωρίμαση συνιστά εχθρό της προόδου, όχι απαραίτητα βέβαια και του αποτελέσματος.
Ο Αγγελος έχει κάθε δικαίωμα να πιστεύει ότι η Παναγιά είναι μαζί του, άλλωστε την επικαλέστηκε ξανά με νόημα, αισθανόμενος ότι για ακόμη μία φορά στην καριέρα του είχε λάβει τη θεία επιφοίτηση. Ηταν η δεύτερη φορά πριν από κρίσιμο αγώνα που μίλησε εντός των αποδυτηρίων για την πιθανή φυγή του:
«Αν χάσουμε εγώ δεν θα είμαι εδώ» τόνισε προχθές στους ποδοσφαιριστές, επαναλαμβάνοντας όσα τους είχε πει την παραμονή τού εντός έδρας αγώνα με τη Ζίμπρου για το Γιουρόπα Λιγκ, στις 27 του περασμένου Αυγούστου. Για εκείνον δεν ήταν γούρι, αλλά θέμα πίστης. Αν το δούμε έτσι, τότε το κόλπο έπιασε.
Βέβαια το γεγονός ότι ο Αναστασιάδης τη σκαπουλάρισε αποφεύγοντας την (ενδεχομένη – ή μήπως προαποφασισμένη;) απομάκρυνσή του δεν συνεπάγεται ότι ο ΠΑΟΚ πορεύεται σε μονοπάτι συνεννόησης. Η δίκαιη αποβολή του Κάτσε λίγο έλειψε να προκαλέσει τον τρίτο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό πόλεμο στη Λέσβο.
Αρχικώς έσπευσαν άπαντες να αποχωρήσουν από το γήπεδο, με τον προπονητή να συναινεί σε αυτό! Κάποιος στον πάγκο σκέφτηκε νορμάλ, αντιλαμβανόμενος τη βλακεία που πήγε να γίνει, και άρχισε να τους φωνάζει να γυρίσουν πίσω. Ταρακουνήθηκε ο Αγγελος και ως άλλος Κολοκοτρώνης έπραξε το ίδιο: «Παλικάρια, ελάτε εδώ, συνεχίζουμε».
Ολα τα προαναφερθέντα
καταδεικνύουν ότι αυτή η ομάδα στερείται ομαδικού πνεύματος και καθαρού μυαλού σε όλα τα επίπεδα. Πρωτίστως όμως στερείται ξεκάθαρου πλάνου και διοικητικής κατεύθυνσης. Ο Σαββίδης δίνει την εντύπωση ότι τα έχει όλα αφημένα στην τύχη.
Περιμένει το στραβοπάτημα για να τον διώξει, αλλά τον αφήνει εκεί που είναι επειδή (όπως ο Αγγελος αισθάνεται)
η Παναγιά τον σώζει! Δίνει την εντύπωση ότι πλέον δεν εμπιστεύεται τη δουλειά που γίνεται. Αυτό που ζει ο ΠΑΟΚ είναι παράλογο, σε όλα τα επίπεδα! Και τη μεγαλύτερη ευθύνη όλων φέρει ο ιδιοκτήτης.