Οταν ο έφηβος Τρούμαν Καπότε έγραφε σαν σαραντάρης

«Ο Γιουτζίν χαιρόταν εδώ και έναν μήνα γι’ αυτήν τη βραδιά. Ηταν το σαββατόβραδο που θα συνόδευε τη Ρόζαμπελ στην πόλη. Το μόνο που είχε ήταν να ταΐσει τα γουρούνια…». Είναι η αρχή ενός από τα 20 αδημοσίευτα μέχρι πρότινος κείμενα του Τρούμαν Καπότε, που βρέθηκαν από τύχη στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης. Η «Νύχτα του Σαββάτου» μάλιστα – όπου χρησιμοποιεί τις λέξεις «nigger» και «negro», απηχώντας τα ήθη της εποχής – είναι ένα από τα τέσσερα που δημοσίευσε κατ’ αποκλειστικότητα το περιοδικό της γερμανικής εφημερίδας «Ντι Τσάιτ» την περασμένη εβδομάδα.

Η Γερμανία δικαιούται να έχει το πάνω χέρι στη διαχείριση του ανέκδοτου Καπότε. Κι αυτό επειδή ο γερμανός εκδότης Πέτερ Χάαγκ είναι ο άνθρωπος που ταξίδεψε ώς την αμερικανική μεγαλούπολη αναζητώντας ένα ακόμη μυστικό του Καπότε. Η ανταμοιβή του δεν ήταν καθόλου μικρή: μια ντουζίνα ποιήματα και οι ιστορίες που έγραψε ο μετέπειτα διάσημος συγγραφέας σε νεαρή ηλικία (μεταξύ 14 και 17 ετών, ενώ ντεμπούτο έκανε στα 23 του με το «Αλλες φωνές, άλλοι τόποι»). Ολα μαζί θα κυκλοφορήσουν σε νέα έκδοση το 2015 από τον οίκο Kein & Aber, ενώ την αγγλική μεταφορά της αναλαμβάνει ταυτόχρονα ο οίκος Random House. Πρόκειται ουσιαστικά για τα πρώτα έργα του ανθρώπου που θα γινόταν ο Τρούμαν Καπότε, όπως τον ξέρουμε.

Τα μοτίβα που θα στοιχειώσουν το έργο του βρίσκονται και εδώ στις απαρχές της συγγραφικής του τέχνης: η μοναξιά, τα ερωτικά πάθη, το έγκλημα και η αίσθηση της παροδικότητας. Πολλές από τις ιστορίες, εξάλλου, διαδραματίζονται στον αμερικανικό Νότο, εκεί όπου ο Καπότε πέρασε την παιδική του ηλικία. Στη «Νύχτα Σαββάτου», για παράδειγμα, παρακολουθεί τη γνωριμία ενός ζευγαριού Αφροαμερικανών από την πλευρά του άντρα. Το ζευγάρι καταλήγει σε μια μπιραρία μόνο για μαύρους, στις οποίες ο νεαρός Καπότε δεν μπήκε ποτέ. Κι όμως, η περιγραφή θα ξεγελούσε οποιoνδήποτε υποστήριζε ότι ο Καπότε δεν ξέρει την τύφλα του για το πώς έμοιαζαν εκείνα τα μέρη.

Για την ιστορία, ο Χάαγκ έψαχνε αρχικά – μαζί με τη γυναίκα του, δημοσιογράφο Ανούσκα Ροσάνι – το χαμένο πρώτο κεφάλαιο από το ημιτελές μυθιστόρημα «Οταν οι προσευχές εισακούονται». Αντ’ αυτού βρήκαν στη συλλογή Καπότε κείμενα με μια σπάνια ωριμότητα. «Οταν ήταν 23 αστειευόταν ότι έμοιαζε για 12» δήλωσε η Ροσάνι στην «Τσάιτ». «Αλλά όταν ήταν 12 έγραφε σαν άλλους που ήταν 40».