Ο εξαριανισμός της οικονομίας και ο πόλεμος

Η οικονομία προσαρμόστηκε και αυτή στη βούληση για πόλεμο. Πρώτο βήμα η απαλλοτρίωση των εβραϊκών περιουσιών. Η όποια ευημερία δεν θα μπορούσε παρά να στηθεί στα θεμέλια της λεηλασίας. Ακολούθησε η στρατιωτικοποίηση της βιομηχανικής παραγωγής. Στο ναζιστικό κράτος επιχειρήσεις, πολιτική και πόλεμος διαπλέκονται, αλλά κυρίαρχος είναι ο σκοπός του πολέμου.

Αυτός ο σκοπός υπερκαθορίζει και την πολιτική εξόντωσης των Εβραίων, των ομοφυλόφιλων, των ψυχικά πασχόντων, των Αθίγγανων και γενικώς όλων όσων δεν ανταποκρίνονταν στο άριο «ιδεώδες». Προλεταριάτο, μεσαίες τάξεις, διανόηση, όλα υποτάσσονται στη βούληση για ομογενοποίηση. «Πάνω απ’ όλα ο Χίτλερ και οι ναζιστές ήθελαν να αλλάξουν το πνεύμα του λαού, τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς του» (σελ. 503). Η ανάλυση των γεγονότων, αλλά και η ανάγνωση των επιστολών απλών Γερμανών δείχνει τους τρόπους με τους οποίους υποτάχθηκε στη φυλετική ουτοπία το πνεύμα της επιστήμης. Επειτα από όλα αυτά ο δρόμος ήταν ανοικτός για την εξόντωση των φυλετικών μιασμάτων. Σε αυτά ο συγγραφέας προσθέτει και την αδράνεια των Δυτικών να αντισταθούν άμεσα στις χιτλερικές προσαρτήσεις της Αυστρίας και της Τσεχοσλοβακίας. Δυστυχώς, αυτά συμβαίνουν, όταν ξεχνούμε ότι η αυτονομία και ο αυτοκαθορισμός των ατόμων, από τη μια, και η λαϊκή κυριαρχία, από την άλλη, είναι παγκόσμιες και όχι μόνο δυτικές αξίες.