Χρήστος Στέργιογλου: «Το κεφάλαιο όπως πάει θα φάει το κεφάλι του, θα φάει κι εμάς»

Χώρος για σκηνοθεσία δεν υπάρχει στη ζωή του Χρήστου Στέργιογλου. «Ούτε υπήρξε ούτε θα υπάρξει στο μέλλον» ισχυρίζεται ο ίδιος ορθά – κοφτά στην κουβέντα μας. Παρ’ όλα αυτά, κάθε Δευτερότριτο περνά το κατώφλι του Bios όχι ως ηθοποιός αλλά ως… σκηνοθέτης των «Ικέτιδων» του Αισχύλου.

Μιας παράστασης που ανέβηκε τον Ιούνιο στο Φεστιβάλ Αθηνών από εννέα νεαρά κορίτσια, όλα παλιές μαθήτριές του στο Εμπρός και τώρα φιλοξενείται στον πολυχώρο του Κεραμεικού. «Δεν ξέρω αν μπορώ να αντιμετωπίσω κάτι αντίστοιχο με ηθοποιούς που έχουν πείρα. Με τους μαθητές μου είναι διαφορετικό. Εχουμε κοινή γλώσσα, υπάρχει απευθείας εμπιστοσύνη, δεν περνάς τα προκαταρκτικά. Οταν μου το ζήτησαν, ενθουσιάστηκα με τον αυθορμητισμό τους, γι’ αυτό και αποδέχθηκα την πρόταση».

Με τους νέους ο Χρήστος Στέργιογλου δένει εξίσου καλά και στον κινηματογράφο. Είναι αρκετοί άλλωστε οι νέοι σκηνοθέτες που του ζητούν να συνεργαστούν. «Βλέπω τη δύναμη της θέλησής τους και αυτό εμένα δεν με πείθει απλά, με συγκινεί κιόλας. Το αποτέλεσμα  δεν το ξέρω ποτέ, όπως δεν το ξέρεις σε κάθε δουλειά. Το χαίρομαι όμως πολύ αυτό που συμβαίνει. Είναι μια έλξη αμοιβαία που δεν μπορώ να εξηγήσω».

Το μέλλον των ελληνικών ταινιών στο εξωτερικό θεωρεί πως είναι ιδιαίτερα ευοίωνο. «Το βλέπω με τα ίδια μου τα μάτια» τονίζει ο ηθοποιός. Και εξηγεί: «Πλέον σε όλα τα φεστιβάλ ο κόσμος και οι κριτές πάνε με θετική διάθεση απέναντί τους. Ο ελληνικός κινηματογράφος βγαίνει έξω και αντιμετωπίζεται επί ίσοις όροις». Ο «Κυνόδοντας» του Λάνθιμου, άραγε, στον οποίο και πρωταγωνίστησε έβαλε το δικό του λιθαράκι σε αυτή την προσπάθεια; «Σαφέστατα. Ο “Κυνόδοντας” έβαλε τη σφραγίδα στο διαβατήριο για όλες τις ελληνικές ταινίες. Οι πόρτες πλέον είναι πιο ανοιχτές και οι διανομείς δείχνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον».

Μεταξύ Bios και Παλλάς, όπου πρωταγωνιστεί στον «Αγαπητικό της Βοσκοπούλας», χρόνο πολύ δεν βρίσκει για να παρακολουθήσει θέατρο. Μέχρι στιγμής δεν έχει δει καμία παράσταση. «Στο σινεμά όμως είδα την πολωνική ταινία “Ida”, και τις “Στο Σπίτι” και “Xenia”. Μου άρεσαν όλες πολύ. Εάν δεν παίζω στο θέατρο πηγαίνω κινηματογράφο σχεδόν κάθε μέρα» εξηγεί και διευκρινίζει πως τηλεόραση βλέπει ελάχιστα. «Η ΝΕΡΙΤ βάζει κάποιες καλές ταινίες. Από εκεί και πέρα όμως δεν μου αρέσουν αυτά που γίνονται στην τηλεόραση, γι’ αυτό και δεν θέλω να συμμετέχω σε αυτό».