“Ο κόσμος έγινε άνω κάτω”

Πεθυμήσατε λίγο Χατζιδάκι; Δεν αργεί. Και μάλιστα μία σπανίως παιζόμενη θεατρική μουσική του και τα τραγούδια του σε απόδοση Ελύτη από τον «Κύκλο με την κιμωλία» του Μπρεχτ, που ετοιμάζει για το Παλλάς ο ΛιθουανόςΤσέζαρις Γκραουζίνις, με αφηγητή τον Αντώνη Λουδάρο. «Μια φορά κι έναν καιρό», λοιπόν.

Εκεί, στα ξένα. Εκεί όλοι πιστεύουν ότι θα τα πάει πολύ καλά ο «Alexander the Great» του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Και πρώτος ο διευθυντής Γιάννης Βούρος που ανέλαβε να συν-σκηνοθετήσει με τον συνθέτη Δημήτρη Αθυρίδη το μιούζικαλ και έφερε ουρές στα ταμεία – και στην παράταση. Θα εγκαινιάσει δε τη συνεργασία ΚΘΒΕ και Μεγάρου Μουσικής Αθηνών από το τέλος Φεβρουαρίου. Να σημειώσουμε τις παρουσίες της Ρούλας Μανισάνου (από το σχήμα Αγαμοι Θύται, καθηγήτρια στην Ηπειρο όπως μου είπαν) και της έμπειρης Γεωργίας Βεληβασάκη. Πέρα από τις όποιες αντιρρήσεις κάποιων για το πολύ απλοϊκό λιμπρέτο, τη δουλειά του μια χαρά θα την κάνει το θέαμα που, αν και φαίνεται ακριβό, το μυστικό του είναι ότι είναι αναλογικά φθηνό: 16.500 ευρώ, εκτός από τις συμβάσεις θιάσου 30 ηθοποιών, 10 κομπάρσων και χορευτών και αμοιβές τεχνικών. Το σκηνικό στήθηκε ώστε να μεταφέρεται ώς τα πέρατα του κόσμου. Κυριολεκτικά. Γιατί με τον «Alexander» το ΚΘΒΕ στοχεύει να πλησιάσει τον απόδημο Ελληνισμό. Εξού και συζητάει με ατζέντηδες που ήρθαν στην πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη για να τον αγοράσουν για Σίδνεϊ, Μελβούρνη, Αδελαΐδα, Τορόντο, Σικάγο, Νέα Υόρκη, Βοστώνη, Γερμανία και Σκανδιναβία.

Η φτήνια δεν τρώει τον παρά, εν προκειμένω. Αντιθέτως μπορεί να τον αβγατίζει. Διότι το ΚΘΒΕ έχει μπροστά του το τεράστιο χάσμα των 5 εκατ. ευρώ κι άντε να τα φέρει ίσα βάρκα ίσα νερά. Οταν μάλιστα του έχουν φορτώσει, «μαγικά», στον ίδιο λογαριασμό και το 1 εκατ. της διαβόητης Οπερας Θεσσαλονίκης. Ετσι, αυθαίρετα. Ο Γιάννης Βούρος βρήκε τη – φτηνή αλλά όχι φτενή – λύση και στο πλουσιότατο βεστιάριο, με τα 14.000 κοστούμια και τα 5.000 ζευγάρια παπούτσια. Κι έτσι μπορεί άνετα να στήσει φέτος 15 συνολικά παραγωγές με λογική πολυσυλλεκτική, αλλά κεντρικό άξονα την «υποστήριξη της διαφορετικότητας» όπως μου είπε. Και μιλάμε για το φύλο, τη γλώσσα, το χρώμα του δέρματος, τις ερωτικές προτιμήσεις.

Διαβουλεύσεις. Τα μοιράστηκε όλα αυτά πρόσφατα και με τα μέλη του τομέα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ που έσπευσαν – δεν είδαμε πολλούς άλλους να… συνωστίζονται – στη Θεσσαλονίκη. Και μια και μιλάμε για τομέα Πολιτισμού, το τι βέλη δέχεται για το προς διαβούλευση (προσέξτε τη σημαντική λεπτομέρεια: προς διαβούλευση και ουχί τελικό) κείμενο για τον Πολιτισμό δεν λέγεται. Και εξ οικείων. Από ιστορικούς που μιλούν για κείμενο «κρατικιστικό και παλαιοκομματικό» (με ανάλογα δύσκαμπτα κριτήρια είχαν διακριθεί στην άκρως – μα πολύ άκρως – συντηρητική τους κριτική για το σύμφωνο συμβίωσης!), αν και θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι πρόκειται για βιαστικό ρεζουμέ από προτάσεις 80 σελίδων.

Η ουσία μπορεί να χάθηκε στη σύντμηση, αλλά η διαβούλευση είναι εδώ και οι καλοπροαίρετοι – και εκ των έσω – θα μπορούσαν να συμβάλουν με ιδέες και προτάσεις και όχι με αφορισμούς. Αυτά βέβαια σε ώριμες κοινωνίες. Η είδηση, πάντως, που μάθαμε από τη συντονίστρια της ΕΕΚΕ Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ, ηθοποιό Μαρία Κανελλοπούλου (φωτογραφία) – χρόνια σ’ αυτό το μετερίζι – είναι ότι διαβούλευση θα γίνει και ζωντανά, πέρα από το Διαδίκτυο, σε εκδήλωση όπου θα κληθούν όλοι: Λούκος, Χατζάκης, Χουβαρδάς, Βούρος κ.ά. Οσο για τα κενά του κειμένου, όπως η σχέση με τα δύο μεγάλα – ιδιωτικά – ιδρύματα, Ωνάση και Νιάρχου, η ίδια μας είπε ότι είναι ήδη «αντικείμενο τρομερών συζητήσεων» (προσέξτε: «τρομερών»), αλλά και ότι τους φθάνουν πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις.

Το Γεγονός πέρασε απαρατήρητο. Η παρουσίαση της πρώτης διατριβής επί του Τσιτσάνη, από τον Νίκο Ορδουλίδη, στον Ιανό. Οπου έδωσε το «παρών» όλο το δυναμικό κομμάτι της μουσικής έρευνας – μακριά από «γνωστούς» τυμβωρύχους. Κυρίως μελετητές και κυρίως από το δραστήριο ΤΕΙ Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής Αρτας, ένα φυτώριο με, 800 παρακαλώ, σπουδαστές (που κινδύνεψε να κλείσει και έχει ως πρόεδρο… κτηνίατρο). Πέρα από την οικογένεια Τσιτσάνη και τους Γιώργο Νταλάρα – Γιώτα Νέγκα που τραγούδησαν, ήταν εκεί ο Χάρης Σαρρής (μελετά τώρα τις γκάιντες της Θράκης), η Μιράντα Τερζοπούλου (καταγράφει τώρα θρήνους των Βαλκανίων) και σημαντικοί συλλέκτες. Το συμπέρασμα, πίσω και πέρα από την παρουσίαση; Είμαστε ίσως η μόνη χώρα δίχως Eθνικό Aρχείο Μουσικής και Ηχογραφημάτων. Ζοφερό;

Ιστορίες αυτοκρατορίας
Κοίτα να δεις τι «κρύβεται» πίσω από το νέο θεατρικό εγχείρημα του Γιώργου Βέλτσου, «Αυτοκρατορία», που θα σημάνει και τη συνεργασία του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος με το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης τον Ιανουάριο. Τι κρύβεται; Μια καλή νέα ηθοποιός, κόρη του δημάρχου Κερκύρας, η οποία θα είναι ίσως η μόνη που θα προστεθεί εξ Αθηνών στο δυναμικό του ΚΘΒΕ στην παράσταση. Μιλάμε για την Ηλέκτρα Νικολούζου (φωτογραφία), γνωστή από τον «Εθνικό Υμνο» του Μιχαήλ Μαρμαρινού – ο οποίος θα σκηνοθετήσει την «Αυτοκρατορία» – και το «Λεωφορείον ο πόθος», δίπλα στον Αλέξανδρο Μπουρδούμη, από τα σίριαλ «Steps» (ως δασκάλα χορού) και «Γη και ουρανός», και από την κινηματογραφική «Χορωδία του Χαρίτωνα». Η οποία θα πρωταγωνιστήσει ως όμορφη αεροσυνοδός της ΤΕΑ (προ Ολυμπιακής) Ρέα Κοκκώνη στο «Πολκ», το «υπαρξιακό θρίλερ με θέμα τον θάνατο», για τη δολοφονία του αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ – τον υποδύεται ο Θανάσης Γεωργίου – το 1948 στη Θεσσαλονίκη. Η ταινία φέρει την υπογραφή του αδελφού της Βλαδίμηρου Νικολούζου και του Νίκου Νικολόπουλου (συνεργάτη και του Θόδωρου Αγγελόπουλου) και θα προβληθεί στις 5 και 7 Νοεμβρίου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Διότι σόι πάει η καλλιτεχνική «αυτοκρατορία»…