«Παίζουν με όλα τους τα συναισθήματα»

Βρίσκεται απέναντι από κάθε χορογραφική σύμβαση και όσοι παρακολουθούν τη δουλειά του το γνωρίζουν. Το αποτύπωμά του στο χοροθέατρο είναι ξεκάθαρο. Εχει ήδη παρουσιάσει μια σειρά έργων που αποκαλύπτουν τη σχέση ανάμεσα στη δημόσια και στην ιδιωτική ζωή ορισμένων σημαντικών σύγχρονων χορευτών. Και στην «Τελευταία παράσταση» («Le dernier spectacle», 1998), μέσα από συνεχείς αναφορές σε ένα σόλο της χορογράφου Σουζάνε Λίνκε, καθώς επίσης στον Αμλετ και στον τενίστα Αντρέ Αγκάσι, προσπαθεί να ορίσει τι εστί παράσταση. Το 2004, εξάλλου, παρουσίασε το χοροθεατρικό ντοκιμαντέρ «Veronique Doisneau», πάνω στη δουλειά της χορεύτριας Βερονίκ Ντουανό.

Ο 50άρης διακεκριμένος χορογράφος Ζερόμ Μπελ από το Μονπελιέ, μέλος μιας γενιάς που γέννησε ένα κίνημα χορού στη Γαλλία, φύση ανήσυχη – όχι άδικα του έχουν αποδώσει τον χαρακτηρισμό «ο άτακτος φιλόσοφος του χορού» -, συμπράττει με το Theater Hora, μια ομάδα επαγγελματιών ηθοποιών με διανοητικές αναπηρίες από τη Ζυρίχη, για να παρουσιάσουν στην Αθήνα μια περφόρμανς με δομικά υλικά το ελεύθερο πνεύμα, το χιούμορ, τις αδυναμίες και τις ευαισθησίες, όλα εκείνα τα στοιχεία των μελών της ομάδας που τα κάνει ξεχωριστά.

Πώς ήταν η συνεργασία με τα μέλη της ομάδας; Χρειάστηκε να προσπαθήσετε για να εξαλείψετε τη μεταξύ σας απόσταση;

Αρχικώς ήμουν ανήσυχος, διότι δεν είχα συνεργαστεί με ανθρώπους με νοητική υστέρηση ποτέ έως τώρα. Ομως το Theater Hora ήταν πολύ υποστηρικτικό. Συζητούσα αδιάκοπα με κάθε μέλος του στην προσπάθειά μου να μην πέσω σε «σφάλματα», αλλά στην πραγματικότητα με πίεσαν να κάνω εκείνο που ήθελα, να χαλαρώσω και όλα εξελίχθηκαν σε μια «φυσιολογική» διαδικασία. Κάναμε πρόβες, ξανά και ξανά… τα συνήθη, δηλαδή. Πρόκειται για καλά εκπαιδευμένους ηθοποιούς, πρόθυμους για δουλειά. Πέρασα υπέροχα μαζί τους.

Τι προσαρμογές χρειάζεται μια θεατρική παραγωγή όταν παρουσιάζεται από ηθοποιούς με νοητική υστέρηση και πώς επιδρά το θέατρο σε εκείνους;

Η ερμηνεία τους έχει άμεση σχέση με τα αισθήματά τους – ό,τι καλύτερο, δηλαδή, μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε ηθοποιό. Ωστόσο οι συγκεκριμένοι, επειδή ακριβώς λειτουργούν με γνώμονα τα συναισθήματά τους, δεν μπορούν να αποδώσουν πάντα ό,τι αποφασίζω εγώ. Γι’ αυτόν τον λόγο έφτιαξα ένα έργο στο οποίο να μπορούν να αλλάζουν ό,τι θέλουν, ανάλογα με το πώς αισθάνονται. Η δουλειά μου άλλωστε είναι να προσφέρω απόλαυση στον θεατή αξιοποιώντας είτε ηθοποιό με νοητική υστέρηση είτε χορευτή της Οπερας του Παρισιού.

Ενδεχομένως κάποιος να σκεφτεί ότι τους εκμεταλλεύεστε;

Δεν με απασχολεί, αν και ξέρω ότι κάποιοι το νομίζουν. Και ίσως έχουν δίκιο. Δεν προσπάθησα όμως να αλλοτριώσω τους ηθοποιούς. Τους παραχώρησα τη σκηνή για να τους απελευθερώσω. Δεν λειτούργησα διδακτικά, να τους κάνω καλύτερους, να τους αλλάξω. Τους λατρεύω για το ελεύθερο πνεύμα, τη μοναδικότητά τους, την ιδιαίτερη σχέση με τον κόσμο, με τον χορό.

INFO
«Desabled Theater» του Theater Hora, σκηνοθεσία Ζερόμ Μπελ, Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών (Λ. Συγγρού 107-109, τηλ.  210- 900.5800, www.sgt.gr), απόψε και αύριο στις 20.30.