Ζητούν αυτοσυγκράτηση αλλά δεν καταδικάζουν

Το 2010, ο αρχιτέκτονας της αντιτουρκικής ρητορικής μετά τα γεγονότα του «Μαβί Μαρμαρά» είχε δηλώσει ότι η τουρκική πολιτική ηγεσία ήταν αυτή που έπρεπε να ζητήσει συγγνώμη από το Ισραήλ για τη συνεργασία της με τρομοκράτες (Χαμάς, Χεζμπολά). Χθες από τη Λευκωσία ο Αβιγκντόρ Λίμπερμαν κάλεσε την Αγκυρα να σεβαστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα των γειτόνων της και μίλησε για το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να εκμεταλλευθεί τους πόρους της ΑΟΖ της. Απέφυγε, πάντως, να καταδικάσει την Τουρκία. Οπως και ο ειδικός σύμβουλος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ για το Κυπριακό, ο οποίος επανέλαβε από την Αθήνα ότι και οι δύο πλευρές πρέπει να αποφύγουν την κλιμάκωση ενώ επί της ουσίας ζήτησε να συζητηθεί το Ενεργειακό πριν από τη λύση.  

ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ. Περισσότερα για τις ισραηλινές προθέσεις θα διαφανούν από τη συνάντηση που θα έχει στις 2 Δεκεμβρίου στο Ισραήλ ο Νίκος Αναστασιάδης με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου. Η συνάντηση κορυφής θα πραγματοποιηθεί σε μια συγκυρία που το Τελ Αβίβ ανησυχεί μεν για την ακραία ρητορική του Ταγίπ Ερντογάν, επιδιώκει όμως την αποκατάσταση των σχέσεών του με την Αγκυρα. Οι δύο ηγέτες δεν θα συνομιλήσουν μόνο υπό τη σκιά της έντασης που προκαλεί η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και υπό τη σκιά της ανακοίνωσης της Noble Energy ότι τα αποτελέσματα των ερευνών για τις ποσότητες φυσικού αερίου που έχουν εντοπισθεί σε τεμάχια της κυπριακής ΑΟΖ δεν δικαιολογούν την κατασκευή τερματικού σταθμού υγροποίησης στην Κύπρο.

ΟΙ ΑΓΩΓΟΙ. Η εξέλιξη δεν είναι χωρίς σημασία. Σημαίνει ότι ο μόνος δρόμος πλέον για να περάσει το ισραηλινό και το κυπριακό φυσικό αέριο προς τις ευρωπαϊκές αγορές είναι μέσω περιφερειακών αγωγών. Δηλαδή, ότι η Λευκωσία θα πρέπει να αναζητήσει συνεργασίες και με άλλες χώρες της περιοχής, όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος και η Ελλάδα. Διαφορετικά, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Τουρκία. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών μίλησε χθες για «μεγάλο οικονομικό έργο, περίπλοκο και σημαντικό για όλες τις χώρες στην περιοχή (όχι μόνο για το Ισραήλ και την Κύπρο)». Υπογράμμισε, όμως, με νόημα ότι είναι και «πολιτικά ευαίσθητο».