«Μια άλλη Ελλάδα μέσα από τις στάχτες»

«Η Σμύρνη δεν είναι μια απαγορευμένη λέξη» λέει ο Αντρέας Κατσιγιάννης. «Είναι μια λέξη που είναι συνυφασμένη με τη σύγχρονη ιστορία του Ελληνα και ταυτόχρονα είναι κάτι το οποίο συνδέει τον καθένα μας ξεχωριστά. Για πρώτη φορά επιχειρείται στο θέατρο να ανεβαστεί η ιστορία της Σμύρνης. Για μένα ήταν σημαντικό έναυσμα το εγχείρημα της Μιμής Ντενίση, αποδείχθηκε εύστοχο όχι μόνο για την εμπορική του επιτυχία, αλλά κυρίως για την αρτιότητα στην ιστορική αποτύπωση. Η Σμύρνη, θέλοντας και μη, είναι συνυφασμένη με την ιστορία του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού. Για μένα, ειδικά λόγω καταγωγής και λόγω της ενασχόλησής μου σχεδόν δύο δεκαετίες με το θέμα του ευρύτερου πολιτισμού της Σμύρνης, είναι μια λέξη η οποία πάντοτε θα συνοδεύει τις δημιουργικές μου πτυχές. Και ας μην ξεχνάμε ότι μέσα από τις στάχτες γέννησε μια άλλη δημιουργική Ελλάδα».

Βέβαια, ο ίδιος αναγνωρίζει ότι «υπάρχει θέμα ταμπού, υπάρχουν πάντοτε οι ακραίες φωνές, οι φωνές της υπερβολής, οι οποίες δεν προέρχονται μόνο από την ανάγκη να εκφράσουν τον πόνο τους και την πίκρα τους, αλλά πιστεύω ότι εκμεταλλεύονται μια κατάσταση». Το θέμα της Σμύρνης είναι κάτι που πονάει τον Ελληνα, είναι κάτι που μας πονάει όλους, λέει. «Θεωρώ ότι ήταν καθαρά πολιτική ευθύνη, μια πλάνη στην οποία έπεσαν οι τότε πολιτικοί λόγω κακής εκτίμησης, λόγω προδοσίας από τους συμμάχους. Δεν κάνω ιστορική αναφορά, είναι η δική μου οπτική. Το θέμα της Σμύρνης ήταν μια κακή εκτίμηση των δικών μας πολιτικών σε συνδυασμό με την πλάνη από τις συμμαχικές δυνάμεις. Υπάρχει ταμπού, αλλά σιγά σιγά οι νέες γενιές έχουν αφομοιώσει τον πολιτισμό, την παράδοση που έφεραν οι άνθρωποι το ’22, έχει ενταχθεί πλέον στην ψυχή μας, κατοικεί ως μια ανάμνηση, υπάρχει η κουζίνα, υπάρχουν τα ήθη, τα έθιμα…».