[Ο ειδικός] Μπορεί ένα «λάθος» ή πολύ φθαρμένο παπούτσι να μας τραυματίσει;

Η υψηλή τεχνολογία που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία των σύγχρονων αθλητικών υποδημάτων βοηθά στην καλύτερη απόδοση των αθλητών, αλλά κυρίως προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια. Και αυτό διότι διορθώνει τις ατέλειες των ποδιών – όπως είναι η πλατυποδία, η ιπποποδία, η βλαισοπλατυποδία και η ραιβοποδία.

Σημειωτέον δε ότι στην περίπτωση που το παπούτσι του δρομέα δεν διορθώνει το πρόβλημα, τότε είναι απαραίτητο ο αθλητής να υποβληθεί σε πελματογραφία για την κατασκευή ειδικών παπουτσιών στα μέτρα του.

Αντίθετα, εάν ο δρομέας επιλέξει υποδήματα βασιζόμενος στη μόδα και όχι στις αθλητικές του ανάγκες, τότε οι επιπτώσεις είναι σοβαρές. Ο αθλητής δέχεται αυξημένες φορτίσεις, ενώ η αλλαγή του κέντρου βάρους της ποδοκνημικής (αστράγαλος) μπορεί να προκαλέσει χόνδρινες βλάβες κυρίως στην αστραγαλοκνημική ή την αστραγαλοπτερνική άρθρωση.

Κίνδυνος υπάρχει και για την εμφάνιση τενοντίτιδας περονιαίων τενόντων έσω και έξω σφυρών. Αντίστοιχα, αυξάνονται οι πιθανότητες για τενοντίτιδα αχίλλειου τένοντα αλλά και για μερική ή ολική ρήξη πλάγιων συνδέσμων ποδοκνημικής (δηλαδή διαστρέμματα μικρά, μεσαία ή βαριά).
Τέλος, έχει παρατηρηθεί η μερική ή ολική ρήξη οπίσθιου κνημιαίου τένοντα, που είναι μεν σπάνια στον γενικό πληθυσμό, όχι όμως σε εκείνους που έχουν διαγνωσθεί με βλαισό, πλατύποδο πόδι.

Η μακροχρόνια δε χρήση λάθος αθλητικών παπουτσιών έχει συσχετιστεί με οστεοαρθρίτιδα εξαιτίας της φθοράς των χόνδρων λόγω ασφαλμένης φόρτισης και χρήσης.

Ακόμη όμως και τα καλά παπούτσια έχουν ημερομηνία λήξης, όπως ακριβώς και τα λάστιχα των αυτοκινήτων. Η καθημερινή χρήση, οι συχνές πλύσεις, τα ανώμαλα εδάφη τα φθείρουν, με αποτέλεσμα να πρέπει να τα αλλάζουν οι μαραθωνοδρόμοι όταν κλείσουν τον «κύκλο» των 300-600 χλμ.