Στριμωγμένοι τρεις σε ένα βαγόνι

Για να είμαστε ειλικρινείς, το ματς του ΠΑΟΚ στην Ξάνθη προσφέρθηκε όπως το κυρίως πιάτο σε ένα γεύμα: ακριβώς στη μέση. Αργότερα από το πρόγευμα (Ολυμπιακός – ΠΑΣ) και πριν από το επιδόρπιο (Αστέρας – Παναθηναϊκός).

Κάπως έτσι, το συγκεκριμένο παιχνίδι ισοδυναμούσε με γαστριμαργική απόλαυση… Γιατί με βάση το αποτέλεσμα στην Ξάνθη, αλλιώς αντιμετωπίζεις τις ισοπαλίες Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Οχι σε επίπεδο εντυπώσεων και ασφαλώς δεν αναφερόμαστε στη δίνη των προβλημάτων που πνίγεται ο Ολυμπιακός. Αλλά επί της ουσίας, πλέον ο πίνακας της βαθμολογίας δεν είναι μαύρος για τους Κόκκινους, ενώ ο ΠΑΟ είχε την πολυτέλεια της ισοπαλίας στην Τρίπολη και όχι την ακαταμάχητη  ανάγκη να φύγει με τους βαθμούς της νίκης. Τώρα, το τρένο δεν χάθηκε για κανένα. Ακόμη καλύτερα, βρίσκονται σε ένα βαγόνι και τρώνε τις σάρκες τους!

Ο ΠΑΟΚ του Αναστασιάδη «χάθηκε» στα Πηγάδια. Είναι ξεκάθαρο πως η επιτυχία στον Πειραιά αποπροσανατόλισε τους πάντες στην Τούμπα, ίσως και τον Αγγελο που (για τα δικά του δεδομένα) ξέφυγε και έβγαλε προς τα έξω τις μύχιες σκέψεις του για ανάληψη των ηνίων της εθνικής μας ομάδας. Οπως κάθε ημέρα δεν είναι ίδια με την προηγούμενη, έτσι και τα παιχνίδια διαφέρουν.

Ο Αναστασιάδης άριστα διάβασε το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό την περασμένη Τετάρτη, αλλά αντίστοιχο καταπληκτικό διάβασμα έκανε και ο Λουτσέσκου για το χθεσινό ματς. Τι έκανε ο ρουμάνος κόουτς που μέχρι πρότινος βρισκόταν σε καθεστώς επιτήρησης και αμφισβήτησης στην Ξάνθη; Κράτησε πίσω την ομάδα του και χτύπησε σε αντεπιθέσεις. Μάλιστα, έστελνε παίκτες πάνω στον «αδύναμο κρίκο» της άμυνας του ΠΑΟΚ, τον Τζιόλη. Προσοχή εδώ: ο χαρακτηρισμός ταιριάζει γάντι όταν ο κατά συνθήκη κεντρικός αμυντικός βγαίνει στο ανοιχτό πέλαγος να μαρκάρει και ουχί όταν δέχεται κατά κύματα επιθέσεις. Στην πρώτη περίπτωση τον βγάζει ασπροπρόσωπο η εμπειρία του, στη δεύτερη τον προδίδουν τα αργά πόδια του. Και ο Τζιόλης, καταλύτης νικών σε πλείστες περιπτώσεις αυτή τη σεζόν για τον ΠΑΟΚ, βρέθηκε στο κάδρο των δύο γκολ του Καπετάνου και του Κλέιτον.

ΑΓΩΝΙΑ Ο ΠΑΟΚ έβγαλε αδυναμίες στη διαχείριση μιας σπουδαίας επιτυχίας όπως ήταν το διπλό στην έδρα του Ολυμπιακού. Αλλά με το χθεσινό αποτέλεσμα στον Βορρά έχουμε ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα πρωταθλήματα των τελευταίων ετών σε επίπεδο κορυφής και αν θέλετε, ένα από τα πλέον ανταγωνιστικά στην Ευρώπη τούτη τη στιγμή. Πολύ καλύτερο από τη Γερμανία, όπου έχουμε την Μπάγερν και μετά το χάος. Στη μάχη του πρωταθλήματος – να εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε. Η δεδομένη αδυναμία της Λίγκας να συγκεντρώσει τα φώτα της δημοσιότητας και να διαφημίσει το προϊόν της ίσως αντιστραφεί και θα το οφείλει στον ανταγωνισμό που προκύπτει από το πρωτάθλημα. Και βέβαια, οι 18 ομάδες, κατάρα για πολλούς, αποδεικνύεται περίτρανα ότι βοηθούν γιατί τα ματς είναι συνεχή, οι αλλαγές ποδοσφαιριστών στις ενδεκάδες αναπόφευκτες και αποτέλεσμα αυτών είναι η κούραση και τα απρόοπτα.

Κάποιες εκπλήξεις για αρκετούς δεν εξηγούνται με βάση τη λογική. Δεν πειράζει. Αρκεί που έχουμε ανατροπές και αναταράξεις σε όλα τα στρατόπεδα. Οπως ο ΠΑΟ έπεσε σε περίοδο εσωστρέφειας μετά την εντός έδρας ήττα από τον ΟΦΗ, το ίδιο απειλεί τον ΠΑΟΚ, ενώ ο Ολυμπιακός προφανώς και έχει σοβαρότερα προβλήματα να λύσει σε όλες τις βαθμίδες της ιεραρχίας του μετά το στραπάτσο από τα δευτερότριτα των Ιωαννίνων. Και πολύ θα θέλαμε κάποτε να μάθουμε πώς το ρόστερ στο Λιμάνι γέμισε από ξένους που εμφανώς βρίσκονταν σε καθοδική πορεία. Να ήταν δέλεαρ και η πτώση της χρηματιστηριακής αξίας τους; Αν πρόκειται περί αυτού, τότε οι δυσκολίες στον Ολυμπιακό έχουν την εξήγησή τους.

Η ΩΡΑ ΤΟΥ
Αμπιντάλ
Ολα, τελικά, είναι θέμα timing. Τέλη Οκτωβρίου στον Ρέντη διέψευδαν μετά βδελυγμίας την ύπαρξη θέματος. Τώρα, ακόμη και στα ενδότερα της ομάδας, παραδέχονται ότι ο Γάλλος ελάχιστα βοήθησε και είναι καλύτερα που αποχωρεί!