Τα νέα εφέ του φεμινισμού

Η λέξη φεμινισμός μπαίνει ξανά στο λεξιλόγιο όρων της σύγχρονης μόδας. Η αρχή είχε γίνει τη δεκαετία του ’70 ακόμα και κάτω από τις πρισματικές ασημένιες μπάλες  της disco. Τότε που οι όμορφες και τολμηρές συνοδοί του αμερικανού σχεδιαστή Ρόι Χάλστον, Μπιάνκα Τζάγκερ, Λορίν Χάτον, Μαρίζα Μπέρενσον, Αντζέλικα Χιούστον, Πατ Κλίβελαντ εμφανίζονταν με τα ζέρσεϊ μάξι φορέματά του στο Στούντιο 54 της Νέας Υόρκης. Και προετοίμαζαν τις συμπεριφορές για τη γυναικεία σεξουαλική απελευθέρωση.

Σήμερα το πλαίσιο αυτής της γυναικείας συζήτησης είναι διαφορετικό. Η αυθεντική ορμή της 17χρονης βραβευμένης με Νομπέλ Ειρήνης Μαλάλα Γιουσαφζάι να διεκδικήσει το δικαίωμα των κοριτσιών της χώρας της στην εκπαίδευση γίνεται νέο παγκόσμιο σύμβολο μιας μακρόχρονης διεκδίκησης. Οπως άλλαξαν λοιπόν οι κοινωνίες άλλαξε και η μόδα. Η οποία έχει πολλά γυναικεία και διεθνή ονόματα που εμπλούτισαν τις στυλιστικές θεωρίες για το ντύσιμο. Χάρη στις γυναίκες σχεδιάστριες τα αντανακλαστικά της μόδας είναι άμεσα. Μία νέα ομάδα γυναικών δημιουργών εκφράζεται για την εποχή μας.

Οι γυναίκες σχεδιάστριες  δεν υποβαθμίζουν τις θηλυκές καμπύλες, δεν αγνοούν τους ρυθμούς ή τις αντοχές του γυναικείου σώματος. Παράλληλα αντιλαμβάνονται με έναν υψηλότερο δείκτη συναισθηματικής ευφυΐας από εκείνον των  μάνατζερ των οικονομικών επιτελείων τι συμβαίνει στην κοινωνία που αλλάζει.

Επίσης ξέρουν ότι και οι παραδοσιακοί ρόλοι της γυναίκας συνεχίζουν να προκαλούν εμπόδια στην εξέλιξη της επαγγελματικής τους καριέρας. Γι’ αυτό και βρίσκουν τρόπους να αποδεσμεύσουν τις σύγχρονες εργαζόμενες γυναίκες από τα κλισέ της εμφάνισης «σέξι γραμματέως». Εμφάνισης δηλαδή που εξακολουθεί να επηρεάζει την εμπορικότητα των συλλογών στους περισσότερους σχεδιαστές.

Μιλάμε όμως για διαφορετικές μοντέρνες περιπτώσεις. Ευτυχώς το δημιουργικό κομμάτι του κόσμου της μόδας παραμένει ανοιχτό σε ζητήματα φύλου, σε άνδρες, γυναίκες και διαφορετικές εθνικότητες.

Και η γιαπωνέζα σχεδιάστρια Κίτοζε Σακάι της συλλογής Sacai ανανεώνει με φαντασία την τυπολογία των ρούχων και τα κάνει να δείχνουν κάθε στιγμή διαφορετικά. Σε μία βραδινή πρόταση αυτό που φαίνεται ως σύνολο από παντελόνι και φούστα στην πραγματικότητα είναι φόρεμα που το σχέδιο του υφάσματος δημιουργεί οφθαλμαπάτη άλλων ρούχων. Η νέα γενιά σχεδιαστριών που οι συλλογές τους παρελαύνουν στις πασαρέλες και φοριούνται ακόμη και στα εορταστικά πάρτι αποκτά τον ρόλο της μεταφεμινιστικής πρωτοπορίας.

Τα ρούχα τους είναι ιδιαίτερα, με χαρακτηριστικό τα παράξενα υλικά τους όπου η τεχνολογική τους επεξεργασία συνδυάζεται με λεπτομέρειες χειροτεχνίας. Αλλωστε η σημασία στις λεπτομέρειες κάνει αισθητή τη διαφορά από τη βιομηχανοποιημένη παραγωγή των μπεστ σέλερ κομματιών στο  πρετ α πορτέ πολυτελείας.

Είναι κομμάτια που μπορείς να τα προσθέσεις σε μία ήδη υπάρχουσα γκαρνταρόμπα. Και δεν είναι ρούχα που κουράζεσαι να τα βλέπεις στο τέλος της σεζόν. Είναι πράγματα που φοράς για χρόνια, θα τονίσουν οι παρατηρητές -αγοραστές των μεγάλων καταστημάτων που αφουγκράζονται το βαρόμετρο των αλλαγών στη μόδα.

Σε αυτή την παρέλαση φεμινιστικών ενδυματολογικών θεωριών δεν λείπει το χιούμορ. Οι σχεδιάστριες Φοίβη Φάιλο (Celine), Κλερ Γουάιτ Κέλερ (Chloe), Ζιλί ντε Λιμπράν (Sonia Rykiel), Στέλα ΜακΚάρτνεϊ  (Stella McCartney), Μαίρη Κατράντζου, Ιρις Βαν Ερεπν δεν έχουν περιορίσει τη ζωή τους για να αφοσιωθούν σε μια ραπτομηχανή ή μια κούκλα ραπτικής. Και ούτε έχουν εκδηλώσει τα συμπτώματα νευρικού κλονισμού, συναισθηματικού αποκλεισμού και μοναχικότητας που συνοδεύει ως «χαρακτηριστικά ταλέντου» τους άρρενες συναδέλφους τους.

Οι γυναίκες σχεδιάστριες δουλεύουν και διασκεδάζουν, απολαμβάνουν την οικογενειακή τους ρουτίνα εξίσου με την επαγγελματική. Μητρότητα και παραγωγή συλλογών είναι καθήκοντα ανάλογης ευθύνης.

Γι’ αυτό και τα παντελόνια είναι άνετα, όσο πρέπει φαρδιά και όχι εφαρμοστά. Τα πουκάμισα  ή οι μπλούζες που σχεδιάζουν σε τόνους ιβουάρ ή πράσινης μέντας συνδυάζονται γρήγορα κι εύκολα με μια φούστα μπλε μαύρη ή μπορντό. Οι γυναίκες σχεδιάστριες δείχνουν τόλμη σε νέους χρωματικούς συνδυασμούς διατηρώντας το ντιζάιν απλό στα ρούχα. Το πρωταρχικό λιτό μαύρο στυλ στα μέσα του ’90 συμπληρώθηκε στα τέλη του 2000 από τους διαχρονικούς σε άσπρο – μαύρο συνδυασμούς. Οι  νεότερες σχεδιάστριες παρουσιάζουν τώρα το τρίτο κύμα του μινιμαλισμού με ήπιες γραμμές στο ντιζάιν και μοντέρνες προτάσεις χρωματικών συνδυασμών.