Αζεντίν Αλαϊά: «Από τις πτυχώσεις στα αρχαιοελληνικά αγάλματα βλέπουμε την ελευθερία»

Αν κάποιος μπορεί να έχει άποψη για δημιουργία με όρους μόδας είναι ο Αζεντίν Αλαϊά. Τα ρούχα του μπαίνουν στα μουσεία, εκτίθενται στον δρόμο και διαρκούν πέρα από σαιζόν και τάσεις.

Συνεχίζει να δίνει έμφαση, πάθος και πολλές ώρες αϋπνίας στις δημιουργίες του. Πάνω στο σώμα κάποιου μοντέλου κάνει ο ίδιος πρόβα το πατρόν με καρφίτσες έως ότου πετύχει τη φόρμα της καμπύλης που θα τον εμπνεύσει για τη συνέχεια. Αυτή είναι η εισαγωγή για να μιλήσει κανείς για έναν αυτοδίδαχτο δημιουργό, που χάρη στη μοναδική ικανότητά του να πλάθει τα υλικά και μετά να κάνει ρούχα θεωρείται ο πιο σημαντικός που υπάρχει.
Ο «θρύλος» της παριζιάνικης μόδας βρίσκεται στην Αθήνα για να συμμετάσχει σε δύο διαφορετικές εκδηλώσεις. Σήμερα στις 19.30 στο Σπίτι της Κύπρου και αύριο την ίδια ώρα στο Μέγαρο Μουσικής.

Όπου σε ανοιχτό ακροατήριο θα μιλήσει για κρίση, πολυτέλεια και αυτογνωσία. Λίγες ώρες πριν την αποψινή συνάντησή μας στο Σπίτι της Κύπρου, με άξονα τη συζήτηση γύρω από τα βιβλίατου Δημοσθένη Δαββέτα «Μόδα και Μοντέρνα Τέχνη» και «Μόδα και Σύγχρονη Τέχνη» εξηγεί τη σημασία της γυναικείας ομορφιάς, του μαύρου χρώματος αλλά και του greek chic.

-Οι συλλογές σας στο πέρασμα των ετών ξεχωρίζουν για το εξής: το μαύρο δεν είναι χρώμα αλλά μία ποιητική έκφραση. Πως λοιπόν το εντάξατε στο ενδυματολογικό σας λεξιλόγιο;
«Το μαύρο υπήρχε από την αρχή στη δουλειά μου. Έτσι όπως το είχα δει στους πίνακες του Βελάσκεθ, -οι πρώτες εικόνες που εντυπώθηκαν στη μνήμη μου- και οι οποίες με συνοδεύουν ακόμη και σήμερα. Το μαύρο είναι ένα μοτίβο που επιτρέπει τη διαρκή επινόηση. Συγχρόνως επιτρέπει να προτείνεις στις γυναίκες ρούχα που δεν αλλάζουν. Ορισμένες γυναίκες, ανάμεσα στις οποίες οι πιο όμορφες μπορούν να ζήσουν μέσα στο μαύρο. Είναι ένα είδος διαλείμματος και ενός ονείρου».

– Για εσάς τον δημιουργό εξαιρετικά θηλυκών ρούχων τι είναι ο χρόνος;
«Το παρελθόν είναι σαφές αλλά δεν πλέον δε μας ανήκει. Το μέλλον , άγνωστο και άπιαστο. Αλλά το παρόν το έχουμε κάθε μέρα, κάθε δευτερόλεπτο. Γι αυτό το παρόν της ζωής δημιουργώ. Για να μπορούν οι γυναίκες να το ζήσουν, να αισθάνονται άνετα και να απολαμβάνουν τη ζωή. Μέσα στο παρόν ζω κι εγώ, για εκείνες. Μακριά από ό,τι θεωρούμε όρια ζωής, τόπων, κόσμων».

– Γιατί αντιστέκεστε στα παντελόνια και δεν τα έχετε εντάξει στις συλλογές σας;
«Για κάποιο διάστημα είχα κάνει πολλά κοστούμια και πολλά παντελόνια. Αλλά βρήκα ότι αυτή η περίοδος γιούνισεξ ήταν λίγο βαρετή. Οι γυναικείες γάμπες είναι τόσο όμορφες. Είναι κρίμα να μην τις δείχνουμε. Οι γυναίκες γνωρίζουν το σώμα τους και πρέπει να τους επιτρέπουμε να το δείχνουν».

– Μήπως το κυρίαρχο σήμερα στυλ, -το sport chic δηλαδή- κρύβει τη θηλυκότητα;
«Καθόλου. Ένα στυλ σπορ μπορεί να είναι πιο θηλυκό από μία εμφάνιση που νομίζουμε ότι είναι ελκυστικά θηλυκή. Ένα κορίτσι μπορεί να είναι ομορφότερο με ρούχα του τζόγκινγκ παρά με μπικίνι. Όλα είναι συνάρτηση της κομψότητας και της προσωπικότητάς της»

– Γιατί κατά τη γνώμη σας η μόδα έγινε η εμμονή όλου του κόσμου;
«Οι γυναίκες έμαθαν να γνωρίζουν το σώμα τους και απέκτησαν ελευθερία. Η μόδα είναι μία μορφή ελευθερίας και δύναμης στην οποία αφιερωνόμαστε. Να είσαι ελεύθερη σημαίνει ότι έχεις τη δυνατότητα να πειθαρχείς, να γνωρίζεις να μιλάς, να είσαι ειλικρινής και κομψή».

– Ως συλλέκτης των δημιουργιών της Μαντλέν Βιονέ δείχνετε επίσης ενδιαφέρον και για την αρχαιοελληνική τέχνη;
«Η Μαντλέν Βιονέ ήταν η μεγάλη μου ανακάλυψη στο Παρίσι. Όταν έφτασα εκεί, ήμουν ενθουσιασμένος με τις πτυχώσεις της. Αυτές τις ίδιες πτυχώσεις του υφάσματος που τις έβλεπα στην Τυνησία και τις οποίες εντόπισα και σε όλη την περιοχή της Μεσογείου. Υπήρχε στην τεχνική της Βιονέ τελειότητα. Η οποία ακόμη και σήμερα με εμπνέει. Η τελειότητα της Βιονέ όπως και της αρχαιοελληνικής τέχνης βασίζεται στη μαεστρία. Αλλά και στην εκπληκτική γνώση του ανθρώπινου σώματος, των αναλογιών του και της ελευθερίας του. Αυτή που αναδύεται από τις ελεύθερες πτυχώσεις.

– Τι είναι ομορφιά;
«Η ομορφιά των γυναικών. Κάθε γυναίκα μπορεί να είναι όμορφη. Αρκεί να νιώθει καλά με το σώμα της και μέσα στα ρούχα της. Δουλειά μου είναι να προσπαθώ να κάνω αισθητή αυτήν την εσωτερική ομορφιά που λέγεται «έχω αυτοπεποίθηση».