Οι Ξυλούρηδες από τα Ανώγεια στην Αυστραλία

Ο Ψαραντώνης ετοιμαζόταν να βγει στη σκηνή με τη συνοδεία του γιου, του Ψαρογιώργη, και του ντράμερ του, Τζιμ Γουάιτ. Η Αγγελική Αριστομενοπούλου θα απαθανάτιζε ό,τι θα συνέβαινε στο αυστραλέζικο φεστιβάλ Womadelaide το 2013. Η αγωνία της είχε χτυπήσει κόκκινο όχι για το τι θα άκουγε, αλλά για το πώς θα αντιδρούσαν οι χιλιάδες κόσμου που ετοιμάζονταν να υποδεχθούν ονόματα όπως η Cat Power, η Σίνεντ Ο’Κόνορ ή οι εξωτικοί Toumani & Sidiki Diabate. Σε λίγα λεπτά η μουσική του Ψαραντώνη προκάλεσε τον ενθουσιασμό του νεανικού κοινού, το οποίο δεν σταμάτησε επευφημεί και να χορεύει. Αυτή η στιγμή είναι χαραγμένη στη μνήμη της κινηματογραφίστριας. Οπως λέει, «αυτό που σκέφτηκα να κάνω σχεδόν πριν τελειώσω με την “Ταξιδιάρα ψυχή” (σσ: ντοκιμαντέρ για τον Γιάννη Αγγελάκα) έβλεπα ότι αποκτούσε συνεχώς νέα ζωή. Το “Μια οικογενειακή υπόθεση” (σσ: οι προβολές αρχίζουν απόψε στον Δαναό) προσπαθεί να καταγράψει πως η μουσική στη ζωή αυτών των ανθρώπων είναι η παιδεία τους, η ανατροφή τους, είναι το βίωμά τους». Η σκηνοθέτις έχει ασχοληθεί πολλές φορές με τη μουσική δημιουργία: στην κρατική τηλεόραση σκηνοθετούσε τις «Μουσικές του κόσμου», ενώ η «Ταξιδιάρα ψυχή» απέσπασε Fipresci στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2010. Αυτό όμως το εγχείρημα γύρω από τη ζωή της ξακουστής οικογένειας των Ξυλούρηδων περικλείει κάτι διαφορετικό: την ένωση τριών διαφορετικών γενιών έτσι όπως αποτυπώθηκε μέσα από τα γυρίσματα στα άγρια τοπία των Ανωγείων, το Βέλγιο και τις ερήμους της Αυστραλίας. Ο Ψαρογιώργης – κατά κόσμον Γιώργος Ξυλούρης – κρατά ζωντανή τη μουσική οικογενειακή παράδοση που του κληροδότησε ο πατέρας του Ψαραντώνης και τη συνεχίζουν με περίσσιο ενθουσιασμό τα τρία του παιδιά, ο Νίκος, ο Αντώνης και η Απολλωνία. Και όλο αυτό περιγράφεται με τον πιο εύστοχο τρόπο μέσα από μια φράση που ακούγεται στην ταινία από τον Ψαρογιώργη: «Αυτήν την παράδοση δεν την κουβαλάμε σαν βάρος, είναι μέρος της ζωής μας, του ποιοι είμαστε. Σαν το οξυγόνο τη χρειαζόμαστε για να ζήσουμε».