Μπίλι Γουάιτλο, η μούσα του Σάμιουελ Μπέκετ

Στην αυτοβιογραφία της αστειευόταν για το αγορίστικο όνομά της, ακόμα και στο εξώφυλλο με τον τίτλο «Μπίλι Γουάιτλο… Ποιος είναι αυτός;». Και παρατηρούσε ότι κανείς δεν θα ενδιαφερόταν έστω και λίγο να τη διαβάσει, αν δεν είχε συνεργαστεί με τον Σάμιουελ Μπέκετ. Στη βιογραφία του δραματουργού διά χειρός Τζέιμς Νόλσον (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Scripta) είχε εκμυστηρευτεί πως ο γιατρός της πήγε κάποτε να τη δει επί σκηνής και της είπε πως «αν συνεχίσεις να το κάνεις αυτό κάθε βράδυ, θα χάσεις εντελώς τα λογικά σου». Δεν ήταν πάντως κάποια υποτακτικότητα της επιφανέστερης μάλλον πρωταγωνίστριας του ιρλανδού νομπελίστα, που της χάρισε την απίθανη για τα δεδομένα του φιλοφρόνηση «η τέλεια ηθοποιός». Τα έξι έργα στα οποία συνεργάστηκαν, τα «Not I», «Footfalls», «Rockaby», «Ευτυχισμένες μέρες», «Play» και «Eh Joe», απαιτούσαν λογικά και κάτι παραπάνω. Χώρια που η Μπίλι Γουάιτλο, που έφυγε από τη ζωή στα 82 της χρόνια, είχε δράση και εκτός μπεκετικής επικράτειας. Το 1965, ως μέλος του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας, ερμήνευσε τη Δυσδεμόνα στον «Οθέλλο» του Λόρενς Ολίβιε. Το 1972 έπαιξε στη «Φρενίτιδα» του Χίτσκοκ και το 1976 έγινε διεθνώς γνωστή ως η μοχθηρή νταντά στην «Προφητεία» του Ρίτσαρντ Ντόνερ. Εμφανίστηκε σε αρκετές παραγωγές του BBC, ενώ ήταν γνωστή και μεταξύ των μουσικόφιλων από το εξώφυλλο του σινγκλ «William, it was really nothing» των Smiths.

^g Στα 89 της απεβίωσε η αγγλίδα φωτογράφος Τζέιν Μπόουν, όπως ανακοίνωσε η βρετανική «Ομπζέρβερ» με την οποία συνεργαζόταν για περισσότερα από 60 χρόνια. «Δημιούργησε ορισμένες από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες των μεγάλων προσωπικοτήτων του 20ού αιώνα» δήλωσε ο διευθυντής της εφημερίδας για τα ασπρόμαυρα πορτρέτα της Μπόουν, που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τους Ορσον Ουέλς, Τζον Λένον, βασίλισσα Ελισάβετ αλλά και τον Σάμιουελ Μπέκετ σε μεγάλη ηλικία.