Το πολιτικό στοιχείο υποφώσκει

Ο Οστερ επιλέγει να στήσει την ιστορία του το 2008, όταν το αμερικανικό τραπεζικό σύστημα κατέρρευσε και χρειάστηκε πακέτο διάσωσης. Το γεγονός ότι το θέμα «κρίση» συζητείται περισσότερο όταν ένας εκδότης αναφέρεται στις αναγκαίες περικοπές στη λίστα των βιβλίων του, εκλαμβάνεται μάλλον ως κλείσιμο ματιού – ο Οστερ δεν ενδιαφέρεται να γράψει μανιφέστο κατά του καπιταλισμού. Το πολιτικό στοιχείο υποφώσκει: η φόδρα φάνηκε, οι άνθρωποι φτώχυναν, η μόρφωση δεν είναι πια παράσημο. Η αναστολή της δυσπιστίας είναι η προϋπόθεση για να εισέλθει κάποιος σε ένα έργο μυθοπλασίας. Αυτό μας ζητά ο Οστερ μ’ αυτή την επιφανειακά απλή αφήγηση, η οποία ωστόσο εξελίσσεται μέσα από πάμπολλες οπτικές γωνίες (όλες στο «τώρα»), δημιουργώντας έτσι μια εξαιρετική αίσθηση αμεσότητας. Το βιβλίο διατρέχουν αναρίθμητες αναφορές στην ταινία του Γουίλιαμ Ουάιλερ «Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας» αλλά και αρκετές σελίδες περί μπέιζμπολ.