Μπαμπάς, ο πιο σπουδαίος «ρόλος» της ζωής

Είναι εύκολο να ζει κανείς την οικογένειά του από το θέατρο;

Δεν είναι αδύνατον, αλλά είναι δύσκολο. Πρέπει να κάνεις το κουμάντο σου, να κάνεις λογαριασμούς. Είναι ωραίο όμως αυτό. Είναι ωραία να αναμετριέσαι κάθε μέρα με το τι έχω εισπράξει και τι πρέπει να δώσω. Καταλαβαίνεις τη θέση σου στην κοινωνία, σε προσγειώνει λιγάκι. Από την άλλη, δεν θέλω τα πολλά λεφτά. Εχει άγχος το πολύ χρήμα. Αυτό όμως που με προβληματίζει, αυτό που μου έχει κοπεί ως δυνατότητα, είναι ότι δεν μπορώ να εμπλακώ επαγγελματικά σε μια παράσταση τζάμπα και ό,τι βγάλουμε. Ακόμη και αν είναι κάτι που γουστάρω, ακόμη και αν θα ήθελα να πω ναι, δεν είμαι σίγουρος ότι μπορώ να το πω. Το σκέφτομαι παραπάνω και μου κοστίζει.

Τον Ιούνιο θα γεννήσει η σύζυγός σας και, κατά δήλωσή σας, θα μείνετε εκτός θεάτρου για δύο μήνες. Είστε από τους μπαμπάδες που αφιερώνουν χρόνο στα παιδιά τους;

Είμαι μπαμπάς της νέας γενιάς. Στο σπίτι και θα μαγειρέψω και πιάτα θα πλύνω. Και η Εμιλυ (σ.σ.: Κολιανδρή, η επίσης ταλαντούχα ηθοποιός) εργάζεται έτσι κι αλλιώς. Στα παιδιά δεν έχει νόημα να δίνεις αυτό που πιστεύεις ότι πρέπει να πάρουν. Το να περνάμε μερικές ώρες παραπάνω μαζί ίσως είναι καλύτερο από το να δουλεύω από το πρωί μέχρι το βράδυ για να έχω παραπάνω λεφτά για δώρα.