Ωτοβλεψίες

Συναγερμός. Δίχως λόγο κατ’ ουσίαν. Στο ιστορικό Τρίτο Πρόγραμμα. «Απαράδεκτες συμβάσεις», «πετάνε έξω τους παραγωγούς». Πολύ κακό για το τίποτα, που έλεγε και ο Σαίξπηρ. Από σήμερα ξεκινάει κανονικότατα το καινούργιο – αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, το ανανεωμένο – πρόγραμμα του Τρίτου σχεδόν εξήντα χρόνια από την ίδρυσή του. Με τους παραγωγούς του αυξημένους κατά 11 (νέους) από τους κοντά 50 που υπέβαλαν βιογραφικά μέσα σε επτά ημέρες. Το προανάκρουσμα ήταν χάλκινο. Από χάλκινα πνευστά. Απευθείας από την Κέρκυρα, απ’ όπου το Σάββατο μεταδόθηκε ζωντανά ο μεγάλος διαγωνισμός χάλκινων πνευστών. Η συνέχεια θα είναι πιο κλασική, κατά τα πλάνα που έχει χαράξει μεθοδικά η νέα «ψυχή» του Τρίτου, ο Χρίστος Παπαγεωργίου (φωτογραφία): και τα πέντε κονσέρτα για πιάνο του Μπετόβεν από τις διαδοχικές συναυλίες της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης – σε ένα άνοιγμα και προς τη συμπρωτεύουσα. Την ώρα που θα ετοιμάζεται να ενεργοποιηθεί η δισκογραφική ετικέτα (label) του Τρίτου, με ηχογραφήσεις που θα μπορούν να σταθούν στη διεθνή αγορά αλλά και με αξιοποίηση του πολύτιμου αρχείου, όχι μόνο ηχογραφήσεων, π.χ. με τον έλληνα ασκητή του διεθνούς μουσικού χώρου Δημήτρη Μητρόπουλο, αλλά και με θεατρικές ηχογραφήσεις της Κατίνας Παξινού, του Μάνου Κατράκη, του Αλέξη Μινωτή, που επιτέλους θα βγουν από τα σκονισμένα συρτάρια της αδιαφορίας.

Από χειμώνα… Αύγουστο. Και μια και μιλήσαμε για Θεσσαλονίκη, ο Γιάννης Βούρος, μαθαίνω, κάνει από τώρα πλάνα για την επόμενη θεατρική σεζόν και κοιτάει προς τη μεριά της Ζωής Λάσκαρη για να πρωταγωνιστήσει (στον ρόλο που απογείωσε κινηματογραφικά η Μέριλ Στριπ στην ταινία με την Τζούλια Ρόμπερτς) στον «Αύγουστο», ένα υπέροχο έργο… δωματίου, ή μάλλον, σπιτιού ολόκληρου, που παίχτηκε με τεράστια επιτυχία και στο Λονδίνο. Εντυπωσιακή κινηματογραφική λεπτομέρεια: Στην ταινία «August: Osage County» ο Αγγλος – πιο Αγγλος δεν γίνεται – Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, ο πιο επιτυχημένος τηλεοπτικός Σέρλοκ Χολμς, κάνει θαυμαστά έναν Αμερικανό. Τόση δουλειά στην προφορά και τη μενταλιτέ!

Αυτό θα πει κουζίνα. Και μια και είμαστε εκεί, στον Βορρά, από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου φτάνουν μόνο γκρίνιες. Κυρίως για το χαμηλό επίπεδο και τα φτωχικά μέσα με τα οποία γυρίστηκαν κάποιες εγχώριες ταινίες που συμμετέχουν και κάποιοι λένε ότι δεν θα τις έπαιρνε κανένα «σοβαρό φεστιβάλ». Από εκεί όμως φτάνει και η είδηση. Για τον Τάσο Μπουλμέτη της θρυλικής πια «Πολίτικης κουζίνας» των ρεκόρ που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και γυρίζει, μου λένε, στο μυαλό του την επόμενη ταινία ύστερα από έντεκα χρόνια. Αντίθετα, ο Νίκος Τριανταφυλλίδης γυρίζει τη… γλώσσα του, διαμαρτυρόμενος από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επειδή δεν πήραν την ταινία του στο Φεστιβάλ. Αφού έγραψε, μαινόμενος, πού ακριβώς γράφει τον διευθυντή του Φεστιβάλ, ευτυχώς μετά το διέγραψε για να μην παραμείνει ως μελανό σημείο στον κυβερνοχώρο, που όλα τα μασάει και τα αναπαράγει.

Σκίζουν. Το στοχοποιημένο ως αντιφασιστικό και αντιναζιστικό «Τρίτο κύμα» στην Εφηβική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου στο Χώρα της Κυψέλης όχι μόνο δεν φοβήθηκε, αλλά απογειώνεται. Δεκαοκτώ χιλιάδες (ναι, 18.000) κρατήσεις από μαθητές σχολείων έχει ήδη η παράσταση με την υπογραφή του Νίκου Αρβανίτη, που δεν αποκλείεται πολύ σύντομα να παίξει και σε ένα διεθνές πλάνο του Εθνικού, με άξονα την αρχαία τραγωδία που συνοψίζει την πρώτη πράξη του επιχειρείν. Και μια και μιλάμε για επιτυχίες, ο «Μικρός πρίγκιπας» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής έχει επίσης πάνω από 10.000 κρατήσεις, μαθαίνω. Πάντα αγαπημένος.

Μονολογώ, μονολογείς. Μιλούσαμε για επιτυχίες; Το εγχείρημα να μεταφερθεί στο «Χαμάμ» της Δημοφώντος ως μονόλογος ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Θωμά Κοροβίνη κέρδισε ένα μεγάλο στοίχημα και ανέλπιστα πολύ κοινό. Το «θραύσμα» από τον «Γύρο του θανάτου», το βιβλίο του θεσσαλονικού – πολίτη συγγραφέα «για την πολύκροτη υπόθεση του – υποτίθεται – δράκου του Σέιχ Σου Αριστείδη Παγκρατίδη, υπό τον τίτλο «Η Σίλβια και ο δράκος», σκίζει ως μονόλογος με τη Νένα Μεντή (που είχε ενσαρκώσει εξαιρετικά και την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου).